ΟΜΟΝΟΙΑ
Η διοίκηση του «τριφυλλιού» καλείται να βρει αμέσως λύσεις για να μπορεί να έχει απαιτήσεις από την ομάδα

Άλλη μια περίεργη, δύσκολη χρονιά και γεμάτη προβλήματα έφτασε στο τέλος της για την Ομόνοια. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως από το 2010 και εντεύθεν, κάθε προηγούμενη χρονιά ήταν και καλύτερη για τους «πράσινους». Δεν αναφερόμαστε τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι και τον βαθμολογικό απολογισμό της ομάδας με το τέλος κάθε έτους, αλλά κυρίως στο οικονομικό. Η οικονομική στενότητα επηρεάζει άμεσα άλλωστε και το αγωνιστικό μέρος, γι’ αυτό και δεν μπορούμε να είμαστε πολύ αυστηροί όταν η κριτική μας αφορά την παρουσία των ποδοσφαιριστών στον αγωνιστικό χώρο ή τη διαχείριση του εκάστοτε προπονητή.

Τα λίγα θετικά
Υπάρχουν κάποια λίγα θετικά που μπορούν να κρατήσουν οι «πράσινοι» από το 2014 και να χτίσουν πάνω σε αυτά ενόψει της νέας χρονιάς. Όπως για παράδειγμα η παρουσία της ομάδας στην Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι οι προσδοκίες ήταν πιο χαμηλές από ποτέ, η Ομόνοια ακούμπησε όσο ποτέ προηγουμένως το όνειρο των ομίλων. Το δεύτερο (και μάλλον τελευταίο) θετικό στοιχείο που μπορούν να κρατήσουν οι φίλοι της Ομόνοιας από το προβληματικό 2014 είναι η παρουσία αρκετών Κυπρίων, νεαρών ως επί το πλείστον, ποδοσφαιριστών. Γεράσιμος Φυλακτού, Μάριος Δημητρίου, Ανδρέας Παναγιώτου (Φιλιώτης) και Γιώργος Οικονομίδης ήταν κάποιοι από τους παίκτες που πήραν ευκαιρίες από τον Κώστα Καϊάφα και άφησαν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Απ’ εκεί και πέρα, δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος άλλα θετικά να κρατήσει από τον χρόνο που φεύγει και δικαιολογημένα οι «πράσινοι» θέλουν να την αφήσουν πίσω τους.

Προσπάθησαν, αλλά…
Ο οικονομικός απολογισμός για το 2014 ήταν ακόμη πιο απογοητευτικός. Μπορεί το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης να μη βαραίνει την παρούσα διοίκηση, ωστόσο, ο Δώρος Σεραφείμ και οι συνεργάτες του δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Όπως άμοιρη ευθυνών δεν ήταν ούτε η διοίκηση Στέλιου Μυλωνά και γενικότερα όσοι υπηρέτησαν τα διοικητικά του τριφυλλιού στη μετά Μιλτιάδη Νεοφύτου εποχή. Η εκάστοτε διοίκηση κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες για να κλείσει κάποιες από τις οικονομικές τρύπες που άνοιξαν επί προεδρίας του κ. Νεοφύτου και δεν μπορούμε να μην τους πιστώσουμε για την προσπάθεια αυτή.
Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να μην έχουν ευθύνη γι' ακόμη μία σεζόν που κύλησε με προβλήματα, ως προς τη μισθοδοσία των ποδοσφαιριστών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Να μην έχουν δικαιολογίες
Εάν η διοίκηση καταφέρει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της προς τους ποδοσφαιριστές, τότε θα μπορεί να έχει και πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις από αυτούς. Οι παίκτες δεν θα έχουν δικαιολογίες για να αιτιολογήσουν τη μέτριά τους παρουσία. Δεν θα έχουν ελαφρυντικό για να μη δίνουν καθημερινά τον καλύτερό τους εαυτό. Δεν θα έχουν δικαιολογία κάποιοι να «παίζουν πελλόν» στις προπονήσεις ή ακόμα και στα επίσημα παιχνίδια, όπως έκαναν μέχρι τώρα. Και αφού θα συμβεί αυτό, τότε ο προπονητής θα μπορεί να έχει πολύ περισσότερες απαιτήσεις από τους παίκτες του και παράλληλα ο κόσμος της Ομόνοιας θα μπορεί να προσδοκά σε κάτι καλύτερο στο (εγγύς αλλά και μακροπρόθεσμο) μέλλον.

Αντίθετα, σε περίπτωση που το οικονομικό δεν αλλάξει και κατ’ επέκταση συνεχίσουν να υφίστανται και παράπλευρες συνέπειες, τότε δύσκολα θα αλλάξει και η αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Κανένας Σκέμπρι, κανένας Λεάντρο ή οποιοσδήποτε άλλος ποιοτικός ποδοσφαιριστής δεν θα μπορέσει να κάνει τη διαφορά, τουλάχιστον σε έναν μακροπρόθεσμο ορίζοντα.