Παρότι στα τελευταία χρόνια το πέσιμο της αυλαίας του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου δεν έχει την αίγλη ή και τη σημασία που είχε παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν οι αγώνες μπαράζ, δεν παύει από το να θεωρείται ευκαιρία για μια πρώτη αποτίμηση στο πώς οδεύουν οι ομάδες.

Και από τη στιγμή που σε αυτή την τελευταία στροφή περιλαμβάνονται δύο σημαντικά ντέρμπι, που και πρωταθλητή Χειμώνα θα αναδείξουν και η έκβασή τους θα είναι σημαντική για το άμεσο μέλλον των αντιπάλων, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ολοκλήρωση των υποχρεώσεών τους σε αυτό το χρονικό σημείο.

Δεν υπάρχει -και ποτέ δεν υπήρχε- λόγος να επιχειρείται ανάλυση των ντέρμπι πριν από την έναρξή τους, γιατί απλά πολλές περιπτώσεις διέψευσαν όλους τους βιαστικούς.

Ειδικά σε ένα ΑΠΟΕΛ-Ομόνοια θα ήταν αστείο να επιχειρούνται προβλέψεις και η προϊστορία αποτελεί τον πιο ηχηρό μάρτυρα περί τούτου…

Όμως, αν αναδείξουν νικητή τα ντέρμπι, είναι πιθανόν να αλλάξουν πολλά σε ό,τι αφορά -πάντα- το άμεσο μέλλον.

Για να γράφουμε όμως τα πράγματα με το όνομά τους, θα ξεκαθαρίσουν πολύ περισσότερα αν κερδίσουν, για παράδειγμα, ΑΠΟΕΛ και Απόλλων.

Σε αντίθετη περίπτωση, θα περιπλεχθούν περισσότερο και πιθανόν να μπουν και άλλες ομάδες πιο απαιτητικά στο κόλπο της διάκρισης.

Επί του παρόντος, φαίνεται να οδεύουμε σε αναμέτρηση των δύο προπορευομένων για τον τίτλο, παρότι δεν έχουν να επιδείξουν πολύ μεγάλες εμφανίσεις - μέχρι τώρα τουλάχιστον.

Εκμεταλλεύονται όμως το γεγονός ότι οι ακολουθούντες, κάθε άλλο παρά σταθερή πορεία πραγματοποιούν μέχρι στιγμής.

Γι' αυτό και από την αρχή τόνισα το γεγονός ότι η 11η και τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου θεωρείται κλειστή στροφή για πολλούς, και πιθανόν η έκβασή της να σηματοδοτήσει το άμεσό τους μέλλον.

Θα ισχυριστεί κάποιος ότι έπεται δεύτερη περίοδος μετεγγραφών, στη διάρκεια της οποίας ενδέχεται κάποια σημερινά δεδομένα να αλλάξουν αρνητικά ή θετικά για πλείστες των ομάδων.

Αυτό όμως μόνο υποθετικά μπορεί να λεχθεί, γιατί πολλές φορές ηχηρά ονόματα που έχουν κατεβεί στο νησί πέρασαν απαρατήρητα, εκτός και αν έγιναν γνωστά από προσφυγές που κατέθεσαν, ενώ άλλοι που ήρθαν
άγνωστοι μεταξύ αγνώστων αποδείκτηκαν λίρα εκατόν…

Όπως και να έχουν τα πράγματα, και το φινάλε του πρώτου γύρου έχει ενδιαφέρον και οι κινήσεις των ομάδων τον Ιανουάριο, αλλά πάνω από όλα η κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται στο οικονομικό κομμάτι ο ποδοσφαιρικός μας χώρος γενικά, στο τέλος και αυτής της περιόδου.

Είναι γνωστό ότι εδώ και κάποια χρόνια, το ενδιαφέρον των πλείστων ομάδων δεν είναι απλώς η επίτευξη των αγωνιστικών στόχων που έχουν θέσει, αλλά η συνέχιση της λειτουργίας των σωματείων ή των εταιρειών τους.

Εκεί είναι επικεντρωμένοι και το έχουν αποδείξει στην πράξη τόσο μεγάλες όσο και μικρές ομάδες, είτε αυτές είναι προσφυγικές είτε όχι.

Όταν δίνονται στη δημοσιότητα, επίσημα, τα χρέη με αριθμούς που όσο και αν λίγο-πολύ ήταν γνωστοί, όχι μόνο τρομάζουν αλλά και βάζουν σε μαύρες σκέψεις οπαδούς όλων των ομάδων, που έχουν έγνοια για το αύριο στον χώρο του πιο δημοφιλούς αθλήματος.

Είναι από τις περιπτώσεις που δεν έχουν θέση οι χαιρεκακίες, γιατί απλά αν διαλυθούν παραδοσιακές ομάδες με τίτλους και κόσμο, το ίδιο το άθλημα κινδυνεύει να μείνει χωρίς εκπροσώπους, για να συνεχίσει να υπάρχει με τη δομή και τη μορφή που το ξέραμε για δεκαετίες ολόκληρες.

Αυτά δεν αποτελούν κινδυνολογία, αλλά ένα προβληματισμό που -έχω την άποψη ότι- δεν αγγίζει μόνο τους παράγοντες που έχουν σήμερα τη φωτιά στο σπίτι τους, αλλά και τους λοιπούς που φοβούνται μπας και κάποια στιγμή οδηγηθούν στην κατάσταση αυτή.

Γι' αυτό και επιβάλλεται, έστω την ύστατη ώρα, συλλογική προσέγγιση των σοβαρών και συνεχιζόμενων προβλημάτων που ταλανίζουν τον χώρο του ποδοσφαίρου και όχι συμφεροντολογική, όπως γινόταν συνήθως μέχρι τώρα.

Νομίζω αυτό θα το έχουν αντιληφθεί, έστω και αργά, όλοι οι παράγοντες.

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.