ΟΜΟΝΟΙΑ
Ο Ονησίφορος Ρουσιάς, όντας ο πιο συχνός σκόρερ του «τριφυλλιού» τα τελευταία δύο χρόνια, μπορεί να νιώθει αδικημένος από τις ευκαιρίες που (δεν) πήρε
Θυμάμαι σαν να ‘ταν χθες τη δήλωση του Τόνι Σαβέβσκι για τον Ονησίφορο Ρουσιά, λίγες ημέρες μετά την απόκτηση του νεαρού Παραλιμνίτη επιθετικού τον Ιανουάριο του 2013. «Ο Ρουσιάς είναι μια μετεγγραφή για το καλοκαίρι. Είναι 20 χρονών, ένας ελεύθερος παίκτης, επένδυση για το μέλλον. Είναι Κύπριος, διεθνής και προσπαθούμε να κάνουμε σχεδιασμό για το καλοκαίρι. Προχωρήσαμε τώρα στην απόκτησή του, για να μην τον χάναμε μέχρι το καλοκαίρι», είπε, μεταξύ άλλων, ο Σκοπιανός τεχνικός. Μια δήλωση που μας προκάλεσε (αρνητική) εντύπωση.
Ο Ρουσιάς δεν ήταν 16, ούτε 17, ούτε καν 18 ετών. Στα 20 του χρόνια ήταν σε μια ηλικία που θα μπορούσε να αποδείξει αν μπορεί να παίξει ή όχι και σε πιο ψηλό επίπεδο. Αν όχι από τα πρώτα παιχνίδια, στα επόμενα 4-5. Γιατί, είτε πιστεύεις σαν προπονητής σε έναν παίκτη είτε όχι. Προφανώς ο Τόνι Σαβέβσκι δεν πίστεψε στην επιλογή του, γι’ αυτό και χρειάστηκε να περάσουν 135 μέρες για να τον χρησιμοποιήσει για… ένα λεπτό (!) στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Η έκπληξή μας ήταν μεγαλύτερη γιατί η δήλωση βγήκε από το στόμα ενός προπονητή, ο οποίος δούλεψε περισσότερα χρόνια σε επίπεδο Ακαδημιών παρά σε πάγκους α’ κατηγορίας. Η επαφή του με τις μικρές ηλικίες ήταν και ένας από τους βασικούς λόγους που επιλέχθηκε για τον πάγκο της Ομόνοιας. Για να βοηθήσει και να προωθήσει νεαρά ταλέντα.
Το ότι ο Σκοπιανός δεν πίστευε στις ικανότητες του Ρουσιά φάνηκε και την επόμενη σεζόν, αφού δεν αγωνίστηκε σε κανένα παιχνίδι πρωταθλήματος όσο ήταν αυτός στον πάγκο!
Χρειάστηκε να έρθει αλλαγή στην τεχνική ηγεσία για να βγει από τη ναφθαλίνη ο Παραλιμνίτης επιθετικός. Στο πρώτο παιχνίδι του Μιγκέλ Άνχελ Λοτίνα (ήταν στην εξέδρα αλλά οι επιλογές ήταν δικές του) τού έδωσε την ευκαιρία και ο Ρουσιάς την άρπαξε από τα μαλλιά, αφού πρόλαβε να σκοράρει στα 8 λεπτά που αγωνίστηκε κόντρα στην παλιά του ομάδα, πετυχαίνοντας ένα πολύ όμορφο γκολ. Ο -τότε- 21χρονος στράικερ πήρε και άλλες ευκαιρίες, κυρίως ερχόμενος από τον πάγκο. Στην πρώτη του παρουσία στην αρχική ενδεκάδα, με τον Κώστα Καϊάφα πλέον στον πάγκο, ο Ρουσιάς πέτυχε και το 2ο του γκολ με τη φανέλα της Ομόνοιας σε ματς πρωταθλήματος. Και πάλι, δεν χρειάστηκε παρά μόνο μερικά λεπτά για να βρει δίχτυα (7’) στη νίκη με 1-0 επί του Εθνικού στο ΓΣΠ.
Ο πιο… συχνός σκόρερ!
Μπορεί τα δύο γκολ που πέτυχε τη (μισή) σεζόν 2013/14 να μην ήταν κάποιος εντυπωσιακός απολογισμός, ακόμα και έτσι όμως ήταν ο παίκτης που σκόραρε πιο συχνά από κάθε άλλον, βάσει του χρόνου συμμετοχής που πήρε από τους προπονητές τους! Με δύο γκολ σε 294 λεπτά σκόραρε ένα γκολ ανά 147΄, με τον πρώτο σκόρερ της Ομόνοιας, Αντρέ Σκέμπρι, να σκοράρει ένα γκολ κάθε 161 λεπτά και τον Λούκας Γκιγκίεβιτς να βλέπει δίχτυα κάθε 222 λεπτά.
Το σκηνικό για τον Ονησίφορο Ρουσιά επαναλαμβάνεται και φέτος, παρά το γεγονός ότι γι' ακόμη μια φορά κατάφερε να σκοράρει στην πρώτη ευκαιρία που του έδωσε ο προπονητής του πετυχαίνοντας μάλιστα το νικητήριο γκολ στο ντέρμπι με την Ανόρθωση και πάλι 9 λεπτά μετά την είσοδό του στο παιχνίδι!
Το νέο επίτευγμα του 22χρονου πλέον επιθετικού θα περίμενε κανείς πως θα αποτελέσει μια νέα αρχή για τον ίδιο και την αφορμή για να τον δει με άλλο μάτι ο προπονητής του. Η συνέχεια, όμως, ήταν μια από τα ίδια. Στις 8 αγωνιστικές που ακολούθησαν, ο Ρουσιάς έπαιξε με το ζόρι άλλα δύο παιχνίδια και αυτά σαν αλλαγή (σ.σ. στο ένα από τα δύο έδωσε την ασίστ στο χρυσό γκολ του Ποτέ, κόντρα στον Οθέλλο). Και πάλι, το 1 τέρμα που σημείωσε σε συνολικά 54 λεπτά που έπαιξε τον καθιστά τον παίκτη που σκοράρει με τη μεγαλύτερη συχνότητα με το «τριφύλλι» στο στήθος, αφού ο Ποτέ πετυχαίνει ένα γκολ ανά 135 λεπτά. Αυτό φυσικά δεν τον κάνει καλύτερο ποδοσφαιριστή από τον Αφρικανό ή από τον Ρομπέρτο Γκαρσία. Το γεγονός, όμως, ότι τα τελευταία δύο χρόνια σκοράρει με τη μεγαλύτερη συχνότητα από κάθε άλλο ποδοσφαιριστή της Ομόνοιας, επιτρέπει στον Ονησίφορο Ρουσιά να νιώθει αδικημένος.
Με τα πιο πάνω γραφόμενα δεν θεοποιούμε τον Παραλιμνίτη επιθετικό. Κάθε άλλο. Έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να αποδείξει ότι μπορεί να εξελιχθεί σε έναν επιθετικό κλάσης, που να είναι βασικός σε μια ομάδα όπως η Ομόνοια. Για να το αποδείξει, όμως, θα χρειαστεί να πάρει ευκαιρίες. Περισσότερες ευκαιρίες. Και αυτό ισχύει για όλους τους νεαρούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές. Αν δεν παίξουν, δεν μπορούν και να δείξουν. Και ο Ρουσιάς στο λίγο που έπαιξε, πρόλαβε να δείξει και με το παραπάνω.




