Είναι κυπριακό φαινόμενο, όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά, πάντα να ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους. Αυτό συμβαίνει τώρα και στην Ομόνοια. Η νυν διοίκηση ρίχνει την ευθύνη στη διοίκηση Μιλτιάδη Νεοφύτου, που οδήγησε την Ομόνοια στη χρεοκοπία.

Αυτή η τακτική είναι λανθασμένη. Διότι η διοίκηση Δώρου Σεραφείμ πήρε τα ηνία του σωματείου, με στόχο την οικονομική σωτηρία. Αυτό είναι γνωστό, όμως επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά ότι η νυν διοίκηση δεν έχει καμία ευθύνη. Από την άλλη, οι φίλοι της Ομόνοιας ζητούν τώρα την παραίτηση του νυν διοικητικού συμβουλίου.

Πιστεύουμε ότι και αυτή η τακτική είναι λανθασμένη. Διότι τα έχουν με τους ανθρώπους που ανέλαβαν την Ομόνοια, για την οικονομική της εξυγίανση. Με απλά λόγια, μέσα στην απόγνωση η διοίκηση τα ρίχνει στους άλλους διότι είναι σε αδιέξοδο και από την άλλη οι οργανωμένοι τούς καλούν, ενώ προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση, να παραιτηθούν.

Η ουσία είναι μία. Όλοι στην Ομόνοια έχουν την ευθύνη για το κατάντημα στο οποίο έφτασε το ιστορικό σωματείο. Διότι τότε που γινόταν το κακό, με την παρέλαση αστέρων από το αεροδρόμιο, στο Ηλίας Πούλλος, με συμβόλαια που ξέφευγαν από κάθε έλεγχο, κανείς δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί. Αν η διοίκηση Μιλτιάδη Νεοφύτου σάρωνε τους τίτλους και μπορούσε να οδηγήσει την Ομόνοια στους χρυσοφόρους ομίλους, τώρα όλοι θα έλεγαν για τον αναμορφωτή του σωματείου. Κάτι, όμως, που δεν έγινε εφικτό και άρχισε η καθίζηση.

Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρξει ενότητα και να βγάλουν την Ομόνοια από τον «βάλτο», πριν «πνιγεί». Είναι πολύ δύσκολα τα δεδομένα, όμως στα δύσκολα φαίνονται οι μάγκες. Η Ομόνοια δεν σηκώνει και άλλα χτυπήματα, ειδικά από τους ίδιους τους Ομονοιάτες.