Πριν συμπληρωθεί το 1/3 της κανονικής περιόδου φάνηκε πως το φετινό είναι πρωτάθλημα τριών ταχυτήτων. ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνας δείχνουν να είναι οι δύο (ίσως και μοναδικοί) διεκδικητές του τίτλου, 6 ομάδες θα παλέψουν για τις υπόλοιπες 4 θέσεις του 1ου γκρουπ, ενώ βάσει όσων είδαμε 4 ομάδες θα προσπαθήσουν να αποφύγουν τον υποβιβασμό. Η βαθμολογία πάνω κάτω αποτυπώνει αυτό που οι περισσότεροι εκτιμούσαμε ότι θα δούμε στη φετινή χρόνια.

Υπάρχουν φυσικά κάποιες απογοητεύσεις και κάποιες (μικρές) ευχάριστες εκπλήξεις. Στην πρώτη κατηγορία τοποθετούμε την ΑΕΛ. Ξεκίνησε με όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά η μέχρι τώρα πορεία της (ήδη στο -10 από την κορυφή), είναι απογοητευτική και θυμίζει περισσότερο την ομάδα της προηγούμενης δεκαετίας παρά την ΑΕΛ των τελευταίων τριών χρόνων. Περισσότερα πράγματα περιμέναμε από Ομόνοια και Ανόρθωση. Δύο ομάδες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τα οποία, παρά την προσπάθειά τους για το αντίθετο, βγαίνουν στην επιφάνεια.

Ευχάριστη έκπληξη είναι η Σαλαμίνα. Όχι πως έκανε κάτι εντυπωσιακό, δείχνει όμως επιτέλους ικανή να ξεφύγει τη μετριότητα του 21ου αιώνα. Η φετινή χρονιά φαντάζει να είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αλλάξει επίπεδο και τα επόμενα χρόνια να χτίσει την ομάδα που ονειρεύονται οι Σαλαμιναίοι.

Ευχάριστη νότα δίνουν και οι δύο νεοφώτιστοι. Οι περισσότεροι τους είχαμε χαμένους από χέρι, ευτυχώς όμως μας διαψεύδουν. Ανεξάρτητα αν στο τέλος τα καταφέρουν ή όχι, ευχή μας είναι Οθέλλος και Αγία Νάπα να είναι διεκδικητικοί μέχρι τέλους και να δώσουν ενδιαφέρον στη μάχη του υποβιβασμού. Μια μάχη στην οποία για την ώρα εμπλέκονται Εθνικός και Δόξα και αν δεν βελτιωθούν (κυρίως η δεύτερη) θα έχουν πρόβλημα.

Κάποιες ομάδες προλαβαίνουν πάντως να αλλάξουν ταχύτητα και να διεκδικήσουν κάτι περισσότερο. Θα πρέπει όμως να βιαστούν, αφού οι μόλις 22 αγώνες στην κανονική περίοδο δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για να αλλάξουν δραματικά τα πράγματα.