Μπορεί να μπαίνουμε πάλι σε ρυθμούς των δυο ευρωπαϊκών διοργανώσεων και να αυξάνεται η αγωνία για την πορεία των δύο μας εκπροσώπων.

Μπορεί να συνεχίζεται ο απόηχος των αναμετρήσεων αλλά και της εικόνας που έβγαλε η Εθνική με Ισραήλ και Ουαλία.

Μπορεί να έχει γίνει ήδη ο πρώτος απολογισμός των ομάδων μετά τις πρώτες έξι στροφές του μαραθωνίου.

Μπορεί να αναμένουμε με ενδιαφέρον την επανέναρξη του πρωταθλήματος μετά τη μακρά διακοπή, πάνω που κάποιοι αγωνιστικά φορμάρονταν και κάποιοι άλλοι άρχισαν να ψάχνουν κιόλας το λάθος.

Θα βρούμε πολλά «μπορεί» αν θέλουμε, όμως ένα είναι σίγουρο και αφορά στην οικονομική κατάσταση σχεδόν όλων των ομάδων.

Η εικόνα συνολικά όχι απλώς δεν καλυτέρεψε συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, αλλά αντίθετα, στις πλείστες περιπτώσεις χειροτερεύει και μάλιστα σε επικίνδυνο βαθμό.

Κι αυτό δυστυχώς για όλους μας, δεν είναι μόνο φήμες ή έστω δημοσιογραφικές πληροφορίες - είναι θέση με στοιχεία από τους άμεσα αρμοδίους που, παρότι δεν το διαλαλούν και μεγαλοφώνως, κρούουν εκ νέου τον κώδωνα του κινδύνου για όλες σχεδόν τις ομάδες.

Και το κολάνι δεν παίρνει μόνο μικρές ή μικρομεσαίες ομάδες, αλλά και τις παραδοσιακά μεγάλες, οι οποίες -θα τολμούσα να γράψω- κινδυνεύουν περισσότερο από τις μικρότερης εμβέλειας ομάδες.

Είναι αυτό που μάθαμε να λέμε, μεγάλο καράβι, μεγάλη φουρτούνα…

Μπορεί προς τα έξω και τα ίδια τα σωματεία για ευνόητους λόγους να μην βγάζουν την τραγική εικόνα που επικρατεί στις τάξεις τους στο οικονομικό κομμάτι, όμως η ανησυχία στην Ομοσπονδία από τους ίδιους τους ηγέτες των ομάδων αυξάνεται μέρα με τη μέρα.

Έπαιξε βέβαια ρόλο και η μεγάλη αποχή των οργανωμένων για τα ταμεία των ομάδων τους, αλλά κυρίως για τα ταμεία των ομάδων που ήδη τους έχουν φιλοξενήσει.

Για παράδειγμα, επίσημα η Νέα Σαλαμίνα έχει κάνει αναφορά για απώλειες 60.000 ευρώ από τις μέχρι τώρα αναμετρήσεις της με τους μεγάλους στο γήπεδο Αμμόχωστος.

Σαν τη Νέα Σαλαμίνα υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, αφού είναι γνωστό ότι μέχρι τώρα δεν ξεπέρασαν τους 1.000 οι οπαδοί των μεγάλων στα εκτός έδρας ματς.

Βεβαίως η αισθητή μείωση των εισιτηρίων εξαιτίας της συνεχιζόμενης απουσίας των οργανωμένων δεν είναι το μοναδικό -ή και το νούμερο ένα- πρόβλημα. Απλώς αυτό προστέθηκε στα ήδη υπάρχοντα από τον Μάρτη του 2013, όταν οικονομικά άλλαξαν όλα στη νήσο μας και μάλιστα με δραματικό τρόπο.

Το μόνο που δεν άλλαξε στον ποδοσφαιρικό χώρο και αφορά την οικονομική πτυχή, είναι οι συνεχιζόμενες αυστηρές ποινές που επιβάλλει η δικαστική της ΚΟΠ σε άτομα ή και συνολικά σε ομάδες όλων των κατηγοριών.

Αν κοιτάξει κανείς το εβδομαδιαίο σχετικό ανακοινωθέν, παρότι τα πρόστιμα δεν αναφέρονται δημοσίως, θα δει ότι πολλοί είναι οι πελάτες με αριθμητικά αυξητική τάση…

Είναι που είναι τραγική η συνολική εικόνα στο οικονομικό κομμάτι, επιδεινώνεται και από το δικαστικό όργανο της Ομοσπονδίας.

Κανείς δεν διαφωνεί ότι εκεί που πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο, θα πρέπει να τηρούνται οι κανόνες για παραδειγματισμό των επόμενων υποψηφίων.

Όμως έγινε συνήθεια όποιος πάει δικαστική να φεύγει με τετραψήφιο αριθμό προστίμου.

Ειδικά στην περίπτωση των παικτών το πράγμα έχει παραγίνει.

Αφού τιμωρείται κάποιος που κάνει δυνατό έστω φάουλ και με επιπρόσθετες αγωνιστικές, γιατί να δέχεται και χρηματική ποινή;

Κι επιτέλους πρέπει να διαχωρίσουμε τις αποβολές.

Δεν είναι όλα τα φάουλ το ίδιο και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις όμοιες.

Δεν αναφέρομαι σε βρισιά ή και συμπεριφορά που προκαλεί ή ακόμη σε συμμετοχή σε επεισόδια.

Αναφέρομαι στα καθαρά αγωνιστικά παραπτώματα, για τα οποία θα πρέπει άμεσα να αλλάξει ο κανονισμός ή και η προσέγγιση των υπευθύνων στη δικαστική επιτροπή.

Στο κάτω-κάτω της γραφής, με πόσους τρόπους θα πρέπει να τιμωρείται ένας παίκτης που έκανε φάουλ σε οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου;

Δυο αυτόματες, συν δυο επιπρόσθετες, συν χρηματικό πρόστιμο.

Έλεος πια…

Καλή Κυριακή να έχετε.