Οι 22 παίκτες από τη Μαύρη Ήπειρο που φόρεσαν τη φανέλα της Ομόνοιας από το 1996

O Mίκαελ Ποτέ είναι σαφέστατα το πρόσωπο των ημερών στην Ομόνοια. Ο σέντερ φορ από το Μπενίν, με τα πέντε γκολ στο πρωτάθλημα, τα δύο στην Ευρώπη και την εξαιρετική δουλειά που κάνει στο γήπεδο, είναι ο τελευταίος εκπρόσωπος χρονικά της αφρικανικής ηπείρου που φορά τη φανέλα με το τριφύλλι. Μαζί του φέτος συνυπάρχει και ο Γκαουσού Φοφανά, με πάρα πολύ καλή παρουσία και ας περνά ένα τεράστιο οικογενειακό δράμα με τον τραγικό θάνατο του γιου του. Συνολικά 22 παίκτες με καταγωγή από την Αφρική αγωνίστηκαν στην Ομόνοια σε επίσημα παιχνίδια. Υπάρχουν παίκτες που δοκιμάστηκαν σε προπονήσεις ή και φιλικά προετοιμασίας, αλλά όχι σε πρωτάθλημα κύπελλο ή Ευρώπη. Η «Σ» κάνει σήμερα μία αναδρομή, πηγαίνοντας πολλά χρόνια πίσω, για να τους βρει τους προηγούμενους 20 και να τους θυμίσει.

Άφησαν έντονα το στίγμα τους

M΄Γκούνι: Εννιά χρόνια μετά τον πρώτο παίκτη από την Αφρική (Γουάιτ), προσγειώνεται στη Κύπρο για να δοκιμαστεί στον Ολυμπιακό ο Μούσα Μ΄Γκούνι. Τελικά βρέθηκε στο «Ηλίας Πούλλος». Μετά από μία προπόνηση ο Ράουφμαν είδε κάτι ξεχωριστό στον πανύψηλο ξερακιανό σέντερ φορ και πίεσε τον πρόεδρο Σεραφείμ να τον αποκτήσει. Ο Μούσα ξεκίνησε με ένα ελάχιστο μισθό, έκανε 3,5 σεζόν, χάρισε μπόλικες μεγάλες στιγμές και πωλήθηκε το 2008 για 1.000.000 ευρώ στην Ομόνοια.

Κασέκε: Από τη Ζιμπάμπουε και ο επόμενος παίκτης με μεγάλη προσφορά, ο Νοέλ Κασέκε. Οι εμφανίσεις του στην ΕΝΠ, οδήγησαν την Ομόνοια σε τρεις απόπειρες απόκτησής του, με τη 3η να είναι επιτυχής. Πέντε γεμάτες σεζόν, ακατάπαυστη ουσιαστική δουλειά στη μεσαία γραμμή και μεγάλη αποδοχή από το κόσμο.

Καφού: Ο εξαιρετικά αθλητικός Καφού έκανε σπουδαία καριέρα στην Κύπρο και είχε μεγάλες στιγμές στον πρώτο και σύντομο τελικά σταθμό (18 μήνες) στην Ομόνοια. Χάιλαϊτ, το γκολ της νίκης με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ. Παίκτης που όλοι παραδέχτηκαν ότι κακώς αφέθηκε να φύγει.

Φρέντι: Μετεγγραφή-διάνα ήταν αμέσως μετά ο Φρέντι. Στην ΑΕΛ έκανε πολλά καλά παιχνίδια, στην Ομόνοια απογειώθηκε. Αποκτήθηκε λίγο πριν εκπνεύσει η μετεγγραφική περίοδος του Αυγούστου, πριν καλά καλά προπονηθεί έκανε ντεμπούτο και μάλιστα σκόραρε. Βγήκε πρώτος σκόρερ την περίοδο 11-12 και πέρα από τα πολλά γκολ θα μείνει στην ιστορία και για την «τρέλα» που κουβαλούσε.

Σοάρες: Το βιογραφικό του Μάρκο Σοάρες δεν έλεγε πολλά πράγματα, αλλά ο Λάρκου τον εμπιστεύτηκε. Και αφού για 4-5 παιχνίδια ο Σοάρες έδειχνε εκτός τόπου και χρόνου, σύντομα φάνηκε πως ήταν ανασταλτικός χαφ 1ης γραμμής, αλλά και ένας εξαίρετος επαγγελματίας.

Αυτοί που ήταν … ΟΚ

Κάπου στη μέση σε βαθμό απόδοσης, η παρουσία αρκετών Αφρικανών στην Ομόνοια. Ο Ν΄Ντιαγέ, ο Βέιγκα, ο Μπα, ο Ντικουμάνα, ο Σερφά (μεγαλωμένος στη Γαλλία, αλλά με καταγωγή από την Αλγερία) είχαν τα πάνω και τα κάτω τους. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κάποιος και για τον Πλατινί.

Από ελάχιστα μέχρι τίποτα

Ο Μαροκινός διεθνής Χαλίντ Σινού ήρθε με περγαμηνές, αλλά το σύντομο πέρασμά του κάτω από τα δοκάρια της Ομόνοιας, χαρακτηρίστηκε από τρομερά λάθη και τζάμπα τέρματα. Ο Μπαγκούρα τρέλανε κόσμο στη Σαλαμίνα, έκανε εξαιρετικό ξεκίνημα στην Ομόνοια, αλλά μετά εξαφανίστηκε. Πήγε δανεικός στην Πάφο και ξαναβρήκε τον εαυτό του όταν παραχωρήθηκε στον Απόλλωνα. Ένα ματς πρωταθλήματος, όπου έπιασε πέναλτι, 2-3 συμμετοχές στο κύπελλο, η παρουσία του Μαχαμαντού Σιντιμπέ. Δεν πρόλαβε να δείξει αν άξιζε να παραμείνει στην Ομόνοια ο Ατάντα. Στον Εθνικό πάντως πάει καλά και ήδη σκόραρε εναντίον του «τριφυλλιού». Ο Πιέρ Μ΄Μπέμπα αποδείχτηκε μία κάκιστη επιλογή. Ο Μενγκόλο ήρθε σαν μέγα ταλέντο, αλλά ανέτοιμος. Ούτε και αυτός δικαίωσε τις προσδοκίες.

Ο Αλαμπί
Τα λάθη του πολλά και σημαντικά. Για έξι χρόνια όλοι έλεγαν πως ο «Ράσκο» δεν έπρεπε να παίζει στην Ομόνοια, αλλά πάντα επιβίωνε και συνήθως έπαιρνε και θέση βασικού. Λίγο η ταχύτητα, λίγο το ύψος του και η ικανότητα στον αέρα, αλλά και η αποφυγή τραυματισμών τον έφερναν στο προσκήνιο. Μέσα σε όλα αυτά και μερικές στιγμές δόξας όπως δύο γκολ στο αιώνιο ντέρμπι και ένα κόντρα στη Σίτι.

Ο Λούα Λούα
Το αεροδρόμιο κόντεψε να πέσει όταν οι φίλοι της Ομόνοιας υποδέχτηκαν τον πρώην άσο της Νιουκάστλ και του Ολυμπιακού. Τεράστιο όνομα που υποσχόταν ποιότητα, θέαμα, γκολ και τούμπες. Πέρα από μετρημένες στα δάχτυλα των δύο χεριών μαγικές στιγμές, ο Λούα Λούα δεν δικαίωσε τις προσδοκίες. Έφυγε μετά από ένα μόλις χρόνο και μπαίνει στη λίστα των αποτυχημένων μετεγγραφών της Ομόνοιας.

Γουάιτ ο πρώτος
Στα 1996 η Ομόνοια προχωρεί στην πρόσληψη του Άγκελ Κόλεφ και ο Βούλγαρος αποφασίζει να στηρίξει την άμυνά του στον τότε αρχηγό της Γκάνας Μπέρναρντ Γουάιτ. Οι συστάσεις εξαιρετικές. Πέρα όμως από ένα καταπληκτικό γκολ σε φιλικό, ο Γουάιτ αρκέστηκε σε ελάχιστες συμμετοχές στο πρωτάθλημα και έβγαλε το υπόλοιπο της χρονιάς στην εξέδρα. Κατέληξε μάλιστα να είναι μία γραφική φιγούρα.

Ο… Ομπιτζιέβε
Οι παλαιότεροι θυμούνται την άφιξη στις αρχές της δεκαετίας του '70 του Χένρι Ομπιτζιέβε. Άγγλος, αλλά το επίθετό του παραπέμπει σε παίκτη με αφρικανική καταγωγή. Δεν έπαιξε σε επίσημο αγώνα, αλλά ήταν η 1η απόπειρα της Ομόνοιας να πάρει παίκτη από την Αφρική. Τη περίοδο 80-81 αγωνίστηκε σε δύο αγώνες πρωταθλήματος ο επίσης Άγγλος Ρόι Κλέμενς. Η πληροφορία (από ανθρώπους της ομάδας) ότι πιθανόν να ήταν και αυτός με καταγωγή από τη Μαύρη Ήπειρο ελέγχεται.

Αφρικανοί στην Ομόνοια
1996: Γουάιτ
2005: Μ΄Γκούνι*
2005: Σινού, Ν΄ Ντιαγέ
2006: Βέιγκα, Μπα
2007: Κασέκε, Καφού*
2008: Αλαμπί, Μπαγκούρα, Ντικουμάνα
2009: Σιντιμπέ
2010: Λούα Λούα
2011: Σερφά, Φρέντι
2012: Σοάρες
2013: Γκανίου, Μενγκόλο, Πλατινί, Μ΄Μπέμπα
2014: Φοφανά, Ποτέ

*Οι χρονιές αφορούν την άφιξη του παίκτη: Οι παίκτες με αστερίσκο αποκτήθηκαν τον Ιανουάριο.