Το σχόλιο γράφτηκε πριν την ψεσινή αναμέτρηση Κύπρου-Ισραήλ.

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα πρέπει να κοιτάξουμε το άμεσο μέλλον με τέτοιο τρόπο, που να κρατήσει και το ενδιαφέρον του κόσμου αμείωτο και όλους όσοι αποτελούν την Εθνική ομάδα σε εγρήγορση.

Ήδη, μας αναμένει η Ουαλία στο Κάρντιφ σε μια νέα σκληρή δοκιμασία.

Όπως αυτή, θα ακολουθήσουν και άλλες, γι' αυτό τονίζω τη λέξη «εγρήγορση».

Ένας προκριματικός γύρος είναι ένας μικρός μαραθώνιος, κούρσα μέσης απόστασης για την ακρίβεια, που σου δίνει και δεύτερη και τρίτη ευκαιρία, όμως ταυτόχρονα δεν σου επιτρέπει να εφησυχάζεις και να χαλαρώνεις όσο διάστημα διαρκεί.

Άρα, έχει τεράστια σημασία κάθε αντίπαλο να τον βλέπουμε διαφορετικά και σε κάθε αναμέτρηση να είμαστε γενικά έτοιμοι για να ανταποκριθούμε είτε σε εντός είτε σε εκτός έδρας υποχρέωση.

Γενικά, θα πρέπει να αλλάξουμε οριστικά τη νοοτροπία που είχαμε για πολλά έτη - και με ένα σχέδιο που να αφορά όχι απλώς ένα αγώνα ή μια διοργάνωση, αλλά αρκετά μακρύτερα να πορευτούμε, έχοντας γνώμονα ότι τα καλά με υπομονή και κόπο κατακτιούνται...

Στο κεφάλαιο αυτό, πέραν των άμεσα υπευθύνων στην ομάδα μας, σημαντικός θεωρείται και είναι ο ρόλος του απλού οπαδού.

Αυτού που γέμιζε τα γήπεδα τις δεκαετίες του '80 και του '90 και γύρισε την πλάτη στην ομάδα στα τελευταία 15 περίπου χρόνια, για πολλούς και γνωστούς λόγους που πρέπει να αποτελέσουν θέμα προβληματισμού.

Ανακεφαλαιώνοντας, θα τόνιζα ότι ο κάθε ένας από το πόστο του πρέπει να αντιληφθεί ότι η Εθνική ανήκει σε όλους, δεν είναι δηλαδή τσιφλίκι κανενός και ότι θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν για να υλοποιηθεί το όραμα του κάθε ενός ξεχωριστά και της Εθνικής συλλογικά.

Όμως, με το βλέμμα στο αύριο, δεν πρέπει μόνο οι έχοντες την ευθύνη της Εθνικής να βλέπουν, αλλά και οι λοιποί, είτε αυτοί εκπροσωπούν ομάδες μικρές ή μεγάλες είτε εκπροσωπούν την Ομοσπονδία είτε ό,τι έχει σχέση με τον ποδοσφαιρικό μας χώρο.

Κυρίως αυτοί που έχουν την ευθύνη στις Ακαδημίες, πλάθουν δηλαδή και χαραχτήρες και ποδοσφαιρική παιδεία που είναι ό,τι πιο σημαντικό για το αύριο των νεαρών, που οραματίζονται να μοιάσουν μια μέρα στα σημερινά τους ινδάλματα.

Πλείστοι από αυτούς απογοητεύονται και εγκαταλείπουν τον χώρο, γιατί πολλές φορές αδικούνται ή και αγνοούνται από ανθρώπους που δεν έχουν τα στοιχειώδη να διδάσκουν σε αυτές τις εύθραυστες ηλικίες και όμως κάποιοι ηγούνται προπονητών και εκατοντάδων νεαρών παικτών…

Λέμε ότι το ψάρι από την κεφαλή βρώμα, όμως στην περίπτωση αυτή αντιστρέφονται οι όροι και δυστυχώς την πληρώνουν αρκετές φορές και οι νεαροί και κατ' επέκταση οι γονείς τους, για τους οποίους διακόπτονται απότομα τα όνειρα και οι φιλοδοξίες που είχαν για χρόνια ολόκληρα…

Γι' αυτό και καλά είναι στο πλαίσιο της αλλαγής πλεύσης που υπόσχονται στην Ομοσπονδία αλλά και στα ίδια τα σωματεία, να κάνουν αρχή από τις νεαρές ηλικίες, αυτές που και μπόλικο ταλέντο διαθέτουν και το μέλλον του κυπριακού ποδοσφαίρου αποτελούν…