Μπαίνουμε σε εβδομάδα ή, αν προτιμάτε, πλησιάζει σημαντικό τριήμερο για την εθνική ομάδα των Ανδρών, η οποία την Παρασκευή το βράδυ θα υποδεχτεί την αντίστοιχη του Ισραήλ και τρεις ημέρες αργότερα θα αναμετρηθεί στο Κάρντιφ με την Ουαλία.

Είναι δυο αναμετρήσεις που πιθανόν να σηματοδοτήσουν το άμεσο μέλλον και το πώς θα πορευθεί στον όμιλό της γενικότερα η ομάδα μας.

Είναι γεγονός ότι υπάρχει ενθουσιασμός σε όλους όσοι αποτελούν το οικοδόμημα της Εθνικής Κύπρου. Είναι, επίσης, γεγονός ότι από την επομένη του τεράστιου διπλού στη Βοσνία,
καταβλήθηκε προσπάθεια από τον ομοσπονδιακό προπονητή και όχι μόνο, όπως χαμηλώσουν οι τόνοι γενικώς και σεμνά και ταπεινά να πορευθούμε στις επόμενές μας υποχρεώσεις.

Την ίδια στιγμή, ο κόσμος, εντυπωσιασμένος από το θριαμβευτικό ξεκίνημα, έδωσε υπόσχεση ότι θα στηρίξει τη νέα προσπάθεια που άρχισε στη Βοσνία και ότι θα επιστρέψει στο γήπεδο αρχής γενομένης από την ερχομένη Παρασκευή, στο ματς με το Ισραήλ.

Έτσι, μετά από έτη και έτη, σε αγώνα στην έδρα μας και ειδικά κόντρα σε αντίπαλο που δεν θεωρείται ιδιαίτερα εμπορικός, αναμένεται να είναι σχεδόν τίγκα το γήπεδο.

Λογικά, η ατμόσφαιρα και ο αριθμός του κόσμου θα φέρει στη μνήμη όλων αυτών που έζησαν από κοντά αναμετρήσεις όπως αυτή με την Ιταλία και την Αγγλία στη Λεμεσό, ακόμη και πιο πρόσφατες αναμετρήσεις με Γαλλία και Γερμανία στη Λευκωσία.

Θεωρώ ότι είναι μια ευκαιρία να αγκαλιάσει και πάλι ο απλός οπαδός την Εθνική, κάτι που θεωρείται δεδομένο στις άλλες χώρες και το βλέπουμε όταν τις αντιμετωπίζουμε στη δική τους έδρα.

Βεβαίως, θα επαναλάβω κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό, ότι δηλαδή δεν θα πρέπει μόνο στις επιτυχίες να είμαστε κοντά στην Εθνική, αλλά γενικά θα πρέπει να αποκτήσουμε και πάλι τη νοοτροπία που είχαμε μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90.

Το υπενθυμίζω αυτό γιατί απλούστατα είμαστε λαός που γενικά εύκολα απογοητεύεται και εύκολα ενθουσιάζεται, με αποτέλεσμα να είμαστε του ύψους ή του βάθους σε πλείστα τόσα θέματα.

Υπό αυτήν την έννοια, το ραντεβού με το Ισραήλ, πέρα από τεστ αγωνιστικών δυνατοτήτων για τη νέα Εθνική που φτιάχνει ο Πάμπος, θα αποτελέσει και τεστ για τον κόσμο σε ό,τι αφορά την αλλαγή πλεύσης που θα πρέπει να έχει στο κεφάλαιο εθνική ομάδα, γενικά.

Πιστεύουμε στη νέα ομάδα, εμπιστευόμαστε προπονητή και διεθνείς, όμως δεν γίναμε μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη από τη μια στιγμή στην άλλη.

Εδώ, ομάδες με προϊστορία όπως το Βέλγιο, η Αυστρία και η Ελβετία, έκαναν πολλά χρόνια υπομονή για να δημιουργήσουν και πάλι δυνατές και κυρίως ανταγωνιστικές για το επίπεδό τους ομάδες.

Να είμαστε προετοιμασμένοι και για το καλύτερο και για το χειρότερο, αλλά κυρίως να έχουμε στο μυαλό μας ότι ανεξαρτήτως του απολογισμού στις επόμενες δυο αναμετρήσεις, η επιστροφή στο γήπεδο για χάρη της εθνικής ομάδας, θα πρέπει να είναι συνεχής και όχι εποχική…

Πραγματικά, αν πετύχουμε αυτόν τον στόχο, θα έχουμε πάρα πολλά να κερδίσουμε και σαν ομάδα και σαν χώρος γενικότερα.

Η Εθνική δεν είναι τσιφλίκι κανενός, το έχουμε τονίσει αυτό και στις καλές και στις κακές αγωνιστικές -και όχι μόνο- στιγμές που πέρασε η ομάδα.

Η Εθνική είναι η βιτρινα και το καμάρι της κάθε χώρας που θέλει να σέβεται τον εαυτό της και στον ποδοσφαιρικό χώρο και οι επιτυχίες ή και οι αποτυχίες της, ασφαλώς και έχουν άμεσο αντίκτυπο σε αυτήν και όχι μόνο.

Άρα, όλοι όσοι αφήσουν τον καναπέ και πάνε την Παρασκευή το βράδυ στο ΓΣΠ για το Κύπρος - Ισραήλ, να έχουν κατά νουν ότι συμμετέχουν σε μια νέα αρχή που, αργά αλλά σταθερά, θα μας επαναφέρει σαν φιλάθλους σε σωστή πορεία, στο πως, δηλαδή, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε την Εθνική από τώρα και στο εξής.

Θα είναι, αν θέλετε, το προσωπικό στοίχημα του καθενός από εμάς…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.