Πολλοί βιάστηκαν να ξεγράψουν τους εκπροσώπους μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις από την επίτευξη των αρχικών τους στόχων.

Είναι γνωστό ότι οι μεν «γαλαζοκίτρινοι» θέλουν διακαώς την τρίτη θέση που οδηγεί στους 32 του Γιουρόπα, ενώ οι «κυανόλευκοι» θέλουν τη δεύτερη θέση στον όμιλο και βεβαίως το βήμα παραπάνω στη δεύτερη συνεχή παρουσία τους στον θεσμό.

Μετά από δύο στροφές, θα έλεγα ότι υπάρχει σχετική απογοήτευση στις τάξεις του ΑΠΟΕΛ, γιατί από την αρχή στον Αρχάγγελο θεώρησαν ως μόνο ίσως εμπόδιο για επίτευξη των στόχων τους τον Άγιαξ - και από τη στιγμή που δεν τον κέρδισαν στο ΓΣΠ, θα καταβάλουν πλέον μια δύσκολη προσπάθεια κυρίως στο Άμστερνταμ, γιατί εκεί πιθανόν να κριθούν πολλά, αν όχι όλα, για την τρίτη θέση και την πρόκριση στον άλλο ευρωπαϊκό θεσμό.

Όμως, πρέπει να τονίσω ότι πέρα από το ματς στην Ολλανδία, υπάρχουν άλλες τρεις αναμετρήσεις που ενδέχεται να διαφοροποιήσουν την υφιστάμενη εικόνα στον όμιλο, γι' αυτό ας μην προτρέχουμε πάλι.

Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την εξέλιξη οποιασδήποτε αναμέτρησης και από πού θα πάρει βαθμό ή βαθμούς, που στο τέλος πιθανόν να αλλάξουν τα δεδομένα στον επαναληπτικό στην Ολλανδία…

Όπως βεβαίως και στην περίπτωση του Απόλλωνα, που δεν θα έλεγε κανείς ότι η ήττα στην Ισπανία ήταν εκτός προγράμματος, γιατί στα χαρτιά αλλά και επί της ουσίας, είναι το φαβορί για την πρωτιά.

Η ουσία είναι ότι αξιοποίησε την έδρα του στο πρώτο ματς και, αν συνεχίσει με την ίδια επιτυχία, τότε μπορεί να διεκδικήσει μέχρι και στο φινάλε τη δεύτερη θέση αφήνοντας
πίσω του σαφώς πιο δυνατές ομάδες.

Το μήνυμα είναι ότι τίποτα δεν κρίθηκε ακόμη ούτε για τον ΑΠΟΕΛ ούτε για τον Απόλλωνα, οι οποίοι θα πρέπει να βλέπουν αναμέτρηση με αναμέτρηση και να προχωρούν. Τα προγνωστικά δεν ήταν υπέρ τους. Όλοι μιλούσαμε για προσπάθεια υπέρβασης και πιστεύω ότι εξακολουθούν ακόμη και οι δύο εκπρόσωποί μας να έχουν ελπίδες να την πετύχουν.

Κατά τα άλλα, συνεχίζεται αυτό το τριήμερο ο μαραθώνιος, που κάθε στροφή κρύβει και ντέρμπι και ταυτόχρονα μπόλικο ενδιαφέρον.

Αυτό στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, γιατί από εκεί και πέρα, η κάρτα οπαδού,
το οικονομικό και οι φωνές διαμαρτυρίας, επισκιάζουν σε πλείστες περιπτώσεις την προσπάθεια των πρωταγωνιστών στους αγωνιστικούς χώρους και δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν… Έχουμε πολλά και σοβαρά θέματα άλυτα -το έχουμε αναλύσει πολλές φορές σε αυτή τη στήλη-, όμως φαίνεται ότι τόσο εμείς όσο και πολλοί άλλοι που έχουν τις ίδιες απόψεις, ρίχνουμε αβγά στον τοίχο.

Εξακολουθούμε να ασχολούμαστε με το δέντρο και όχι με το δάσος, όπως κάνουμε δηλαδή σε όλα σχεδόν τα θέματα, σε όλο το φάσμα της κοινωνίας. Όσοι επιμένουν να σφυρίζουν αδιάφορα, απλώς εξακολουθούν να στρουθοκαμηλίζουν.