ΑΝΟΡΘΩΣΗ
Ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς, αλλά οι βάσεις έχουν μπει και είναι ενθαρρυντικές. Ζητούμενο η συνέχεια και η συνέπεια

Το σκηνικό των τελευταίων χρόνων στην Ανόρθωση είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο. Ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Σε όλα τα επίπεδα. Αγωνιστικά, οικονομικά, διοικητικά, ακόμα και η στάση (μιας σημαντικής μερίδας) του κόσμου προς τον σύλλογο. Ό,τι με τόσο κόπο, θυσίες και δυσκολίες χτιζόταν, στην πορεία γκρεμιζόταν σαν χάρτινος πύργος με πολύ μεγάλη ευκολία. Αποτέλεσμα; Κάθε καλοκαίρι να βρίσκει την Ανόρθωση στο μηδέν και να προσπαθεί να χτίσει από την αρχή.

Σκοπός μας δεν είναι φυσικά να παρελθοντολογήσουμε. Η σύγχρονη ιστορία του συλλόγου μάς δίδαξε ότι μόνο καλό δεν κάνουν οι αναφορές στο παρελθόν και τα «εγκλήματα» που έγιναν. Θα μείνουμε στο παρόν και θα δούμε και το μέλλον, όπως αυτό προδιαγράφεται με βάση τα όσα είδαμε τους προηγούμενους τρεις μήνες.

Είναι ξεκάθαρο πως πρωταρχικός στόχος είναι η οικονομική εξυγίανση και η δημιουργία μιας υγιούς κατάστασης η οποία θα αποτελέσει τη βάση για ένα πολύ πιο λαμπρό μέλλον. Εμείς δεν θα ασχοληθούμε με το οικονομικό, αλλά με το αγωνιστικό κομμάτι και τα 2-3 βασικά στοιχήματα που είχε ενώπιόν του ο τεχνικός διευθυντής και η τεχνική ηγεσία όταν ξεκινούσαν πριν από μερικούς μήνες.

Χτίσιμο και δέσιμο
Το πρώτο ήταν φυσικά το χτίσιμο μιας ομάδας σχεδόν από το μηδέν, με ταλαντούχους και νεαρούς ποδοσφαιριστές, σε ευρωπαϊκά πρότυπα και χωρίς να ξεφύγει από τα στενά οικονομικά όρια που έθεσε η διοίκηση. «Οι Ολλανδοί ξέρουμε να δουλεύουμε με χαμηλούς προϋπολογισμούς», τόνισε στις πρώτες του δηλώσεις ο Φαν Λέουβεν και ακολούθως σήκωσε μανίκια.

Το γεγονός ότι η ομάδα δεν συμμετείχε μετά από χρόνια στην Ευρώπη έδωσε τα χρονικά περιθώρια στον Φαν Λέουβεν και τον Αντρέ Πάους να δουλέψουν χωρίς πίεση. Οι κινήσεις που έγιναν ήταν προσεκτικές, προσεγμένες και καθόλου βιαστικές. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η Ανόρθωση ήταν η τελευταία ομάδα που ολοκλήρωσε το ρόστερ της και πως κάποιες μετεγγραφές χρειάστηκε να τις κυνηγήσει για εβδομάδες πριν ολοκληρωθούν.

Και αφού οι Ολλανδοί έχτισαν τη νέα Ανόρθωση, το επόμενο στοίχημα ήταν το δέσιμο των πολλών νέων και νεαρών ποδοσφαιριστών, η αφομοίωση του πλάνου που θα ακολουθούν μέσα στη σεζόν, αλλά και η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών και ενός υγιούς περιβάλλοντος για να μπορέσουν προπονητές και παίκτες να κάνουν τη δουλειά τους.

Η αλήθεια είναι πως στις τάξεις του κόσμου υπήρχε μια ανησυχία για την επίτευξη των δύο αυτών στόχων. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του μετεγγραφικού σχεδιασμού και τα φιλικά δείγματα έφεραν κάποια μουρμουρητά και γκρίνια.

Κέρδισε τον κόσμο της
Οι αντιδράσεις των φίλων της Ανόρθωσης δεν ήταν όμως υπερβολικές. Κάθε άλλο. Από τη μια ήξεραν πως τα φιλικά προετοιμασίας δεν είναι αντιπροσωπευτικά για τα όσα μπορεί να παρουσιάσει μια ομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν και από την άλλη γνώριζαν πολύ καλά τα οικονομικά δεδομένα του συλλόγου και πώς αυτά επηρέαζαν (και καθυστέρησαν) το χτίσιμο της ομάδας. Έκαναν υπομονή και περίμεναν την έναρξη της σεζόν. Το αποτέλεσμα του αγώνα της πρεμιέρας με την Ομόνοια άφησε μια πικρή γεύση, αλλά η εμφάνιση της ομάδας άφησε υποσχέσεις για το μέλλον. Ακόμα καλύτερη ήταν η παρουσία της «Κυρίας» κόντρα στην ΑΕΚ.

Και πάλι, όμως, μέχρι το 90+3’ το σκορ δεν ήταν αυτό που ήθελαν οι φίλοι της ομάδας. Αυτό δεν τους απέτρεψε από το να συνεχίσουν να φωνάζουν και να στηρίζουν την ομάδα τους και να στέλνουν θετική ενέργεια στους παίκτες. Αυτή η θετική αύρα που εξέπεμπαν οι περισσότεροι από 5.000 φίλοι της «Κυρίας» ίσως και να έπαιξε τον δικό της ρόλο για να έρθει το γκολ στο τελευταίο λεπτό. Η στάση και η στήριξη του κόσμου κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και το ζεστό χειροκρότημα μετά το τελευταίο σφύριγμα ήταν η απόδειξη ότι η ποδοσφαιρική ομάδα κατάφερε να κερδίσει τον κόσμο της και να τον αναγκάσει να επιστρέψει στο γήπεδο.

Συνέχεια και συνέπεια
Κακά τα ψέματα, οι καλές οι εμφανίσεις και οι εντυπώσεις από μόνες τους δεν είναι αρκετές. Αν δεν συνοδεύονται από θετικά αποτελέσματα τότε, αργά ή γρήγορα, η καλή ψυχολογία και το θετικό κλίμα θα ανατραπούν. Θα επιστρέψει η μουρμούρα και η μεμψιμοιρία στην εξέδρα, η κακή ψυχολογία στα αποδυτήρια και ο κόσμος θα αρχίσει να μοιράζει ευθύνες δεξιά και αριστερά. Έργο που έχουν ξαναδεί πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια στην Ανόρθωση.

Κάπου εδώ φτάνουμε στο πιο μεγάλο στοίχημα που έχει ενώπιόν της η «Μεγάλη Κυρία» στη φετινή περίοδο. Η συνέχεια στις καλές εμφανίσεις και η συνέπεια στα θετικά αποτελέσματα. Κανείς δεν περιμένει από την Ανόρθωση να κάνει μόνο νίκες. Κανείς δεν τη θεωρεί σαν ένα από τα φαβορί για τον τίτλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κόσμος της δεν έχει απαιτήσεις και προσδοκίες. Οι Ανορθωσιάτες περιμένουν να δουν μια ομάδα που θα βελτιωθεί ακόμα περισσότερο και στην πορεία να «κλειδώσει» την απόδοσή της σε σταθερά υψηλά επίπεδα. Σκαμπανεβάσματα θα υπάρξουν. Όπως συμβαίνει με όλες τις ομάδες. Το ζητούμενο είναι να μη δούμε τα… σκοτσέζικα ντους των προηγούμενων χρόνων.

Το τι θα φέρει η συνέχεια του πρωταθλήματος για την Ανόρθωση δεν μπορούμε να το προβλέψουμε. Ο πήχης σε αυτό το ξεκίνημα τοποθετήθηκε χαμηλά (για τα δεδομένα της Ανόρθωσης), αλλά δεν υπάρχει ταβάνι. Ούτε μεγάλη πίεση προς την ομάδα. Αυτή τη στιγμή, ο Αντρέ Πάους και οι παίκτες δεν μπορούν να δουν πιο μακριά παρά μόνο το επόμενο παιχνίδι. Σκέφτονται και προετοιμάζονται για τη δύσκολη έξοδο στο «Δασάκι» για να αντιμετωπίσουν τον Ερμή. Τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν…