Κάθε λίγο βγαίνει στην επιφάνεια και ένα πρόβλημα, το αναγάγουμε σε μείζον θέμα, ασχολούμαστε μαζί του για βδομάδες, κάποτε και για μήνες ολόκληρους και αφήνουμε τα λοιπά στη σειρά να περιμένουν…

Αυτό γίνεται τώρα με το περιβόητο θέμα της κάρτας φιλάθλου η οπαδού, όπως θέλει κάποιος να την ονομάζει.

Ασχολούνται όλοι με ένα θέμα το οποίο με καλή θέληση και κυρίως με καλή επεξήγηση θα μπορούσε να λυθεί άμεσα και να μη διχάζει τον κόσμο και ξεχάσαμε τα πολλά και σοβαρά θέματα που εξακολουθούν να ταλανίζουν τον ποδοσφαιρικό μας χώρο.

Λες και αν εφαρμοστεί, όποτε εφαρμοστεί το σχετικό νομοσχέδιο, ως διά μαγείας θα λυθούν όλα τα προβλήματα, θα είναι εκκλησία το γήπεδο, θα οδεύει άνετα σε αυτό ο κάθε οπαδός, θα βρίσκει τη θέση του καθαρή, δεν θα τον σφάζουν στις καντίνες, δεν θα βρωμούν τα αποχωρητήρια, θα είναι ασφαλής στο γήπεδο και θα βγαίνει πολύ άνετα και γρήγορα από τους χώρους στάθμευσης του κάθε γηπέδου…

Για κάποιους είναι ψιλά γράμματα αυτά.

Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με τη γενικότερη προστασία του απλού οπαδού, την είσοδο, την παραμονή και την έξοδό του από κάθε γήπεδο που παρευρίσκεται.

Από τον οπαδό συνήθως θέλουν όλοι, χωρίς να του προσφέρουν αυτά που δικαιούται και είναι αυτονόητα στις πλείστες άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη ασχοληθήκαμε με το κεφάλαιο αυτό, γιατί απλά το θεωρούμε και σημαντικό και θέμα αρχής σε ό,τι αφορά στις σχέσεις σωματείων και πελατών, οπαδών.

Όταν έχεις σαν σωματείο, σαν Ομοσπονδία και σαν πολιτεία, την απαίτηση να είναι σωστός ο κάθε ένας που πάει γήπεδο και έχεις απόλυτο δίκαιο σε αυτό, την ίδια ώρα οφείλεις να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου έναντί του.

Δεν μπορείς μόνο να απαιτείς και να διατάσσεις, όπως ούτε ο οπαδός μπορεί να κάνει ό,τι του κατεβεί στο κεφάλι, ευρισκόμενος στο γήπεδο, ακόμη και στον περιβάλλοντα χώρο.

Ο ένας πρέπει να σέβεται τον άλλο.

Έτσι γίνεται παντού στην Ευρώπη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και σε περίοπτη θέση σε αυτές κατέχει δυστυχώς η Κύπρος…

Ασχολούμαστε με τον αριθμό των θέσεων του κάθε γηπέδου, όχι όμως με το αν πληροί τα κριτήρια σε άλλα πιο σημαντικά κεφάλαια.

Ασχολούμαστε με την τοποθέτηση σύγχρονων εγκαταστάσεων που θα στοιχίσουν εκατομμύρια σε ευρώ, τσακωνόμαστε για το ποιος θα επωμιστεί το οικονομικό βάρος, αλλά δεν αξιοποιήσαμε μέχρι τώρα όπως θα έπρεπε τα συστήματα που διαθέτουμε στα γήπεδά μας.

Είναι πολλές οι φορές που βάζουμε, σαν χώρος ποδοσφαιρικός και όχι μόνο, την άμαξα μπροστά από το άλογο και δημιουργούμε ολόκληρο πρόβλημα άνευ λόγου και αιτίας.

Αυτό συμβαίνει και τώρα και δυστυχώς δεν θα είναι η τελευταία φορά που θα αφήσουμε κατά μέρος πολλά και σοβαρά προβλήματα και θα ασχοληθούμε με ένα μονάχα και αυτό να έχει σαν αποτέλεσμα να διχαστούν ομάδες, και οπαδοί και να αποτελέσει αφορμή για διαφωνίες σε ό,τι αφορά στο οικονομικό κόστος στην περίπτωση που θα εφαρμοστεί το νομοσχέδιο.

Κατά τα άλλα, συνεχίζεται ο μαραθώνιος, αναμένουμε να ολοκληρωθεί και η πρεμιέρα με τους αναβληθέντες αγώνες και βεβαίως προσμένουμε με αγωνία τη διπλή και σημαντική υποχρέωση που θα έχει η Εθνική μας ομάδα των Ανδρών με Ισραήλ μέσα και Ουαλία έξω, στο τετραήμερο 10-14 Οκτωβρίου.

Θα προηγηθούν βεβαίως οι υποχρεώσεις ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα στην Ευρώπη και ειδικά η αναμέτρηση στη Βαρκελώνη κόντρα στην «Μπάρσα» του Μέσι θεωρείται για τους «Γαλαζοκιτρίνους» άλλη μια τεράστια πρόκληση, αλλά ταυτόχρονα και υψίστη τιμή για ολόκληρο το οικοδόμημά τους.

Είναι γεγονός ότι ξεκινήσαμε εντυπωσιακά στην Ευρώπη και σε σωματειακό επίπεδο, αλλά και σε Εθνικό και αυτό μας άνοιξε την όρεξη για ανάλογη συνέχεια, παρά το γεγονός ότι είχαμε πολλές επιφυλάξεις εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης που βρισκόμαστε…

Πάμε όμως πολύ καλά και μπορούμε να ελπίζουμε σε ακόμη καλύτερες μέρες, για την ακρίβεια βραδιές.

Καλή Κυριακή να έχετε.