Το κοντράστ συναισθημάτων καλά κρατεί για τις κυπριακές ομάδες έστω και αν πέρασαν αρκετές βραδιές από τις επαναληπτικές συναντήσεις και στους δύο ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Από τη μια χαρά και περηφάνια για τις τεράστιες επιτυχίες ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα, που και φέτος θα δώσουν το παρών τους σε ομίλους με ό,τι συνεπάγεται αυτό οικονομικά και αγωνιστικά και από την άλλη θλίψη και μαζί οργή για τον τρόπο που απέκλεισαν ετσιθελικά την Ομόνοια από του να εισέλθει για πρώτη φορά στην ιστορία της σε ομίλους, με όλα τα συνεπακόλουθα.

Προσωπικά, έχω ζήσει πολλές αδικίες ομάδων μας στην Ευρώπη είτε εντός είτε και εκτός έδρας αλλά αυτά, περισσότερο χρονικά, είχαν να κάνουν με προηγούμενες δεκαετίες και όχι με την τελευταία που διερχόμαστε.

Υποτίθεται ότι άλλαξαν πολλά στο διαιτητικό κομμάτι και στην αντιμετώπιση που έχουν στα σαλόνια οι ομάδες που εκπροσωπούν μικρές χώρες και μάλιστα γράψαμε πολλές φορές την καλή μας την κουβέντα για αυτή την ευτυχή εξέλιξη.

Δυστυχώς, η σφαγή άνευ αναισθητικού της Ομονοίας από τον Ρουμάνο διαιτητή και ο αποκλεισμός των «Πρασίνων» με τον τρόπο που επιτεύχθηκε, μας έφεραν και δεκαετίες πίσω και μας θύμισαν ότι, διαιτητικές αλητείες και διαιτητικά ρεζιλίκια δεν συμβαίνουν μόνο στην Κύπρο, στην Ελλάδα και σε άλλες εγχώριες διοργανώσεις.

Συμβαίνουν και στα σαλόνια για τα οποία οι άνθρωποι της ΟΥΕΦΑ και περηφάνια νοιώθουν και εκτός κριτικής τα αφήνουν, θεωρώντας πιθανώς ότι είναι και άσπιλα και αμόλυντα..

Κι όμως αυτό που έγινε την Πέμπτη το βράδι στο ΓΣΠ και κλοπή ήταν και πεντακάθαρο μήνυμα ότι το ψάρι από την κεφαλή βρωμάει.

Γιατί, για να φτάσει ένας διαιτητής μπροστά σε 20.000 κόσμο, μπροστά σε κάμερες και μπροστά στα μάτια διεθνών παρατηρητών, να εγκλιματίσει και να ασελγήσει διαιτητικά πάνω σε μια ομάδα και πλάτη έχει και σίγουρος ότι αυτούς που θα εξυπηρετήσει δεν θα τον προδώσουν αλλά θα συνεχίσουν να τον καλύπτουν όπως έκαναν μέχρι τώρα.

Δεν εξηγείται διαφορετικά η προκλητική του στάση, ούτε και οι ενέργειές του, πριν, στη διάρκεια και στο τέλος της αναμέτρησης.

Αλλά ποιοι θα ασχοληθούν με το κλάμα και την οργή μιας ομάδας που εκπροσωπεί κάποιες χιλιάδες κόσμου και μια -πληθυσμιακά- συνοικία μεγάλης χώρας, όπως για παράδειγμα η Ομόνοια;

Αφού όλα είναι κομμένα και ραμμένα για εξυπηρέτηση συμφερόντων μεγάλων χωρών και μεγάλων ομάδων.

Ποιοι και ποιους να τιμωρήσουν στην ΟΥΕΦΑ;

Αφού τα συμφέροντα και οι λυκοφιλίες δεν επιτρέπουν να πάρει κάποιος το μαστίγιο και να τιμωρήσει παραδειγματικά αυτούς που αποδεδειγμένα αφήνουν εκτός με το έτσι θέλω ομάδες, ή και σπρώχνουν άλλες για να πετύχουν τους στόχους τους.

Όταν στα τελευταία χρόνια πρωτοκλασάτα στελέχη της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας κατηγορηθήκαν για ένα σωρό ατασθαλίες, μίζες και πολλά άλλα και δεν κουνήθηκε φύλλο, θα έρθουν αυτοί να το παίξουν δικαστές και να τιμωρήσουν άλλους;

Δυστυχώς η κατάσταση είναι σάπια και στα σαλόνια και ας έχει τη γνώμη ο απλός ο κόσμος ότι τα λάθη τα κωμικοτραγικά που βλέπουμε κάθε εβδομάδα από τηλεοράσεως, έχουν το στίγμα του ανθρωπίνου λάθους.

Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο και στις κορυφαίες διοργανώσεις.

Από τη στιγμή που παίζονται εκατομμύρια ευρώ και από τη στιγμή που πολλά συμφέροντα κρίνονται, οι διαιτητικές σφαγές είτε με ή και χωρίς αναισθητικό θα συνεχίζονται και ας ωρύονται χώρες, ομάδες και κόσμος.

Και για του λόγου το αληθές, αναμένετε λίγο για να δείτε πού θα ορισθεί και ποιων χωρών ομάδες θα διαιτητεύσει ο Ρουμάνος, αλλά και κάποιοι άλλοι που προκάλεσαν θύελλα διαμαρτυριών με τη διαιτητική τους παρουσία.

Όλα αυτά βεβαίως, λίγο ενδιαφέρουν αυτούς που αδικούνται.

Ποιος θα βάλει στην τσέπη των παραγόντων της Ομόνοιας για παράδειγμα τα εκατομμύρια που έχασε από τη μη παρουσία της σε ομίλους;

Ελπίζουμε να μην παραδειγματιστούν από την κλοπή στο ΓΣΠ οι εδώ διαιτητικοί παράγοντες και να το έχουν ως άλλοθι των δικών τους λαθών…

Καλή Κυριακή να έχετε.