Γίνεται αρκετή συζήτηση τις τελευταίες μέρες αν ο ΑΠΟΕΛ μπορεί να μετατραπεί σε «Ολυμπιακό Πειραιώς της Κύπρου». Η πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και η παράλληλη αποτυχία της μεγάλης αντιπάλου του Ομόνοιας να μπει σε ευρωπαϊκό όμιλο -τη στιγμή που εξαγγέλει οικονομική σωτηρία- έδωσαν μπόλικη τροφή για να ανοίξει αυτή η συζήτηση στο κατά πόσο ο ΑΠΟΕΛ έχει ανοίξει την ψαλίδα, όχι μόνο από την αιώνιο αντίπαλό του, αλλά και από τις άλλες μεγάλες δυνάμεις του πρωταθλήματός μας.

Δεν είναι μόνο το οικονομικό, αλλά και η γενικότερη ατμόσφαιρα γύρω από το όνομα (brand name) ΑΠΟΕΛ, η οποία γεννιέται από τις αλλεπάλληλες προκρίσεις σε ευρωπαϊκούς ομίλους, που δημιουργεί δεδομένα σκέψης ότι οι «γαλαζοκίτρινοι» ανοίγουν την ψαλίδα από τους υπόλοιπους... Ωστόσο, η ουσία του θέματος είναι και αγωνιστική και κατά πόσο ο ΑΠΟΕΛ θα μπορεί να δημιουργήσει μια σταθερή μακροπρόθεσμη αγωνιστική αξία. Η οικονομική (εμπορική) αξία που απέκτησε -και μεγένθυνε- ο ΑΠΟΕΛ την τελευταία πενταετία δεν μπορεί από μόνη της να του εξασφαλίσει ότι μετατρέπεται σε «Ολυμπιακό Πειραιώς της Κύπρου».

Από τη μια, λοιπόν, τα εχέγγυα και τα δεδομένα υπάρχουν για τον ΑΠΟΕΛ, αλλά από την άλλη η εκτόξευσή του θα εξαρτηθεί και από την αγωνιστική του συμπεριφορά. Για να έχουν αντίκτυπο οι δύο σερί τίτλοι θα πρέπει να παραμείνει αγωνιστικά συνεπής. Και αυτό δεν είναι εύκολο, όσο και αν θεωρητικά διαθέτει την πιο πλήρη ομάδα. Συνεπώς, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα του ΑΠΟΕΛ. Να δημιουργήσει, πέραν της οικονομικής του αξίας και μια αξιόπιστη, μακροπρόθεσμη αγωνιστική αξία με τις αλλεπάλληλες κατακτήσεις πρωταθλημάτων, που θα τον φέρνουν κάθε καλοκαίρι στον προθάλαμο των ομίλων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ανοίγει η ψαλίδα...