Ασχοληθήκαμε πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη με την προσπάθεια των εκπροσώπων μας στην Ευρώπη και κυρίως με την προοπτική τους.

Είναι και λογικό και αυτονόητο, ότι όσο πλησιάζουν οι ομάδες μας την πόρτα των ομίλων, τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα και μεγαλώνει η αγωνία για όλους.

Το καρέ που συνεχίζει στους δυο θεσμούς έχει τις φιλοδοξίες του, γνωρίζει και τις δυσκολίες, όμως είναι διαφορετικά τα δεδομένα για τον κάθε εκπρόσωπό μας, αυτή είναι η αλήθεια.

Για παράδειγμα ο ΑΠΟΕΛ έχει εξασφαλίσει και παρουσία στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, έχει και την υπό τις περιστάσεις λιγότερο επικίνδυνη αποστολή.

Βεβαίως ο προγραμματισμός και γενικά το κτίσιμο του νέου ΑΠΟΕΛ έγινε με στόχο την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και όχι του Γιουρόπα.

Είναι μεγάλη η διαφορά στους δυο θεσμούς και στο κεφάλαιο επίπεδο και δόξα, αλλά κυρίως στο οικονομικό που καίει όλους μας.

Ο πρώτος στόχος έχει επιτευχθεί, όμως η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Πετρίδη είναι αυτό που ακολουθεί και το οποίο θα γίνει πραγματικότητα, αν οι Νταμπλούχοι Κύπρου στείλουν στο καναβάτσο την πρωταθλήτρια Δανίας.

Μπορούν για κάτι τέτοιο;.

Ασφαλώς και ένας καλός ΑΠΟΕΛ μπορεί, και ο ΑΠΟΕΛ θα είναι καλός και στα δυο ραντεβού με τους Δανούς…

Απ' εκεί και πέρα, η ΑΕΛ έχει για δεύτερη συνεχή φορά απέναντί της ολόκληρο βουνό και λογικά το ευρωπαϊκό της όνειρο θα τελειώσει πριν ουσιαστικά ξεκινήσει καλά-καλά.

Ήταν απίστευτη η φετινή γκαντεμιά για την ομάδα της Λεμεσού, που μπορεί να δείχνει καλά στοιχεία και να θέλει να παλέψει κόντρα στους Λονδρέζους, όμως οι διπλές αναμετρήσεις δεν της αφήνουν και πολλά περιθώρια να αισιοδοξεί για το θαύμα της πρόκρισης, δυστυχώς.

Θα χρειαστεί νίκη χωρίς να δεχτεί γκολ στο «Αντώνης Παπαδόπουλος», για να ελπίζει ότι θα κάνει ντέρμπι τον επαναληπτικό στο Λονδίνο και να χτυπήσει ρέστα χωρίς να έχει να χάσει ουσιαστικά τίποτα.

Αντίθετα, θα έχει να κερδίσει πολλά, πάρα πολλά…

Απ' εκεί και πέρα, Ομόνοια και Απόλλων μπορεί να μην είναι χαμένοι από χέρι, όμως ασφαλώς και βρίσκονται στην πλευρά του αουτσάιντερ απέναντι σε Διναμό και Λοκομοτιβ Μόσχας αντίστοιχα.

Οι ομάδες της Ρωσίας μπορεί να μην έχουν το εκτόπισμα και την αξία της Ζενίθ ή της ΤΣΣΚΑ, όμως είναι δυνατές και έχουν σημαντικά ενισχυθεί, ειδικά η Διναμό, στοχεύοντας να εκτοπίσουν τα παραδοσιακά μεγαθήρια της χώρας τους.

Όμως, επί της ουσίας, οι ομάδες μας έχουν τις δικές τους πιθανότητες.

Θεωρώ ότι είναι από τις αναμετρήσεις που η πρόκριση περιμένω ότι θα κριθεί στο δεύτερο ραντεβού, άρα είναι πολύ σημαντικό πώς θα παρουσιαστούν και οι Πράσινοι και οι Κυανόλευκοι στις πρώτες αναμετρήσεις.

Αν λάβουμε υπ’ όψιν και τις δηλώσεις ή και το σκεπτικό Χριστάκη Χριστοφόρου και Κώστα Καϊάφα, που αφορούν στις επερχόμενες συναντήσεις με τους Ρώσους, πιστεύω ότι και οι δυο συμφωνούν ότι στα χαρτιά οι αντίπαλοι προβάλλουν σαν λογικά φαβορί, όμως έχουμε τις δικές ελπίδες και απαιτήσεις, και ασφαλώς θα τις κυνηγήσουμε και στα δυο ματς.

Εδώ που βρίσκονται οι εκπρόσωποί μας, δεν έχουν την πολυτέλεια να σκέφτονται αντιπάλους και να τους φοβούνται ή και να τους υπερεκτιμούν.

Την πάθαμε πολλές φορές στο παρελθόν, ακόμη και πρόσφατα, από λανθασμένη εκτίμηση αντιπάλου ή και υπέρμετρο σεβασμό, και στο τέλος της ημέρας δαγκώναμε το ένα μας δάχτυλο και πονούσαν όλα…

Ανακεφαλαιώνοντας, πιστεύω ότι ο ΑΠΟΕΛ θα περάσει, η ΑΕΛ δυστυχώς μάλλον θα μείνει εκτός συνέχειας στον θεσμό, ενώ Ομόνοια και Απόλλων μπορούν να κάνουν ντέρμπι την υπόθεση πρόκριση και στο φινάλε ένας εκ των δύο -μακάρι και οι δύο- να εισέλθει στους ομίλους.

Όλα αυτά με βάση τα δεδομένα που επικρατούν και τα οποία όμως πολλές φορές ανατρέπονται, γι’ αυτό και συχνά κάνουμε αναφορά σε εκπλήξεις που ταρακουνούν την ποδοσφαιρική μας Ήπειρο…

Καλή Κυριακή σε όλους.