Δύσκολη κλήρωση, σε συνολικό επίπεδο, που επιτρέπει ωστόσο όνειρα (κρυφά έστω) και φιλοδοξίες, είχαν οι ομάδες μας στα πλέι οφ των φετινών ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Ευκολότερα είναι τα πράγματα για τους πρωταθλητές, οι οποίοι βρήκαν μια ομάδα στα μέτρα τους, την οποία, χωρίς υποτίμηση βεβαίως, μπορούν να αποκλείσουν εάν παρουσιαστούν με τον απαιτούμενο βαθμό σοβαρότητας και αγωνιστικής ετοιμότητας σε δέκα ημέρες από τώρα.

Η Άαλμποργκ ίσως να μην είναι τίποτε περισσότερο από μια κάπως καλύτερη… Ελσίνκι, οπόταν, οι γαλαζοκίτρινοι, με την επιστροφή στην ομάδα βασικών ποδοσφαιριστών - κλειδιών, όπως ο Μαντούκα και ο Αλωνεύτης, το ανέβασμα του Εφραίμ και την ενσωμάτωση των Παπάζογλου - Τζιμπούρ, αλλά και τη βελτίωση ολόκληρης της ομάδας σε όλα τα επίπεδα, μπορούν να κάνουν ξανά το όνειρο πραγματικότητα, εξασφαλίζοντας την πολυπόθητη συμμετοχή, για τρίτη φορά, στους χρυσοφόρους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Πιο δύσκολη φαντάζει, και είναι, η αποστολή των τριών ομάδων μας στο Γιουρόπα Λιγκ, καθώς ΑΕΛ, Απόλλωνας και Ομόνοια κληρώθηκαν με ανώτερους, κατά τεκμήριον, αντιπάλους, και θα χρειαστούν πολλαπλές υπερβάσεις για την επίτευξη του στόχου της πρόκρισης.

Αφενός η ΑΕΛ έπεσε, δυστυχώς, στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ που υπήρχε στην κληρωτίδα (Τότεναμ), ενώ Απόλλωνας και Ομόνοια πάνω σε δύο… επανερχόμενες δυνάμεις του ρωσικού ποδοσφαίρου (Λοκομοτίβ και Ντιναμό Μόσχας αντίστοιχα), που ελέω λεφτών φαίνεται να βρίσκονται σε τροχιά ανάκαμψης.

Ωστόσο, ακόμα και απέναντι σε αντιπάλους ποιοτικά ανώτερους, όπως οι πιο πάνω, η αυτοπεποίθηση, η σωστή τακτική και η αγωνιστική συνέπεια μπορεί να αναμοχλεύσουν πράγματα στον αγωνιστικό χώρο που κανείς δεν περιμένει.

Άλλωστε, το παράδειγμα της ΑΕΛ με τη Ζενίτ, παρά την ανωτερότητα των Ρώσων και τις πάμπολλες χαμένες ευκαιρίες που είχαν, επιβεβαιώνει ότι «ποτέ μην πεις ποτέ» σε κάτι όπως το ποδόσφαιρο.

Στο κάτω - κάτω, και το ποδόσφαιρο τι άλλο είναι, από μια περιπέτεια για ριψοκίνδυνους ρομαντικούς;

Μιχάλης Παπαδόπουλος