ΟΜΟΝΟΙΑ
Ο Κώστας Καϊάφας θεωρεί ότι το σχήμα με τρεις αμυντικούς είναι το ιδανικό για την φετινή Ομόνοια


Μετά τον επαναληπτικό με την Μπούτουτσνοστ και πριν το πρώτο παιχνίδι με την Μέταλουργκ, αναφερθήκαμε στους λόγους και τους τρόπους που επέλεξε ο Κώστας Καϊάφας να κρύψει κάποια πράγματα από τους Σκοπιανούς «κατάσκοπους» που βρέθηκαν στο ΓΣΠ. Όσο και αν δεν άρεσε στους περισσότερους από12 χιλιάδες φίλους της Ομόνοιας που βρέθηκαν στο γήπεδο, ο 40χρονος τεχνικός παρέταξε ένα πολύ συντηρητικό σχήμα (4-2-3-1), ενώ - παρά τις δηλώσεις του ιδίου για το αντίθετο -, φάνηκε ξεκάθαρα πως και οι παίκτες του σκοπίμως δεν έβγαλαν κάποιες από τις επιθετικές αρετές, τις οποίες είδαμε στο πρώτο παιχνίδι στο Μαυροβούνιο, αλλά κυρίως στο πρόσφατο 3-0 επί της Μέταλουργκ. Στον αγώνα της περασμένης Πέμπτης επέλεξε εκ νέου το 3-5-2, στην επιθετική του μορφή, και το αποτέλεσμα ήταν άκρως πετυχημένο και ικανοποιητικό.

Εμπνευσμένος, προφανώς, από τα όσα είδαμε στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο και αφού είχε σχηματίσει μια ολοκληρωμένη εικόνα για τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του ρόστερ του από το βασικό στάδιο προετοιμασίας (στην Πολωνία δεν χρησιμοποίησε σε κανένα από τα πέντε φιλικά το 3-5-2!), ο Κώστας Καϊάφας δείχνει για την ώρα μια προτίμηση στο σχήμα με τρεις αμυντικούς.

Οι δύο βασικές εκδοχές
Κάνοντας μια αναδρομή στο χρόνο, θα δούμε ότι η χρησιμοποίηση τρίτου κεντρικού αμυντικού έγινε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του ’20, σχεδόν ταυτόχρονα με τον ερχομό του διαφοροποιημένου κανονισμού του οφσάιντ, με τη μορφή που το ξέρουμε μέχρι σήμερα. Ο άνθρωπος που «εφηύρε» το 3-4-3 (ουσιαστικά 3-2-2-3, το περιβόητο σύστημα WM) ήταν ο Χέρμπερτ Τσάπμαν, ο οποίος πριν από μια δεκαετία ψηφίστηκε ο κορυφαίος Βρετανός προπονητής όλων των εποχών. Στα 90 χρόνια που ακολούθησαν, το 3-5-2 (ή άλλο σχήμα με τρεις αμυντικούς) άλλαξε πολλές μορφές, αλλά με δύο βασικές εκδοχές: την αμυντική (συνήθως 5-3-2) και την πιο επιθετική εκδοχή.

Ο ρόλος των fullbacks
Η επιθετικότητα ή μη του σχηματισμού με τρεις αμυντικούς συνήθως εξαρτάται από τους δύο ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα δύο άκρα (fullbacks). Επαναφέροντας τη συζήτηση γύρω από την Ομόνοια, στο τελευταίο παιχνίδι ο Κώστας Καϊάφας επέλεξε να χρησιμοποιήσει σε αυτές τις θέσεις δύο άκρως επιθετικούς ποδοσφαιριστές, τους Ράμος και Φοφανά, δίνοντας έτσι μια πολύ πιο επιθετική φιλοσοφία στην ομάδα του. Η επιλογή του Κώστα Καϊάφα είχε να κάνει φυσικά με τον αντίπαλο, αλλά και την ιδιαιτερότητα που μπορεί να έχει το πρώτο εντός έδρας παιχνίδια σε έναν προκριματικό γύρο.

Το 3-5-2 χρησιμοποιήθηκε και στο Μαυροβούνιο κόντρα στη Μπούτουτσνοστ, με τον Χάρη Κυριάκου, έναν πιο αμυντικογενή ποδοσφαιριστή, να παίζει στο δεξί άκρο. Η επιλογή του αρχηγού της Ομόνοιας εξασφάλιζε μια πιο «σφιχτή» αμυντικά δεξιά πτέρυγα και (θεωρητικά) λιγότερο επιθετική.

Σε παιχνίδια τα οποία ο τεχνικός του «τριφυλλιού» θα έχει σαν πρώτη επιλογή να αμυνθεί παρά να επιτεθεί (όπως πιθανόν να είναι τα ματς των πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ) πιθανόν να δούμε δύο καθαρά αμυντικογενείς ποδοσφαιριστές στα άκρα, όπως είναι οι Σκαραμοτσίνο, Χ. Κυριάκου, Λομπιανίτζε ή και τον Μαργκάσα.

Είναι πολύ νωρίς και το δείγμα ακόμη πολύ μικρό για να πούμε με σιγουριά αν ο Κώστας Καϊάφας θα στηριχθεί κυρίως στο 3-5-2 (και τις παραλλαγές) του στη νέα χρονιά, χωρίς να αποκλείεται φυσικά σε κάποια παιχνίδια, αναλόγως αντιπάλου, να χρησιμοποιήσει και σχήμα με τετράδα στην άμυνα. Ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας ποιο σχήμα ταιριάζει στην ομάδα του με τους παίκτες που έχει στη διάθεσή του.