Για τον απόηχο των προσπαθειών των ομάδων μας στις πρώτες αναμετρήσεις του Γ' προκριματικού γύρου στις δυο Ευρωπαϊκές διοργανώσεις ασχοληθήκαμε εκτεταμένα χθες και προχθές.

Από εδώ και πέρα η ουσία είναι η πρόκριση που συνοδεύεται, ειδικά στο Τσιάμπιονς Λιγκ, από δόξα αλλά μια μπόλικο ρευστό .

Με βάση τα δεδομένα των πρώτων αναμετρήσεων, μεγάλη αναμένεται να είναι η εβδομάδα στην οποία εισερχόμαστε από σήμερα και η έκβαση των επαναληπτικών αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πολλούς και ευνόητους λόγους…

Από εκεί και πέρα, λιγοστεύουν οι μέρες που απομένουν για το ξεκίνημα του νέου μαραθωνίου.

Θα έλεγα, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από όλους οι προπονητές των ομάδων, γι αυτό αργά αλλά σταθερά ανοίγουν τα χαρτιά τους σε ότι αφορά στις σκέψεις τους για τον βασικό κορμό τουλάχιστον.

Τα πειράματα αραιώνουν και ο ρυθμός προπονήσεων εντείνεται.

Το γεγονός ότι κάτι λιγότερο από τις μισές ομάδες του νέου πρωταθλήματος συμμετέχουν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, σε συνδυασμό ότι από φέτος ο αριθμός των ομάδων μειώνονται κατά δυο, είναι στοιχεία και πρωτόγνωρα και ενδιαφέροντα.

Λίγο πολύ οι ομάδες που πέρσι πρωταγωνίστησαν, νωρίς επιβεβαιώνουν ότι αυτό θέλουν τουλάχιστον και για φέτος και ρίχνοντας κανείς μια ματιά στο δούναι και λαβείν στην περίοδο των μετεγραφών, θεωρώ ότι ο κόσμος τους τις αναμένει ακόμη πιο δυνατές από πέρσι.

Αναφέρομαι κατά σειρά σε ΑΠΟΕΛ, ΑΕΛ και Απόλλωνα όπως δηλαδη τερμάτισαν στην περσινή περίοδο.

Από εκεί και πέρα, θεωρώ δεδομένο ότι Ομόνοια και ΑΕΚ θα είναι πιο δυνατές και βεβαίως ιδιαίτερα απαιτητικές.

Παρ ότι οι άνθρωποι τους δεν προβαίνουν σε βαρύγδουπες δηλώσεις, αντίθετα κρατούν πολύ χαμηλούς τόνους, ενδόμυχα αναμένουν πολλά στην φετινή περίοδο.

Από την άλλη ο Ερμής που πέρσι εντυπωσίασε, φαίνεται ότι έχει έρθει για να μείνει στα ψηλά και μάλιστα φέτος θα δοκιμάσει το κάτι παραπάνω.

Είναι δυνατός και κυρίως πιο έμπειρος από πέρσι και παρ ότι όλες οι ομάδες φέτος θα τον υπολογίζουν σοβαρά από το ξεκίνημα της περιόδου, νομίζω ότι θα βρίσκεται ψηλά και πάλι.

Απομένει από τους παραδοσιακά μεγάλους η Ανόρθωση.

Ομάδα που φέτος δεν συμμετέχει σε Ευρωπαϊκή διοργάνωση, που ψάχνει περισσότερο το οικονομικό συγύρισμα και που άλλαξε η θα αλλάξει περισσότερους παίκτες από κάθε άλλη ομάδα.

Είναι πραγματικά ένα πελώριο ερώτημα το πώς θα παρουσιαστεί η νέα Ανόρθωση.

Τι μπορεί να πετύχει και που θα κινηθεί;

Και αν σκεφτεί κάποιος ότι στην νέα περίοδο θα επιστρέψουμε στους τέσσερις και όχι πέντε όπως φέτος εκπροσώπους στην Ευρώπη, θα αντιληφθεί εύκολα ότι αναμένεται σκληρή μάχη και για τον τίτλο αλλά και για τα λοιπά εισιτήρια.

Είναι λογικό ότι ομάδες που σχεδόν κάθε χρονιά μας εκπροσωπούν στην Ευρώπη, θα κινδυνέψουν η στο φινάλε θα μείνουν και εκτός νυμφώνος.

Είναι απλά μαθηματικά, αφού γίνεται αναφορά για 7 υποψηφίους και οι θέσεις είναι μόλις 4.

Και αν βγει από την εξωτερική άλλη ομάδα, η Νέα Σαλαμίνα για παράδειγμα που έδειξε από την περσινή περίοδο πολλές αρετές, τότε μια στις δυο υποψήφιες, θα μείνει εκτός Ευρώπης...

Κι ενώ από πλευράς ενδιαφέροντος στο νέο μαραθώνιο, αλλά και από πλευράς συνολικής παρουσίας των ομάδων μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μια χαρά τα πάμε, στο κεφάλαιο οικονομικά αλλά και αυτό των σημαντικών αλλαγών, κλάφτα Χαράλαμπε.

Ουδεμία έστω ένδειξη για βελτίωση της όλης κατάστασης, αντίθετα θα έλεγα ότι ολοένα και χειροτερεύει η συνολική εικόνα.

Που οδηγούμαστε είναι το απλό και καίριο ερώτημα.

Διότι κάποιες κατά καιρούς επιτυχίες των ομάδων μας στην Ευρώπη, πάντα σε σωματειακό επίπεδο εννοείται, δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμη αρκετές για να χώνουμε τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν τον ποδοσφαιρικό μας χώρο, κάτω από το χαλί και να κρυφθούμε όλοι για να περάσουμε…

Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό έχει ημερομηνία λήξης και εξακολουθούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα;

Καλή Κυριακή να έχετε.