Κανείς δεν περίμενε τον περασμένο Μάιο ότι οι «πράσινοι» θα μπορούσαν να διεκδικήσουν με αξιώσεις μια θέση σε ευρωπαϊκούς ομίλους
Η άνετη και καθαρή νίκη (3-0) επί της Μέταλουργκ καθάρισε την υπόθεση πρόκριση και οι φίλοι της Ομόνοιας μπορούν να σκέφτονται από τώρα τα πλέι οφ και τον αντίπαλο που θα βρουν στο δρόμο τους, ένα βήμα πριν τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.
Οι «πράσινοι» βοήθησαν την τύχη τους, αφού η αλήθεια είναι πως η φετινή ήταν η ευνοϊκότερη κλήρωση που είχαν εδώ και πολλά χρόνια στην Ευρώπη, και παρουσιάζοντας το βαθμό ετοιμότητας και σοβαρότητας που έπρεπε, ουσιαστικά πήραν από τώρα την πρόκρισή, η οποία δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί υπέρβαση. Ή μήπως όχι;
Αν γυρίσουμε 2-3 μήνες τον χρόνο πίσω, η λέξη «αβεβαιότητα» ήταν εκείνη που αποτύπωνε καλύτερα από κάθε άλλη την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ομόνοια. Τουλάχιστον στα δικά μας μάτια. Τα μάτια των απέξω. Αν με τη λήξη της περσινής αγωνιστικής περιόδου, η οποία ήταν η δυσκολότερη και χειρότερη στη σύγχρονη ιστορία του Συλλόγου, έλεγε κάποιος ότι σε τρεις μήνες το «τριφύλλι» θα έκτιζε ένα ποιοτικό και διεκδικητικό σύνολο και θα έφτανε ένα βήμα πριν τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, στη καλύτερη περίπτωση θα τον βλέπαμε με το μισό μας. Ας θυμηθούμε επιγραμματικά ποια ήταν τα τότε δεδομένα…
Ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, όπως οι Σκέμπρι, Αντράντε, Ασίς και Εφραίμ, έφευγαν ο ένας μετά τον άλλον, ενώ αποχώρησαν άλλοι δέκα παίκτες με μικρότερη συνεισφορά ή αξία. Κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, «κάθισαν» πάνω στο συμβόλαιό τους και χρειάστηκε να γίνει μεγάλη προσπάθεια για να βρεθεί η χρυσή τομή για να φύγουν. Αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν μεγάλα κενά στο ρόστερ, γεγονός που σε συνάρτηση με την οικονομική στενότητα προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στις τάξεις του κόσμου σε σχέση με την επόμενη μέρα.
Οι πρώτες μετεγγραφές ήρθαν μαζεμένες, καμιά όμως από αυτές δεν προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό στις τάξεις του κόσμου και δεν συνοδεύτηκε από ηχηρούς τίτλους και φαμφάρες στα ΜΜΕ. Το σκηνικό δεν άλλαξε ούτε στις μετεγγραφές που ακολούθησαν. Ενδεικτικό το γεγονός ότι μεγαλύτερο ενθουσιασμό προκάλεσε η επιστροφή του 37χρονου Νούνο Ασίς παρά όλες οι υπόλοιπες μετεγγραφές μαζί!
Ακόμα και οι διοικούντες κράτησαν χαμηλούς τόνους και συνεχίζουν να κρατούν ακόμα και σήμερα. Στόχος τους ήταν να κρατήσουν χαμηλά τον πήχη, για να μην είναι ψηλές και οι απαιτήσεις και προσδοκίες του κόσμου.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάσαμε αρχές Αυγούστου και η Ομόνοια βρίσκεται με το ενάμιση πόδι στα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ. Ανεξάρτητα ποιους αντιπάλους απέκλεισε για να βρεθεί εκεί, με βάσει τα πιο πάνω δεδομένα μπορεί να χαρακτηριστεί μια μικρή υπέρβαση. Και αφού τρώγοντας έρχεται η όρεξη, οι φίλοι της Ομόνοιας άρχισαν να σκέφτονται και την πραγματικά μεγάλη υπέρβαση της πρόκρισης στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.
Με μια καλή κλήρωση και δυο καλές εμφανίσεις, οι «πράσινοι» μπορούν να διεκδικήσουν με αξιώσεις ότι δεν κατάφεραν τα προηγούμενα χρόνια. Ακόμα και σε χρονιές που είχαν πενταπλάσιους ή δεκαπλάσιους προϋπολογισμούς από τον φετινό!
Διοίκηση, τεχνική ηγεσία και παίκτες δεν παρασύρονται. Συνεχίζουν να κρατάνε χαμηλούς τόνους και δηλώνουν πως στο μυαλό τους είναι μόνο ο επαναληπτικός των Σκοπίων. Και πολύ καλά κάνουν. Αφού μέχρι στιγμής τους βγαίνει η πολιτική των χαμηλών τόνων, δεν έχουν λόγο να την διαφοροποιήσουν.
Το… μάθημα για τον Πράσινο Λαό
Τα δύο παιχνίδια που έδωσε η Ομόνοια μέσα σε μία εβδομάδα πρέπει να αποτελέσουν το καλύτερο μάθημα για τον κόσμο της ομάδας, σε σχέση με το πως πρέπει να στηρίζει και να αντιμετωπίζει την ομάδα του. Στο επαναληπτικό με την Μπούτουτσνοστ ο Κώστας Καϊάφας επέλεξε να παρουσιάσει ένα πιο συντηρητικό σχήμα, μια λιγότερο επιθετική φιλοσοφία και μοναδικό ζητούμενο την πρόκριση στην επόμενη φάση. Όπως και έγινε. Αυτό δεν άρεσε σε μια μερίδα των φίλων της Ομόνοιας, η οποία αντέδρασε υπερβολικά στο γήπεδο.
Δεν έλειψε η μουρμούρα από τις εξέδρες, ενώ κάποιοι μάλιστα αποδοκίμασαν. Οι ίδιοι φίλαθλοι ήταν αυτοί που πανηγύρισαν την προχθεσινή νίκη κόντρα στην Μέταλουργκ. Πανηγύρισαν με τη ψυχή τους τα τρία γκολ, χάρηκαν την εμφάνιση και αποθέωσαν τους παίκτες για την επιτυχία τους. Δυστυχώς, αυτό είναι το DNA το Κύπριου φιλάθλου και δεν θα αλλάξει…
