«Θέλουμε το ρόστερ της ομάδας μας να είναι έτοιμο πριν από το ξεκίνημα της προετοιμασίας της»: ο πάγιος και διαχρονικός στόχος των εκάστοτε διοικήσεων των ομάδων είτε αυτές συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είτε όχι. Και πάντοτε οι ελπίδες τους για έγκαιρη στελέχωση του ρόστερ τους, αποδεικνύονται φρούδες.

Στη συνέχεια, στην αρχική πρόθεση των συλλόγων, το χρονικό περιθώριο παρατείνεται μέχρι την έναρξη του «βασικού σταδίου» της προετοιμασίας. Όταν και αυτό εκπνέει, χωρίς φυσικά την ολοκλήρωση του πλάνου, αρκούνται οι νεοφερμένοι να είναι παρόντες στο «μοντάρισμα» και στο τέλος εύχονται να προλάβουν ένα δύο φιλικά παιχνίδια πριν από το ξεκίνημα του νέου πρωταθλήματος.

Αυτό, φυσικά, δεν έγκειται ούτε στην αφερεγγυότητα των παραγόντων ή των προπονητών ούτε στην ανικανότητά τους να προβούν σε έγκαιρη υλοποίηση του προγραμματισμού. Έγκειται στους αστάθμητους παράγοντες που προκύπτουν (και είναι πολλοί), οι οποίοι άλλοτε χρονοτριβούν τις διαδικασίες και ενίοτε βάζουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην ολοκλήρωση μετεγγραφών.

Όμως, η ουσία είναι πως πάντοτε μένουν, ο μεν στόχος ανεκπλήρωτος, οι δε παράγοντες-προπονητές εκτεθειμένοι στα μάτια των οπαδών των ομάδων τους. Αυτό θα συμβαίνει όσο τα χρονικά όρια που θέτουν ξεπερνιούνται το ένα μετά το άλλο.

Στον αντίποδα, για τους φιλάθλους, φτάνει μόνο μία μετεγγραφή ή ακόμη και πρόθεση μετεγγραφής για να αντιστρέψει το άσχημο κλίμα στις τάξεις τους και η απογοήτευση για την στελέχωση της ομάδας να μετατραπεί, αίφνης, σε ευφορία και αισιοδοξία για τη νέα χρονιά. Τα παραδείγματα πολλά ακόμη και στην τρέχουσα μετεγγραφική περίοδο.

Όσο η στελέχωση της ομάδας τους γίνεται με παίκτες άγνωστους στον ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο της Κύπρου, οι εν λόγω μετεγγραφές όχι μόνο δεν ενθουσιάζουν αλλά σε πολλές περιπτώσεις προκαλούν προβληματισμό. Όταν, όμως, τα νέα αποκτήματα είναι γνωστά στο κυπριακό κοινό, η ψυχολογία αλλάζει…