Στον πυρετό του Μουντιάλ, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στα γήπεδα της Βραζιλίας, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τι έγινε στα δικά μας γήπεδα την ποδοσφαιρική χρονιά που μόλις πρόσφατα έληξε. Είναι αναγκαία μια κριτική ανασκόπηση, για να δούμε πόσο καλά ή κακά πήγαμε, τι λάθη έγιναν, γιατί έγιναν και πως δεν θα επαναληφθούν κατά τη νέα περίοδο.

Γενικά ομιλούντες, η ποδοσφαιρική περίοδος που τέλειωσε ήταν μέτρια από πλευράς ποιοτικής εικόνας και συναγωνισμού και το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα είναι και η επόμενη στα ίδια επίπεδα; Στην ουσία έγινε ένα πρωτάθλημα με δύο μόνο διεκδικητές, που συντήρησαν όλο το βαθμολογικό ενδιαφέρον. ΑΠΟΕΛ και ΑΕΛ ήταν οι δύο κορυφαίες ομάδες, με τον Απόλλωνα πολύ κοντά τους και ίσως κάπως αδικημένο. Παραδοσιακά ονόματα, όπως Ομόνοια και Ανόρθωση, ήταν εκτός στόχων από νωρίς.

Απ’ εκεί και πέρα, εάν εξαιρέσουμε τον Ερμή, που έκανε μια καλή χρονιά κι έφτασε μέχρι και τον τελικό, όλες οι άλλες ομάδες ήταν από μέτριες μέχρι κακές.

Όμως, τα μεγάλα κακά της περιόδου που έληξε, ήταν αλλού. Αφορούν το γενικό κλίμα αμφισβήτησης και καχυποψίας: Τη βία, τα διαιτητικά παρατράγουδα, την κρίση που περνούν θεσμικά όργανα, όπως για παράδειγμα η Δικαστική, η Εκτελεστική και άλλα όργανα της Ομοσπονδίας. Είναι μια καταθλιπτική εικόνα, που για να μην επαναληφθεί, πρέπει να ληφθούν πολλά ριζοσπαστικά μέτρα, με τομές και ρήξη με κατεστημένα και καπετανάτα. Ποιος θα ηγηθεί αυτής της επανάστασης; Μάλλον κανένας…

Εάν, όμως, οι θεσμικοί φορείς δεν μπορούν να αλλάξουν και να φέρουν την αναγέννηση, μπορεί και πρέπει να αλλάξουν οι ίδιοι οι φίλαθλοι, παίρνοντας αυτήν την περίοδο χρήσιμα μαθήματα από το Μουντιάλ. Ας δουν ότι, και στην κορυφαία διοργάνωση, τα λάθη των διαιτητών είναι πολλά και σοβαρά. Ας καταλάβουν ότι και στο κυπριακό πρωτάθλημα θα συνεχίσουν να γίνονται λάθη. Ας δουν ότι στις κερκίδες των Μουντιαλικών αγώνων, ο κόσμος χαίρεται και διασκεδάζει…

Αν δεν μπορούν να αλλάξουν οι παράγοντες το ποδόσφαιρό μας, μπορεί να το αλλάξει ο κόσμος. Το Μουντιάλ δείχνει τον δρόμο…