Ποια ομάδα στο ξεκίνημα της περιόδου έδειχνε να μην έχει ούτε αρχή, ούτε και τέλος, αλλά στο φινάλε αποθεώθηκε απ’ όλους τους ποδοσφαιρόφιλους και φυσιολογικά συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο πετυχημένες ομάδες . Και αυτό με βάση τους τίτλους που έχει κατακτήσει; Αυτό το ερώτημα έχει απάντηση και ακούει στο όνομα ΑΠΟΕΛ.

Αυτό που πέτυχαν οι φετινοί νταμπλούχοι δεν έχει προηγούμενο. Αυτή η ομάδα αμφισβητήθηκε όσο καμία άλλη, προχώρησε στην αλλαγή προπονητή (μετά από αρκετά χρόνια) ακολούθησε η αλλαγή στη διοίκηση, πέρασε από χίλιες δυό φουρτούνες κι’ όμως στο τέλος έφτασε στο πολυπόθητο back 2 back μετά από 65 ολόκληρα χρόνια. Ακόμα και η ομάδα που έγραψε ιστορία με το έπος της πρόκρισης στα προημιτελικά το Τσάμπιονς Λιγκ, ή, ακόμα η ομάδα που πρώτη κατάφερε να περάσει στους χρυσοφόρους ομίλους, δεν είχαν τέτοιες επιτυχίες εντός συνόρων.

Σε αυτή την μεγάλη επιτυχία σαφώς και οι ποδοσφαιριστές έχουν μεγάλο μερίδιο. Άλλωστε, αυτοί ήταν που είχαν ακούσει τα εξ αμάξης και στο τέλος αποθεώθηκαν. Μεγάλο μερίδιο έχει και ο Γιώργος Δώνης, ο οποίος κατάφερε να μετατρέψει μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μια ομάδα που δεν ήξερε που πατούσε στον αγωνιστικό χώρο σε μία ομάδα που έπαιρνε τους βαθμούς και έφτασε στον τίτλο.

Θεωρώ όμως, ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ανήκει στον Πρόδρομο Πετρίδη και τους στενούς του συνεργάτες Βάσο Ηλιάδη και Χάρη Φωτίου. Αυτοί ήταν που ρίσκαραν με την απόφαση τους να αναλάβουν την ομάδα σε μία τόσο δύσκολη περίοδο, όμως στο τέλος δικαιώθηκαν.

Πλέον σε μία εποχή όπου όλοι σφίγγουν ακόμα περισσότερο τα ζωνάρια, οι γαλαζοκίτρινοι φαίνεται, τουλάχιστο μέχρι σήμερα, να έχουν το πάνω χέρι στη μετεγραφική περίοδο. Βλέπεται η πρόκριση στους ομίλους, ειδικά το Τσάμπιονς Λιγκ αποτελεί μεγάλο δέλεαρ για όλους αφού κάτι τέτοιο θα δώσει το δικαίωμα στην ομάδα, να ξεφύγει οικονομικά με όλα τα θετικά επακόλουθα.