Θεωρείται και είναι, όπως και να το δει κανείς, η πιο σημαντική μέρα του πρωταθλήματος η σημερινή.

Όσο και αν πολλοί, μόλις ξεκίνησε η διαδικασία των αγώνων μπαράζ προέβλεπαν ότι στο ντέρμπι ΑΕΛ -ΑΠΟΕΛ θα κρινόντουσαν τα πάντα, δεν παύει από του να είναι είδηση από μονό του αυτό το γεγονός.

Άλλωστε, από το 1960 και εντεύθεν, μόλις άλλες δυο φορές κρίθηκε τίτλος πρωταθλητή στο σε φώτο φίνις, σε αγώνα δυο βασικών μνηστήρων του τίτλου.

Η πρώτη ήταν το 1970 σε ντέρμπι ΕΠΑ - Ομόνοια στο παλιό ΓΣΖ με τελικό σκορ 3-3 και στην τριπλή ισοβαθμία με τον Πεζοπορικό. Ευνοήθηκε η ΕΠΑ. Και η δεύτερη το 1993 σε ραντεβού Ομόνοιας - Απόλλωνα στο Μακάρειο, όπου οι Πράσινοι νίκησαν 2-0 και αναδείχτηκαν πρωταθλητές.

Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε άλλα τέτοια παραδείγματα και αυτό φανερώνει και τη δυσκολία που θα έχει το σημερινό ραντεβού των Γαλαζοκιτρίνων Λεμεσού και Λευκωσίας.

Δεν είναι από τις αναμετρήσεις που μπορεί κάποιος να προσεγγίσει, έχοντας κατά νουν τα δεδομένα λίγο πριν το ντέρμπι.

Το ότι κρίνεται ένας τίτλος και μάλιστα πρωταθλητή, σε μια μόνο αναμέτρηση, σε συνδυασμό με το ότι η ΑΕΛ βολεύεται και με ισοπαλία, το καθιστούν ντέρμπι με πολλές ιδιαιτερότητες.

Απουσίες, επιστροφές και αγωνιστική κατάσταση των ομάδων, περνούν σε δεύτερη μοίρα σε τέτοιου επιπέδου και σημασίας αναμετρήσεις.

Όποιοι αγωνιστούν, έχουν πολλά κίνητρα για να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό με στόχο την επίτευξη του υψίστου στόχου τους.

Υπό αυτή την έννοια, αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε ποιοι θα σηκώσουν το βάρος του ντέρμπι και βεβαίως ποια θα είναι η έκβασή του.

Επιμένω σε αυτό που εδώ και πολλές μέρες γράφω σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι, δηλαδή, θα υπάρξει και επόμενη μέρα όποιος και αν στο τέλος πανηγυρίσει η απογοητευτεί.

Αυτό πρέπει να το έχουν στα υπ' όψη όλοι όσοι έχουν ρόλο να διαδραματίσουν στη διεξαγωγή και την εξέλιξη του ντέρμπι.

Έχουμε, όσο ποτέ άλλοτε, ανάγκη να δούμε ένα ντέρμπι τίτλου, με τα καλά και τα κακά του αγωνιστικά διαστήματα και στο τέλος να ασχολούμαστε με αυτά και όχι με τη βία, την αστυνομία, τους παράγοντες και την διαιτησία.

Αν πετύχουμε στα αυτονόητα, πιθανόν να αλλάξει κάπως προς το καλύτερο και στο πως αντικρίζουμε γενικά το άθλημα που υποτίθεται όλοι αγαπάμε και νοιαζόμαστε για το παρόν αλλά και το μέλλον του.

Θα φανεί αυτό και στην διάρκεια της απονομής του τροπαίου στον πρωταθλητή κάτι που για πρώτη φορά γίνεται στα τελευταία τουλάχιστον χρόνια.

Μακάρι όλα να πάνε κατ ευχή, να πάνε όσοι πάνε στο γήπεδο, να δουν ματσαρα με τα όλα της και στο τέλος της ημέρας να επιστρέψουν σωοι και αβλαβείς σε αυτούς που θα τους αναμένουν.

Όσο και αν ακούγεται γραφικό, θα το επαναλάβω, ότι το ντέρμπι χωρίζει κόσμο, οπαδούς και παράγοντες για όσο διαρκεί, όμως το άθλημα ενώνει όλους αυτούς και κυρίως τους αντιπάλους παίκτες κάποιοι από τους οποίους πιθανόν θα πιούν και καφεδάκι στις αμέσως επόμενες μέρες.

Καλό ντέρμπι να γίνει αυτή είναι η ευχή μας…