Όταν λένε οι υποτιθέμενοι αρμόδιοι, με κροκοδείλια δάκρυα στις πλείστες των περιπτώσεων, ότι πλησιάζει η μέρα που θα θρηνήσουμε θύματα, τι ακριβώς εννοούν;

Διότι, αν αφήνουν να νοηθεί ότι μέχρι τώρα δεν θρηνήσαμε θύματα, ζουν για άλλη μια φορά στον κοσμάκη τους.

Εκτός αν εννοούν ότι θύμα είναι μόνο αυτός που, κτυπάτε ξύλο, χάνει τη ζωή του στη διάρκεια των επεισοδίων.

Θυμίζω ότι αρκετοί, ακόμη και στα πρόσφατα επεισόδια έξω από το ΓΣΠ, έχασαν μάτι, έσπασαν πόδι και χέρι, ποδοπατήθηκαν, είδαν πατέρα ή μητέρα ή και αδελφούς να κτυπιούνται βάναυσα και πολλοί διανυκτέρευσαν σε νοσοκομεία και κάποιοι ακόμη υποφέρουν σωματικά ή και ψυχολογικά από την παρουσία τους στην εστία των επεισοδίων.

Αυτοί, αλλά και οι οικείοι τους, δεν θεωρούνται θύματα από τους έχοντες την ευθύνη για την τήρηση της τάξης μέσα και έξω από τα γήπεδα;

Όμως, όπως γίνεται μετά από παρόμοια περιστατικά, βγαίνουν όλες οι πλευρές με απόψεις και επικριτικές διαθέσεις και κυρίως με θέσεις που αποσκοπούν στην πρόληψη χουλικανιστικών ενεργειών και καταστάσεων.

Επί της ουσίας, για άλλη μια φορά, μια τρύπα στο νερό.

Αν διαβάσει κανείς τις δηλώσεις του σημερινού Υπουργού της Δικαιοσύνης, ή του σημερινού Εκπροσώπου Τύπου της Αστυνομίας ή και των προέδρων των εμπλεκόμενων σωματείων, καμιά διαφορά δεν θα έχουν από αυτές των προκατόχων τους πριν από 10 ή και 15 χρόνια.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ποδοσφαιρικής, και όχι μόνο, Κύπρου.

Τα πολλά θα, οι επαΐοντες που πληθαίνουν και η εν γένει ανικανότητα να αγγίξουμε την ουσία και το κέντρο του προβλήματος, αντί να το μικραίνει, το γιγαντώνει.

Και το πλέον τραγικό είναι ότι αυτό το έχουν αντιληφθεί και οι συμμετέχοντες σε βανδαλισμούς και έξαρση της βίας.

Κανείς δεν δικαιολογεί κανέναν, όποιας ομάδας οπαδός και να δηλώνει ότι είναι· όμως, δυστυχώς, το ότι αυτοί που πλήρωσαν τίμημα για τις ενέργειές τους, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών, επιτρέπει στους λοιπούς να αποθρασύνονται.

Πραγματικά, αναμένουμε το επόμενο βήμα των υπευθύνων, ειδικά τώρα που έχουν στα χέρια τους και εκθέσεις και ουσιαστικούς αυτουργούς των επεισοδίων.

Και το τονίζουμε αυτό, γιατί πλησιάζουν νέα μεγάλα και σημαντικά ντέρμπι που θα τραβήξουν στα γήπεδα από 10 έως και 18 χιλιάδες κόσμου.

Ο φανατισμός βρίσκεται στο ζενίθ και σε αυτή την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε οφείλουν όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων, που πρέπει να κρατήσουν επίπεδο και να ρίξουν τους τόνους σε ό,τι αφορά τις μεταξύ τους αντεγκλήσεις.

Είναι κρίμα και άδικο να κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωες, ειδικά ατόμων που καμιά σχέση δεν έχουν με το ποδόσφαιρο και απλώς έτυχε να περνούν από τη ζώνη των επεισοδίων.

Το ότι δεν έχουμε υπόθεση σε αυτό το κεφάλαιο, όπως και σε πλείστα άλλα στους ευρύτερους τομείς της κοινωνίας μας, δεν χρειάζεται και ο Πάπας της Ρώμης να μας το υπενθυμίσει.

Τουλάχιστον, αυτήν τη φορά, ας στείλουμε το μήνυμα, με τις πράξεις μας και όχι με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, ότι θέλουμε κάτι να αλλάξουμε στο σύστημα.

Ότι, επιτέλους, υπάρχουν άνθρωποι σε πόστα υπεύθυνα που αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και είναι έτοιμοι να ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά.

Δυστυχώς για όλους μας, δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ και συμπίπτει ο προβληματισμός ή και η αναμονή μας με την Κυριακή του άπιστου Θωμά.

Τουλάχιστον, αυτός είδε Τον Κύριο και τις πληγές Του και επίστεψε.

Εμείς σε ποιων τα λόγια να πιστέψουμε;

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.