Ομόνοια
Η Ομόνοια στάθηκε άξια στο ντέρμπι, γιατί είχε πολύ καλή τακτική προσέγγιση από τον Καϊάφα / Ζητείται συνέπεια και βελτίωση

Το κλίμα χθες στο «Ηλίας Πούλλος» ήταν καλό. Πρωινή προπόνηση μετά το ντέρμπι και στα πηγαδάκια κυριαρχούσαν δύο πράγματα. Ο απόηχος του 0-0 και η συνέχεια. Ικανοποίηση για την εικόνα που έβγαλε η ομάδα, κόντρα στις περισσότερες προβλέψεις. Μία αίσθηση μίας χαμένης ευκαιρίας για νίκη, με βάση τις ευκαιρίες. Αλλά και η ευθύνη όλων να υπάρξει ανάλογη και καλύτερη συνέχεια. Η παρουσία στο ντέρμπι ήταν μία ένδειξη πως το DNA της μεγάλης ομάδας δεν χάνεται. Δεν αρμόζει φυσικά στην Ομόνοια να χαίρεται για μία ισοπαλία, αλλά κάποιος πρέπει να κοιτάζει τη συνολική εικόνα.

Μία ομάδα με χίλια προβλήματα, που δεν έπειθε, που είχε κενά και έπαιξε ουσιαστικά χωρίς τους δύο σπουδαιότερους παίκτες της. Απέναντι στην πιο φορμαρισμένη ομάδα στο τελευταίο διάστημα. Λίγοι πίστευαν πραγματικά ότι η τωρινή Ομόνοια μπορούσε να πατήσει τόσο καλά στα πόδια της. Πάθος, αποφασιστικότητα, ζωντάνια ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά. Αυτή είναι η βάση, το θεμέλιο για τη βελτίωση και τη συνέπεια. Δεν αρκούν όμως… ζητούμενο είναι η καλή απόδοση από τεχνικής πλευράς. Και ο πρώτος που το επισήμανε ήταν ο Κώστας Καϊάφας. Με τα πρώτα σημάδια πάντως να φαίνονται.

Ίσως να πέρασε λίγο στο ντούκου, αλλά ο τεχνικός της ομάδας διάβασε καλά το παιχνίδι. Και πριν και κατά τη διάρκεια. Η διάταξη της Ομόνοιας και χημεία των γραμμών, της επέτρεψαν να επιβληθεί στο πρώτο μέρος και να ελέγχει την κατάσταση, όσο είχε δυνάμεις. Η κούραση έφερε λογική πτώση, αλλά σε κανένα σημείο του αγώνα, ακόμη και όταν ανέλαβε πρωτοβουλία ο ΑΠΟΕΛ, δεν έδειξαν να χάνουν οι «πράσινοι» τον έλεγχο. Για 1η φορά φέτος υπήρχε καλή αντίδραση στις στημένες μπάλες. Γενικά ο Καϊάφας, πέρα από τον εμβολιασμό πάθους που προσέφερε, έβαλε και πινελιές στα θέμα τακτικής. Η Ομόνοια είχε σωστό προσανατολισμό. Κάθε μέρα που περνά, ο νεαρός κόουτς μπορεί να βάζει και άλλες πινελιές. Το λέει και το επαναλαμβάνει. Η ομάδα πρέπει και θα παίξει καλύτερη μπάλα, γιατί είναι μία αναγκαιότητα. Η Ομόνοια έχει άλλα 10 ντέρμπι να δώσει. Και έχει στόχους. Να κάνει νίκες, να κυνηγήσει την 4η θέση, να εξυψώσει την περηφάνια του κόσμου.

Ο Απόλλωνας στην έδρα του, η επόμενη πρόκληση. Εξαιρετικά δύσκολο παιχνίδι, με τα μέχρι τώρα δείγματα να είναι αρνητικά, αφού η Ομόνοια έχασε τρεις φορές και κέρδισε μία, στις φετινές αναμετρήσεις. Ομάδα με άλλο προφίλ, ο Απόλλωνας θα θέλει και εδώ καλό διάβασμα. Θετικά τα νέα και σε ό,τι αφορά τις επιστροφές. Ο Νούνο Ασίς επανήλθε έστω και για μικρό διάστημα, ο Αντράντε μπήκε σε κανονικό πρόγραμμα. Τουλάχιστον ο πρώτος μπορεί να υπολογίζεται και για 11άδα. Αλλά γενικώς οι βοήθειες που μπορούν να δώσουν αυτοί οι δύο παίκτες, με τα ηγετικά τους προσόντα, θα είναι ό,τι καλύτερο στην προσπάθεια της Ομόνοιας από ΄δώ και πέρα.

Τhe French Connection
Μία ορθότατη, όπως αποδείχτηκε, κίνηση στο ντέρμπι ήταν η επιλογή του Καϊάφα να παρατάξει τους Σερφά και Σκαραμοτσίνο στο κέντρο της άμυνας. Οι δύο Γάλλοι, αν και δεν είχαν παίξει μαζί προηγουμένως σαν δίδυμο, κατάφεραν να… συνδεθούν απόλυτα και μάλιστα υπό τις συνθήκες ενός τέτοιου ντέρμπι. Υπήρχε αλληλοκάλυψη, καλή συνεννόηση, πολλές σωστές επεμβάσεις, χαμηλά και στον αέρα. Και οι δύο έδειχναν αποφασισμένοι να μην αφήσουν διαρροές στον άξονα, σε έναν τομέα που η Ομόνοια είχε πρόβλημα, ειδικά απόντος του Αντράντε. Στη δε σύγκριση, ο Σερφά κέρδισε τον Σκάρα στα σημεία. Φυσικά η εξύψωση των δύο αδικεί ίσως τους υπόλοιπους. Γιατί ήταν όλη η ομάδα της Ομόνοιας που έβγαλε βοήθειες στην αμυντική συμπεριφορά. Από τον Μορέιρα, μέχρι τον Σκέμπρι. Πάντως η απόδοση του Σκαραμοτσίνο σίγουρα θα αποτελέσει ένα ζήτημα για τον προγραμματισμό. Για το αν, δηλαδή, πρέπει να αποκτηθεί ένας σέντερ μπακ ή αριστερός αμυντικός, αφού ο Γάλλος τα πάει περίφημα σαν κεντρικός αμυντικός.