Είναι δύσκολο για τη δική μας, ατροφική, δικαιοκρατικά, φαντασία, να δει μιαν προσωπικότητα του διαμετρήματος του Ούλι Χένες πίσω από τα σίδερα.

Στην Κύπρο της οργανωμένης ατιμωρησίας, της καλπάζουσας διαφθοράς και της θριαμβεύουσας συναλλαγής κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Δουλειά ακριβώς των εντεταλμένων μηχανισμών της πολιτείας είναι να διασφαλίζουν τη μη πραγματοποίηση τέτοιων… αδιανόητων εγχειρημάτων, ώστε η εν ειρήνη διάγουσα, έκνομη υλοφροσύνη μας να συνεχίζει ανενόχλητη το έργο της.

Η Γερμανία, ωστόσο, δεν είναι Κύπρος, ούτε Ελλάδα και, όπως ευφυέστατα έγραψε προχθές ελληνική αθλητική εφημερίδα, ο Πρόεδρος της Μπάγερν πρέπει να αισθάνεται άτυχος που δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα - και πολύ περισσότερο στην Κύπρο, θα προσθέταμε εμείς.

Πράγματι, η Γερμανία δεν είναι Κύπρος, ειδάλλως, ο ισχυρότερος ποδοσφαιρικός ανήρ της χώρας, Πρόεδρος της μεγαλύτερης ίσως σύγχρονης παγκόσμιας ποδοσφαιρικής δύναμης και θρύλος του γερμανικού ποδοσφαίρου, φίλος, σε επίπεδο ομοτράπεζης σχέσης, της παντοδύναμης καγκελαρίου Ά. Μέρκελ, θα ήταν σήμερα ελεύθερος να θριαμβολογεί για την αθωότητά του, ενάγοντας τους πάντες για τη σπίλωση του ονόματος και της αξιοπρέπειάς του.

Αλλά ούτε ο Χένες είναι Κύπριος ή Έλληνας. Είναι Γερμανός, γι’ αυτό αποδέχτηκε την ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που του επέβαλε το δικαστήριο, ενώ παραιτήθηκε και από τη θέση του Προέδρου της Μπάγερν Μονάχου. Έδωσε, παράλληλα -κι αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο-, εντολή στους δικηγόρους του να μη ζητήσουν επανεξέταση της υπόθεσης, δηλώνοντας ότι επρόκειτο για εκείνον ζήτημα ακεραιότητας και ευθύνης.

«Η φοροδιαφυγή ήταν για μένα το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου και πρέπει να αποδεχτώ τις συνέπειες», τόνισε.

Φυσικά, δεν είδαμε ούτε… παρελάσεις διαμαρτυρίας στους δρόμους από μαινόμενους οπαδούς της Μπάγερν, ούτε προσπάθεια πολιτικοποίησης ή… ποδοσφαιροποίησης του θέματος… Άλλοι άνθρωποι, άλλα ήθη, άλλες νοοτροπίες, άλλες ομάδες. Που ξέρουν να κερδίζουν με τον ίδιο τρόπο που χάνουν και εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου.

Μιχάλης Παπαδόπουλος