Τα προβλήματα μεγάλων και μικρών ομάδων, σε όλες τις κατηγορίες, λίγο-πολύ είναι γνωστά.

Κατά καιρούς, είτε σε διασκέψεις Τύπου είτε σε έκτακτες γενικές συνελεύσεις είτε ακόμη και σε καθημερινές τοποθετήσεις, παράγοντες αναφέρουν έναν αριθμό που όσο και αν δεν πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία, όπως και να το κάνουμε, προκαλεί περαιτέρω αναστάτωση στον κόσμο της κάθε ομάδας που την ενδιαφέρει.

Άλλο να τα ακούς σε συζητήσεις οπαδών, που συνήθως λέγονται αρκετές αλήθειες και άλλο να τα ακούς από επίσημα χείλη.

Εκεί είναι που αντιλαμβάνεται κανείς τις πραγματικές διαστάσεις του οικονομικού προβλήματος, εκεί είναι που ο προβληματισμός γίνεται πιο έντονος.

Και πραγματικά διερωτάται κάποιος, για το πού οδεύουμε συνολικά ως ποδοσφαιρικός χώρος.

Θέλουμε μια ζωή να τα ωραιοποιούμε και να ζούμε με ψευδαισθήσεις.

Όπως και στην καθημερινότητα, όταν ακούμε για σοβαρά προβλήματα άλλων, προσώπων ή και συνόλων, λυπούμαστε μεν, αλλά θεωρούμε ότι αυτά δεν θα αγγίξουν εμάς η τον οργανισμό που δουλεύουμε.

Κι όταν το πρόβλημα φτάσει στην πόρτα μας, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητά του, πολλές φορές όμως είναι αργά, πολύ αργά…

Αυτό συμβαίνει και στη σημερινή ποδοσφαιρική πραγματικότητα.

Οι πλείστοι έχουν σοβαρά προβλήματα.

Για τις μικρές ομάδες, ασφαλώς και είναι πολύ λιγότερα αριθμητικά, όμως αντίστοιχη είναι και η πηγή εσόδων τους.

Για τους μεγάλους, μιλάμε για εκατομμύρια, αλλά πάντα θεωρούμε ότι ο κόσμος τους είναι αρκετός και τα έσοδά τους πολλά, έτσι ώστε κάποια στιγμή να βρουν τα πόδια τους και να επιστρέψουν σε καλύτερες οικονομικά μέρες.

Βέβαια, στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό δεν συμβαίνει, άλλωστε γι' αυτόν τον λόγο και φτάσαμε στη σημερινή τραγική οικονομική κατάσταση, όμως κάποιοι εξακολουθούν να ποντάρουν σε επιτυχίες στην Ευρώπη, που θα τους επιτρέψουν να βάλουν αρκετά λεφτά στο ταμείο τους.

Έλα όμως που κανείς δεν είναι σίγουρος για την επιτυχία, ειδικά φέτος που δυσκολεύουν τα πράγματα περισσότερο για τους γνωστούς αγωνιστικούς λόγους...

Εδώ κινδυνεύουν ομάδες μας που πιθανόν να εξασφαλίσουν εισιτήριο για ευρωπαϊκή διοργάνωση, να μείνουν εκτός λόγω κριτηρίων, θα θεωρήσουμε και δεδομένο ότι κάποιες από τις εκπροσώπους μας θα περάσουν σε ομίλους;

Οι χορηγίες λιγοστεύουν, τα έσοδα επίσης και σχεδόν όλες οι μεγάλες ομάδες στρέφονται ξανά προς τον απλό κόσμο, είτε για αγορά εισιτηρίων διαρκείας, είτε για αγορά αδιάθετων μετοχών.

Αυτή η εικόνα δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα.

Ο κόσμος έχει μπουχτίσει από τα συνεχή καλέσματα των παραγόντων και όσο και αν αγαπά ακόμη και παθολογικά την ομάδα του, πολλές φορές θέλει αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί, απλώς επειδή δεν του περισσεύουν πλέον αυτά που κατά καιρούς πρόσφερε απλόχερα για τις ανάγκες της ομάδας του.

Έτσι, το αρχικό ερώτημα παραμένει και έχω την αίσθηση ότι πολύ δύσκολα θα το απαντήσει κανείς με σιγουριά.

Πού οδηγούμαστε τελικά ως ποδοσφαιρικός χώρος;

Ζούμε για το σήμερα, αναμένοντας ένα θαύμα για το αύριο, ή σύντομα θα διαφοροποιηθεί ο ποδοσφαιρικός μας χάρτης σε όλες τις κατηγορίες;

Πάντως τα πράγματα είναι πολύ τραγικά παντού…

Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, δυστυχώς.