Από το βράδυ της Παρασκευής, η Ομόνοια γύρισε σελίδα. Για κάποιους, το γύρισμα της σελίδας έγινε προς τα πίσω και η αλήθεια είναι πως, προσωπικά, δυσκολεύομαι να αντιεπιχειρηματολογήσω την πιο πάνω άποψη. Κάποιες αντιδράσεις έχουν να κάνουν με την επιστροφή του Δώρου Σεραφείμ στα διοικητικά και πηγάζουν κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο αποχώρησε ο πρώην -και όπως όλα δείχνουν νυν- πρόεδρος της Ομόνοιας τον Ιανουάριο του 2008. Η ουσία της δικής μου ένστασης δεν έχει να κάνει με την επιστροφή του κ. Σεραφείμ, αλλά με τη συμπερίληψη τεσσάρων πρώην προέδρων (Σεραφείμ, Πολυκάρπου, Νεοφύτου και Ιακωβίδη) ή, ακόμα, και την παραμονή τού μέχρι προχτές προεδρεύοντος, Νίκου Χαραλάμπους, στο νέο διοικητικό σχήμα.

Αν αφήσουμε εκτός εξίσωσης τους πρώην προέδρους, τα υπόλοιπα εκλεγέντα μέλη συνθέτουν ένα πλήρες διοικητικό σχήμα. Υπάρχουν νομικοί σύμβουλοι, ελεγκτές, οικονομολόγοι, μάρκετερς, δημοσιογράφος, καθώς και κάποια άτομα με πολυετή και επιτυχημένη παρουσία σε τμήματα, πέραν του ποδοσφαιρικού. Κατά την άποψή μου, στη νέα διοίκηση έπρεπε να συμπεριληφθούν φρέσκα πρόσωπα, με νέες ιδέες και να μείνουν εκτός κάποιοι από τους πέντε πρώην προέδρους.

Τα πράγματα, όμως, πήραν τον δρόμο τους και η Ομόνοια θα πορευτεί στην επόμενη μέρα με το υφιστάμενο 15μελές σχήμα. Και αυτό που επιβάλλεται να γίνει απ' όλους, είναι η συσπείρωση και η στήριξη της νέας διοίκησης. Τώρα είναι η ώρα να αποδείξουν άπαντες πως μπορούν να βάλουν στην άκρη τις προσωπικές κόντρες και διαφωνίες και να θέσουν πάνω απ' όλα το καλό της ομάδας τους. Σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι δεν περισσεύει κανείς και, όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι «διαμαρτυρόμενοι», τόσο καλύτερα για τον ίδιο τον σύλλογο. Ακόμα και αυτοί οι οργανωμένοι, οι οποίοι τάχθηκαν ξεκάθαρα ενάντια στον συνδυασμό των «παλιοπροέδρων», καλούνται να καταπιούν την πίκρα, να δείξουν πως είναι… μάγκες και να ακολουθήσουν τον (δύσκολο γι' αυτούς) δρόμο της ενότητας.

Καθοριστική, προς αυτήν την κατεύθυνση, θα είναι φυσικά η στάση της ίδιας της διοίκησης, η οποία οφείλει με τη σειρά της να ρίξει γέφυρες επικοινωνίας με τους οργανωμένους και όχι μόνο.

Θεωρητικά, ακούγονται όλα απλά και εύκολα. Το θέμα, όμως, είναι αν αυτό μπορεί να γίνει στην πράξη. Η τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το σωματείο είναι ένας πολύ καλός λόγος για να βάλουν όλες οι πλευρές νερό στο κρασί τους και να πρυτανεύσει, επιτέλους, η ομόνοια μέσα στην Ομόνοια.