ΑΠΟΨΗ

Η τελευταία ανησυχητική έρευνα για την Παιδεία μας από τον ΟΟΣΑ (Οργανισμό για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη) έχει καταδείξει την Κύπρο ως τρίτη από το τέλος σε σύνολο 65 χωρών στον δείκτη ευτυχίας των μαθητών. Αυτό έρχεται να προστεθεί στο ήδη βεβαρημένο μητρώο μας από την ακαδημαϊκή αξιολόγηση του προγράμματος PISA, με παρόμοια αποτελέσματα. Το πρόβλημα στην παιδεία δεν είναι ένα πρόβλημα που επιδέχεται εύκολες λύσεις ούτε μεγαλόστομες διαπιστώσεις.

Στο παρελθόν, πρόεδροι συντεχνιακών οργανώσεων έτρεξαν να υπερασπίσουν τους καθηγητές, λέγοντας ότι οι μαθητές μας καταλαμβάνουν τακτικά θέσεις σε πανεπιστήμια διεθνούς κύρους και ότι ο αριθμός αποφοίτων από αυτά δεν συνάδει με τα αποτελέσματα. Στην ουσία, έμμεσα υπερασπίζουν έναν από τους τρεις παράγοντες που συμβάλλουν στην εκπαιδευτική επιτυχία, με τους άλλους να είναι οι μαθητές και ο πολιτικός σχεδιασμός ή συμβαλλόμενο Υπουργείο.

Τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, αν σκεφτεί κανείς ότι η Κύπρος συγκαταλέγεται στις χώρες που πρώτες υιοθετούν τις τελευταίες εξελίξεις και ιδέες στην Παιδεία, και το ότι σπαταλά ένα από τα μεγαλύτερα μερίδια του ΑΕΠ σε αυτήν. Όπως επισημάνθηκε, το πεδίο προσφέρεται μόνο για ιδέες ή κατευθύνσεις και όχι για ντετερμινιστικές διαλευκάνσεις ή αξιολογήσεις. Μια ιδέα είναι ότι ίσως το πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν καλλιεργούμε αυτά που μας εξετάζουν, παρά ότι υστερούμε σημαντικά στα κύρια σημεία, κάτι που καλύπτει και τις επισημάνσεις που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Για παράδειγμα στα Μαθηματικά, η εστίασή μας ίσως να έπρεπε να περάσει περισσότερο στις δεξιότητες δηλαδή παρά στη λύση, στην ερμηνευτική αξιολόγηση δεδομένων ή γραφικών παραστάσεων, με όχι απαραίτητα μαθηματικό υποκείμενο. Στο θέμα της καθ' αυτής γνώσης, ίσως να ήταν καλύτερο να επικεντρωθούμε περισσότερο σε εφαρμογές με στοιχείο πρακτικής πρόκλησης κλπ.

Κοινός άξονας των ιδεών για αναβάθμιση είναι ο εκπαιδευτικός. Ήδη υπάρχουν αξιόλογα προγράμματα και όσο σωστά και να είναι, αν οι στόχοι είναι απόμακροι, είναι δύσκολο να επιτύχουμε τις βελτιώσεις στα σημεία εκείνα να οποία χρήζουν τέτοιας και να αποφύγουμε ακόμη μια φορά να χάσουμε το δάσος για το δέντρο.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής