ΑΠΟΨΗ

Σκοπός του εκπαιδευτικού θα πρέπει πάντοτε να παραμένει η τόνωση της προσωπικής αυτονομίας, της ελεύθερης επιλογής και η δημιουργία μιας υπεύθυνης συμπεριφοράς στα παιδιά. Η καλή παιδαγωγία αποσκοπεί στο να αποκτήσει ο έφηβος και κοινωνικό συναίσθημα και να εγκαταλείψει τον περιθωριακό και αντικοινωνικό τρόπο ζωής, μετατρέποντας τις καθημερινές του εμπειρίες σε προκλήσεις για μία δημιουργικότερη ζωή και κατανοώντας τον εαυτό του και τη σχέση του με την κοινωνία.

Είναι γνωστό ότι όταν ο εκπαιδευτικός προσδώσει στον έφηβο εκτίμηση και αναγνώριση, τότε καταστέλλει εν μέρει την ανάγκη του να βιώσει ανεκπλήρωτα συναισθήματα, όπως ανωτερότητα και δύναμη. Με αυτό το σκεπτικό έχουν δομηθεί οι σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις, που εφαρμόζονται παγκόσμια και στην κύρια φιλοσοφία και στην Κύπρο.

*Κοινωνικός αποκλεισμός: Ο κοινωνικός αποκλεισμός έχει απαξιωθεί σαν δράση, γιατί η παραβατικότητα ή παραπτωματικότητα δεν αποτελεί παρά διαφοροποίησή από μια συμπεριφορά που το «ομαλά κοινωνικοποιημένη» έγκειται στη διαφορά τρόπου διεργασίας, οικειοποίησης και τελικής εξοικείωσης με το ευρύτερο αξιακό σύστημα μιας κοινωνικής ομάδας.

*Αντιμετώπιση παραβατικότητας: Ο εκπαιδευτικός δεν προκαλεί βία, αλλά περιορίζει την έντασή της. Πρώτα είναι η αναπτυξιακή, όπου πρέπει κάποιος να αναγνωρίσει ότι στο πλαίσιο της ανάπτυξής του ο έφηβος δίκαια δεν γνωρίζει τι είναι το σωστό και τι είναι το λάθος, γι’ αυτό αν ο εκπαιδευτικός δεν του εξηγήσει πρώτα ποιο είναι το σωστό, δεν δικαιούται παρά να προβεί σε προειδοποιητική κίνηση, καθυστερώντας τη διαδικασία επιβολής τιμωρίας και δίνοντας ένα περιθώριο σε κακόβουλη εκμετάλλευση της κατάστασης από τους εφήβους.

*Παιδαγωγικές θεωρήσεις: Στο καθαρά παιδαγωγικό θέμα, κάθε πράξη του εκπαιδευτικού πρέπει να έχει μακροπρόθεσμο παιδαγωγικό προσανατολισμό και όχι μικροπρόθεσμο εξυπηρετικό προς αυτόν. Σε γενικές γραμμές, ο εκπαιδευτικός θα βρίσκεται πάντα σε δεύτερη μοίρα, γιατί ο έφηβος είναι το μέλλον του τόπου, αν το δει κάποιος από πολιτική σκοπιά. Σ' αυτό το πλαίσιο, η σωστή παιδαγωγική προσέγγιση είναι η αποφυγή βίας, γιατί αυτό προάγει το μήνυμα ότι στην κοινωνία που θα μετέχουν αργότερα αυτή είναι μια συμβατή συμπεριφορά, κάτι που δεν στέκει, γιατί θα τους οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που πιθανόν να τους ωθήσουν να στραφούν προς αυτήν.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής