Είχα γράψει πρόσφατα για ένα βιβλίο της Αγγλο-τουρκοκύπριας Yvonne Cerkez, αφιερωμένο στον αλήστου μνήμης Τ/κ ηγέτη, Ραούφ Ντενκτάς. Και, όπως θα ανέμενε κάποιος, το έργο αυτό εκθείαζε τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων.
Αλλά, υπέθεσα ότι η συγγραφέας, υπό την καθοδήγηση του Ραούφ, ήταν σαν να εκτελούσε μιαν τρόπον τινά διατεταγμένη υπηρεσία… Πριν από λίγες ημέρες, άκουσα και είδα και ο ίδιος ότι κυκλοφορεί ένα βιβλίο της βραβευμένης, ως πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέως, με τα βραβεία Galaxy British Book, Victoria Hislop.
Και, μάλιστα, σύμφωνα με την «Καθημερινή της Κυριακής», της Ελλάδας, έρχεται 2ο σε πωλήσεις τις τελευταίες εβδομάδες. Περί της αγαπημένης Αμμοχώστου, η ιστορία του βιβλίου. Για οικογένεια Ε/κ που έχουν ανεγείρει ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο, την «Ανατολή», όπερ και ο τίτλος του έργου.
Από την αρχή, άρχισα να υποψιάζομαι μια φιλο-τουρκική διάθεση της συγγραφέως. Σελίδα 24: «Σε μια 10ετία, ήταν η τρίτη φορά που η οικογένεια της Εμινέ αναγκαζόταν να εγκαταλείψει τον τόπο διαμονής, λόγω επίθεσης από Ελληνοκυπρίους…».
Λέω, ε, μάλλον σύμπτωση είναι αυτή η αναφορά-υπαινιγμός. Και προχώρησα την ανάγνωση: Σελ. 55: «Η ειρήνη ήταν πρόσκαιρη, και δολοφονήθηκε μαζί με τους Τ/κ γείτονές τους, σε μια πράξη βίας που διέπραξαν οι Ελληνοκύπριοι…».
Τέλος πάντων, το αγνόησα και αυτό, διότι λέγω από μέσα μου, είναι γεγονότα τυχαία, που ασφαλώς βασίζονται σε έρευνα που η συγγραφέας έπραξε για να είναι στα πραγματικά πλαίσια τής προ του '74 κατάστασης. Μα, δυστυχώς, οι ανθελληνικές αναφορές δεν είχαν τέλος: Σελ.70: «Σκότωσε έναν άνθρωπο, μητέρα!
Ο κανακάρης σου σκότωσε έναν Τουρκοκύπριο!..». Αλλά, δεν περιορίστηκε μόνο σε λογοτεχνικές περιγραφές η Hislop, που όντως είναι γλαφυρές, ευπρόσδεκτες, εκθειάζουν την υπέροχη Αμμόχωστο της δεκαετίας του '70, και μαγνητίζουν τον ανυποψίαστο αναγνώστη. Πολιτικολογεί: «Καμιά πλευρά δεν έμεινε ικανοποιημένη από τις Συμφωνίες του '60, και όταν ο Μακάριος πρότεινε τροποποίηση, ξέσπασαν ταραχές…».
Δεν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου. Αλλά, θα το πράξω. Από περιέργεια. Για να δω μέχρι ποιανού σημείου έλλειψης αντικειμενικότητας και θυματοποίησης των Τουρκοκυπρίων θα φτάσει η Αγγλίδα, κατά τα άλλα όμορφη, συγγραφέας.
Και σκέφτομαι συνδυάζοντας όλα τα πιο πάνω, με μια «ευχάριστη» είδηση, για την οποία πανηγύριζαν τα δελτία ειδήσεων στις 12/11/2014, περί καταδίκης των Τούρκων «πειρατών» στην ΑΟΖ μας, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο… Ξυπνήστε, αφελείς! Η τουρκική προπαγάνδα οργιάζει! Υπογείως και υπούλως.
Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής
