Όταν το καλοκαίρι του '74 εγκατέλειπα το νησί, κυνηγημένος από την Κερύνεια, από τα Μ47 και Μ48 του επελαύνοντος Αττιλικού επιδρομέα, καταφεύγοντας στο κλεινόν άστυ των Αθηνών, για να επιβιώσω, δεν φανταζόμουν πως η «εξορία» αυτή θα διαρκούσε τέσσερις δεκαετίες. Αλλά, αυτό που καθόλου δεν φανταζόμουν, ήταν το γεγονός ότι όταν, 56άρης πια, με γκρίζα μαλλιά, κάποτε θα επέστρεφα, θα εύρισκα μια Κύπρο διαλυμένη, όπου η διαφθορά κυριαρχεί, η κομματοκρατία διαφεντεύει τα πάντα, η βρομιά των σκανδάλων όζει και το χρήμα λατρεύεται ως θεός.

Και διερωτώμαι: Σε ποιαν άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ανώτεροι λειτουργοί που καθορίζουν την οικονομία του τόπου δύνανται μονομερώς και ανεξέλεγκτα να μεταβάλλουν τους όρους του συμβολαίου τους, ή να ρυθμίζουν το ύψος της αμοιβής τους, κατά το δοκούν;

Σε ποιαν άλλη χώρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράφει κάτι, χωρίς να το μελετήσει επαρκώς; Πού αλλού, συγγενής πρώτου βαθμού ενός ανώτερου κρατικού λειτουργού, υπηρετεί σε δικηγορικό γραφείο του πατέρα του, υπερασπιζόμενος, ενδεχομένως, κάποιον που κατέκλεψε τον οικονομικό πλούτο της χώρας και βρίσκεται σε δικαστική αντιπαράθεση με το κράτος;

Πού αλλού απελαύνεται κάποιος που κρίθηκε ένοχος βιασμού συγκρατουμένου του, και μετά τρέχουμε να τον φέρουμε πίσω; Σε ποιο κράτος «τρώγεται» εν μιά νυκτί, και με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς να γνωρίζουμε τον λόγο, ο γεν. διευθυντής ενός οργανισμού που ασχολείται με τον Τουρισμό;

Πού αλλού, μεγάλα κόμματα εξουσίας εισπράττουν από εταιρεία του εξωτερικού, χιλιάδες ευρώ, χωρίς να γνωρίζουμε ακόμη την αιτία, ή έστω μια δικαιολογία, για την πράξη αυτή; Σε ποια ευνομούμενη χώρα καταδικάζεται ηλικιωμένος υπουργός, ως αποδιοπομπαίος τράγος, για έκρηξη που είχε ανθρώπινα θύματα νέους ανθρώπους, και την ίδια στιγμή αφήνονται στο απυρόβλητο ο ΥΠΕΞ και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας;

Ο κατάλογος δεν φαίνεται να έχει τελειωμό. Όποια πέτρα και αν σηκώσεις, σκάνδαλο θα ανακαλύψεις.
Για να μην αναφερθούμε και στο εθνικό, χρονίζον, πρόβλημα, που παραμένει στα «αζήτητα», και μετεξελίχθηκε σε λόγο ύπαρξης πολλών επαγγελματιών της πολιτικής, που έκτισαν καριέρες επί της πλάτης όσων ξεσπιτώθηκαν, καταστράφηκαν και αναμένουν εδώ και δεκαετίες κάποιο φως στο βάθος της σήραγγας.