Η Αμερική είπε όχι
«Ο κ. ΜΠΡΑΔΗΜΑΣ δέχθηκε πρόσκληση της «Σημερινής» να έλθη στην Κύπρο - Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΙΠΕ ΟΧΙ - στην ανακήρυξη τουρκοκυπριακού κρατιδίου - Ο ΙΔΙΟΣ ΘΑ ΔΗ ΤΟΝ ΚΑΡΤΕΡ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ - δήλωσή του στον ανταποκριτή μας κ. Δ. Ζαννίδη», είναι ο τίτλος του κυρίου θέματος της «Σημερινής», ημερομηνίας 30 Ιουλίου 1977, κάτω από τον οποίο γράφει:

Ο αρχηγός της πλειοψηφίας του Αμερικανικού Κογκρέσσου κ. Τζων Μπραδήμας απεδέχθη κατ’ αρχήν πρόσκληση της «Σημερινής», να επισκεφθεί την Κύπρο.
Ο χρόνος της επισκέψεώς του στη νήσο θα εξαρτηθεί κατόπιν συνεννοήσεως με τη «Σημερινή», ευθύς ως οι υποχρεώσεις του διακεκριμένου πολιτικού στο Κογκρέσσο το επιτρέψουν.
Στο μεταξύ ο κ. Τζων Μπραδήμας, σε ερώτηση σχετικά με την απειλή των Τουρκοκυπρίων να εποικίσουν την Αμμόχωστο, είπε ότι αυτή αποτελεί την πλέον ανεύθυνη εκδήλωση.

Κινητοποίηση κατά του εποικισμού
Με εντατικό ρυθμό συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την Παγκύπρια Συγκέντρωση της Δευτέρας, στις 7 μ.μ., στην Δερύνεια, κατά την οποία θα διατρανωθή η αποφασιστικότητα των εκτοπισμένων να επιστρέψουν στην Αμμόχωστο. Ήδη από την Συντονιστική Επιτροπή Κομμάτων και Οργανώσεων Λάρνακος - Αμμοχώστου άρχισε ευρεία εκστρατεία στα διάφορα χωριά για ενημέρωση των σκοπών της μεγάλης συγκεντρώσεως.

Ισχυρισμοί για τον Κληρίδη
Ερωτηθείς σχετικά με το χθεσινό δημοσίευμα της «Σημερινής», σύμφωνα με το οποίο ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κ. Βάλντχαϊμ είχε κάμει πρόταση, κατά το τέλος του Πέμπτου γύρου των συνομιλιών της Βιέννης, για να αρχίσει η συζήτηση του εδαφικού από την Αμμόχωστο, την περιοχή Λευκονοίκου και την περιοχή Μόρφου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι:
Η πρόταση αυτή δεν έγινε από τον κ. Βάλντχαϊμ αλλά από τον κ. Κληρίδη. Παράλληλα, οι Τούρκοι δεν είχαν δώσει καμιά ένδειξη ότι θα ανελάμβαναν υποχρέωση να επιστρέψουν την Αμμόχωστο στην Κυβέρνηση της Δημοκρατίας.

Ζουν αγνοούμενοι
Μισή σχεδόν σελίδα στην σημερινή «Ωρόρ» καλύπτει η πρώτη από μια σειρά ανταποκρίσεων του Σιαρλ Αστέ από την Κύπρο, με τίτλο «200 χιλιάδες ξεριζωμένοι».
Ο απεσταλμένος της μεγάλης κυκλοφορίας παρισινής εφημερίδας, βασιζόμενος σε μαρτυρίες προσώπων που συνάντησε σε προσφυγικούς καταυλισμούς της νήσου, προβαίνει σε μια δραματική εξιστόρηση των συνθηκών, υπό τις οποίες οι τελευταίοι Έλληνες εξαναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, από την πίεση των δυνάμεων κατοχής.

Στην ανταπόκριση εγείρει το θέμα των 2.000 αγνοουμένων (μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες που Τούρκοι στρατιώτες εξαναγκάζουν να εκπορνεύωνται) και αναφέρει ότι η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης κατέχει αδιάσειστες αποδείξεις ότι υπάρχουν επιζώντες, ενώ και μαρτυρίες των σπανίων αιχμαλώτων, που μέσα από φρικτά βασανιστήρια απελευθερώθηκαν από τις τουρκικές Αρχές, ότι οι συντρόφοί τους εξακολουθούν να πεθαίνουν κάτω από αργό θάνατο στα μπουντρούμια της Άγκυρας.