Ύστερα από τη σθεναρή και επιβεβλημένη στάση της κ. Ελένης Θεοχάρους με την καίρια ερώτησή της προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, για την προκλητική στάση της Τουρκίας και του ΥΠΕΞ της χώρας αυτής που κτυπά την πόρτα της ΕΕ, ότι δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα, εδέησε και η κυπριακή κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών της να προβούν σε παραστάσεις προς την ΕΕ.

Αυτό όμως που μας προκαλεί εντύπωση είναι η στωικότητα με την οποία οι κυπριακές διαμαρτυρίες απευθύνονται προς τους αρμοδίους της Ένωσης, προς τους οποίους δηλώνουμε πως σε προσεχή Συμβούλια για την αξιολόγηση της Τουρκίας θα αναμένουμε να μας δίδονται οι τουρκικές προτάσεις εκ των προτέρων για αξιολόγηση και μετά να δίνουμε την έγκρισή μας για την πραγματοποίηση του Συμβουλίου.

Αυτό για εμένα σημαίνει συνέχιση της απαράδεκτης στάσης μας να μην ανακόπτουμε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, ύστερα από δέκα χρόνια κοροϊδίας από την πλευρά της, χωρίς να αναγνωρίζει την ΚΔ και να μην υπογράφει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας.

Ακόμα και σήμερα (8/7/2014) ο πρέσβης της Προεδρεύουσας Ιταλίας υπέμνησε στην Τουρκία πως, αν επιθυμεί να καταστεί μέλος της Ένωσης, θα πρέπει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις της ΕΕ με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας. Εμείς όμως δίνουμε συνέχεια χρόνο στην Τουρκία να εδραιώνει τα τετελεσμένα στην Κύπρο, να μεταφέρει νερό από την Τουρκία για να μπορεί να αυξήσει τον αριθμό των εποίκων και την παρακαλούμε να επιστρέψει την Αμμόχωστο ως ένα ΜΟΕ, μαζί με τα άλλα 14 που εισηγούμαστε.

Το έχω πει πολλές φορές: Το Κυπριακό δεν λύεται με ΜΟΕ και πράσινα άλογα, αλλά με ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ πολιτική με κυριότερο όπλο το οριστικό πάγωμα της ενταξιακής της πορείας το συντομότερον. Η δήλωση του Νταβούτογλου, περί εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας, ήταν, πιστεύω, αρκετά σοβαρός λόγος για να προχωρήσουμε σε αυτό το μέτρο. Αλλά αφού αυτό δεν έγινε τώρα, η Τουρκία δεν θα αργήσει να μας δώσει την επόμενη ευκαιρία για να το πράξουμε. Φτάνει να πάρουμε την απόφαση.