Για το μεγάλο σκάνδαλο της υπερκοστολόγησης των φαρμάκων για πολλά χρόνια, που είχε ως αποτέλεσμα να πληρώσει το μεγάλο θύμα και ο αιώνιος αφελής, ο απλός πολίτης, μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ περισσότερα συγκριτικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να αγοράσει τα ίδια φάρμακα, δήλωσαν ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη οι δύο πρώην Υπουργοί Υγείας Χρίστος Πατσαλίδης και Σταύρος Μαλάς. Δεν θα αμφισβητήσω τον ισχυρισμό τους, αφού δεν έχω δεδομένα και στοιχεία, που ακόμη και αν είχα, δεν είναι δική μου δουλειά η απόδοση ευθυνών και πολύ περισσότερο να δικάζω και να καταδικάζω.

Εκείνο όμως που θα ισχυριστώ και μάλιστα με απολυτότητα είναι τα ακόλουθα:
1. Όταν σε ένα Υπουργείο γίνονται κλοπές, καταχρήσεις, πλαστογραφίες, υπερχρεώσεις, αδιαφανείς, παράτυπες και παράνομες πράξεις, οφείλει να το γνωρίζει ο Υπουργός ή, αν δεν το γνωρίζει, οφείλει να το ανακαλύψει και να λάβει τα μέτρα του.
2. Σε κάθε περίπτωση φέρει πολιτική ευθύνη (γνωρίζετε τι είναι αυτό;)

Αυτά ισχύουν για όλα τα Υπουργεία και όλους τους Υπουργούς, και φυσικά και για τον σημερινό Υπουργό Υγείας, από τον οποίο αναμένουμε να προχωρήσει, πέραν από τη διαπίστωση και τη διάγνωση, και σε θεραπεία. Αναμένουμε να προχωρήσει μακριά από κόμματα και ιδεολογίες, αφού το χρήμα και κυρίως φυσικά το παράνομο δεν έχει ούτε κόμμα, ούτε ιδεολογία, ούτε πατρίδα. Αναμένουμε να προχωρήσουμε, επιτέλους, ως κοινωνία σε τεκμηρίωση κάποιας καταγγελίας για παρανομία στον ευαίσθητο και νευραλγικό τομέα της υγείας και να ακολουθήσουν καταδίκες, και να μην παραμείνουμε στα κουτσομπολιά των καφενείων σε διαλείμματα της πιλότας, σε συζητήσεις σε κομμωτήρια σε διακοπές των συζητήσεων για το βάψιμο της τρίχας, ή σε ανοησίες που συνήθως εκστομίζονται σε σπίτια όπου συναγελάζονται οι νεοκύπριοι, εν μέσω τυρού και αχλαδιού, αφού το κυρίως ζητούμενο είναι η μάσα.

Αναμένουμε να γίνει, επιτέλους, ένα αποφασιστικό και κυρίως αποτελεσματικό βήμα, και αφού αποδεδειγμένα η τιμωρία -ενώ δεν είναι αυτοσκοπός- είναι απαραίτητη προϋπόθεση, να μπορέσουμε να ανακάμψουμε ως κοινωνία και να προκόψουμε. Διαφορετικά, εισηγούμαι να βρούμε τη δύναμη και το θάρρος να αφαιρέσουμε τον αναπνευστήρα και τα άλλα σύγχρονα μηχανήματα που μας κρατούν στη «ζωή». Ας προσφέρουμε στον εαυτό μας τουλάχιστον έναν ανακουφιστικό και αξιοπρεπή θάνατο, έστω και αν δεν τον αξίζουμε.

ΒΑΣΟΣ Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ