ΑΠΟΨΗ

Έκλεισαν 13 χρόνια από την κοίμηση του αειμνήστου ιερέα Παπά Σταύρου Παπαγαθαγγέλου. Του ιερέα που ενσάρκωνε τον αγώνα για την εκκλησία και την Ελλάδα. Πίστευε ότι η αλλαγή της κοινωνίας βάσει του Ευαγγελίου θα φέρει και την κοινωνική δικαιοσύνη, ενώ παράλληλα πίστευε πως με την πίστη στο Χριστό θα ερχόταν και η εθνική αποκατάσταση της Κύπρου. Η Ένωση! Μελετώντας τη ζωή του και τα βιβλία του διαπιστώνει κανείς έναν άνθρωπο, που ήταν πάντοτε έτοιμος να προσφέρει ό,τι του ήταν δυνατό για την πατρίδα και τον Χριστό. Ήταν προσοντούχος δάσκαλος διότι είχε μεταδοτικότητα.

Υπήρχαν βέβαια και συνθήκες ευνοϊκές, καθώς η εποχή εκείνη που έζησε είχαν περί πολλού αξίες, όπως η θρησκεία, η πατρίδα, η οικογένεια. Στα βιβλία του καταγράφονται η ευσέβειά του, ο πατριωτισμός του, αγάπη στη μουσική και τον λόγο του Θεού. Ήξερε πολλά εδάφια (στίχους) της Αγίας Γραφής που στην κατάλληλη ευκαιρία τα κατάφερνε ως παράδειγμα ζωής, ως προσπάθεια για να στηρίξει θλιμμένους ή να ενθαρρύνει απογοητευμένους της ζωής ή για να διδάξει την ευσέβεια και τον πατριωτισμό. Είχε ωραία φωνή και έψαλλε ύμνους της εκκλησίας, χριστιανικά τραγούδια και εθνικά θούρια.

Πέθανε πικραμένος για την κατάσταση στην εκκλησία, της οποίας τα προβλήματα δεν άρχισαν από το 1972, αλλά το 1959 με την ανάληψη της Προεδρίας από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον Γ΄ έξω από κάθε κανόνα βιβλικό ή εκκλησιαστικό. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και η υπογραφή των Συμφωνιών της Ζυρίχης κόντρα στον φοβερό όρκο που είχε δώσει ως Αρχιεπίσκοπος. Ο Παπά Σταύρος δεν μασούσε τα λόγια του ούτε τότε, ούτε μετά, απέναντι στον θεοποιηθέντα με πολλές σκοπιμότητες, Μακάριον.

Λάθη έκαναν όλοι. Ουδείς αλάθητος. Και ο Παπάσταυρος βρέθηκε σε δύσκολη θέση μάλλον εξαιτίας του Γεννάδιου Πάφου. Πρώτα γιατί αυτός ήταν η αιτία να επιτραπεί στον Μακάριο η ανάληψη Προεδρίας και μετά, στην πιο ακατάλληλη στιγμή και μετά από ανοχή δεκατριών χρόνων, θυμήθηκε τους Ιερούς Κανόνες! Παρά τις εκκλήσεις του Παπά Σταύρου να μην καθαιρεθεί εντούτοις οι «τρεις» προχώρησαν στην πράξη που επέφερε τα αντίθετα και χειρότερα αποτελέσματα. Θυμούμαι αρκετά από όσα έλεγε ο Παπάς της ΕΟΚΑ και των Σεϋχελλών. Αναφέρω ένα που τα λέει όλα. «Διά το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών». (Ματ. 24, 8, 12).

Α.Γ. ΚΟΥΦΤΕΡΟΣ
Θεολόγος