Το τελευταίο διάστημα όλο και συχνότερα λαμβάνουμε μηνύματα ότι η κυπριακή οικονομία αντιδρά θετικότερα των αρχικών προβλέψεων και ότι το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), μετά τη δραματική συρρίκνωσή του επιστρέφει σύντομα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτό αναντίλεκτα αφήνει μια νότα αισιοδοξίας. Όμως, θα πρέπει να επισημάνουμε τα ακόλουθα: Το ΑΕΠ δεν αποτελεί δείκτη καταμέτρησης της κοινωνικής ευημερίας του λαού. Απλώς καταγράφει την αξία των προϊόντων και υπηρεσιών που έχουν παραχθεί σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Μέσω αυτού διαπιστώνεται η αύξηση ή η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας (η οποία ορίζεται ως ανάπτυξη ή ύφεση) και με τον τρόπο αυτό μπορούν να προβλεφθούν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα αναμενόμενα κρατικά έσοδα από φορολογίες.

Απόδειξη της μη συσχέτισης του ΑΕΠ με την κοινωνική ευημερία, είναι τα πολλά παραδείγματα χωρών όπου η ποιότητα ζωής των πολιτών τους έχει αντιστρόφως ανάλογη πορεία με το ΑΕΠ. Έτσι παρατηρείται το παράδοξο φαινόμενο όπου μεγάλη μερίδα του πληθυσμού σε χώρες με μεγάλη παραγωγή σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσό κτλ, ζει κάτω από το όριο της φτώχιας. Αυτό οφείλεται, κυρίως, στη δυσανάλογη κατανομή του πλούτου, ο οποίος συγκεντρώνεται στα χέρια των λίγων. Όσο απουσιάζουν έργα κοινωνικής πολιτικής, τόσο μεγαλώνει η δυσανάλογη κατανομή του πλούτου και τόσο αυξάνεται το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Συνεπώς, χωρίς να υποβαθμίζεται η πολυσχιδής προσπάθεια της κυβέρνησης Αναστασιάδη για μεγέθυνση του ΑΕΠ, μέσω των υπό εξέλιξη έργων, όπως εκμετάλλευση φυσικού αερίου, δημιουργία καζίνου, αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος κτλ., από μόνη της δεν αρκεί για να διασφαλίσει την ευημερία του Κύπριου πολίτη. Μόνο μέσω της παράλληλης υλοποίησης αναπτυξιακών έργων κοινωνικής πολιτικής, που καταργούν τις ανισότητες σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, διασφαλίζεται πραγματικά η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Κλασικότερο παράδειγμα τέτοιων έργων είναι η εισαγωγή εθνικού συστήματος υγείας (ΓεΣΥ), όπου ο κάθε πολίτης διά βίου ασφαλίζεται ιατροφαρμακευτικά. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλην της Κύπρου, λειτουργούν εθνικά συστήματα υγείας.

Η παρούσα Κυβέρνηση, αν και έχει την ατυχή συγκυρία να λειτουργεί υπό συνθήκες μνημονίου, εντούτοις την ίδια ώρα έχει τη ευνοϊκή συγκυρία να κυβερνά σε ένα κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον που απαιτεί την εκ βάθρων αναδόμηση της κυπριακής οικονομίας. Υπό τέτοιο περιβάλλον, οποιαδήποτε ανάσχεση υλοποίησης έργων κοινωνικής ωφέλειας, όπως το ΓεΣΥ, πέρα από εγκληματική, θα αποτελέσει και επιβεβαίωση της ιδεολογικής ρετσινιάς που ακολουθεί για χρόνια την κυβερνητική παράταξη ως την πλέον «συντηρητική», όπου το όραμά της για ανάκαμψη αφορά αποκλειστικά τους λίγους και «εκλεκτούς».

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Οικονομολόγος