ΑΠΟΨΗ

Η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ιδίως του Facebook, τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο, του οποίου οι προεκτάσεις θα φανούν βαθύτερα στο πώς θα επηρεάσουν τη δομή της κοινωνίας στις επόμενες δεκαετίες, όταν η «γενιά του Facebook» θα πάρει τα ηνία.

Κατ’ αρχήν δεν είναι όλοι θετικοί για τη χρήση του δικτύου για λόγους αρνητικών επηρεασμών από τη μάζα, όμως η συντριπτική πλειοψηφία είναι υπέρ. Η γενιά του Facebook, ας ονομαστεί, έχει σίγουρα τα δικά της χαρακτηριστικά, που δεν είχε στην πλειοψηφία της η προηγούμενη γενιά. Αυτό είναι εμφανές, όταν κοιτάξει κανείς ότι η προηγούμενη γενιά που χρησιμοποιεί το δίκτυο φέρει μαζί της τα σημάδια των συνθηκών της δικής της κοινωνικής ωρίμανσης, που την εμποδίζουν να συμβαδίζει πλήρως με τη νέα γενιά.

Για παράδειγμα, η χρήση του γίνεται σε ένα πιο επιφανειακό επίπεδο, πιο φοβισμένα, που γενικά αντανακλούν τη μετάβαση από μια γενιά σε άλλη: Από τη γενιά της συνεχούς καχυποψίας για τους κοινούς σκοπούς και τις αξίες της καθολικής κοινωνίας, στη γενιά που δεν επικεντρώνεται στο ατομικό συμφέρον ως μόνο μέτρο της κάθε πράξης του.

Το νέο μέσο ουσιαστικά εκτόπισε από τον ρόλο του κύριου καθοριστή κοινωνικών αντιλήψεων την τηλεόραση, αφού οι παρωχημένες ιδέες της ατομικής επιβίωσης, που δεν συμβαδίζουν με την ομαδική, έχουν πληγεί ή παραμεριστεί ως οι μη πλέον ενδεδειγμένες για επιτυχία στον κοινωνικό βίο.

Ίσως κάποιες θέσεις να είναι υπερβολικές, δεδομένου του μέτρου της φιλοδοξίας να εξαγάγει κάποιος τέτοια βαρυσήμαντα ή μεγάλης κλίμακας συμπεράσματα, το θέμα όμως είναι ότι οι συνέπειες της χρήσης των κοινωνικών δικτύων δεν σταματούν σε πολιτικές εκφάνσεις, όπως τρόποι αυτοοργάνωσης ομάδων, αλλά έχει συνέπειες στην αναδιάρθρωση βασικών κοινωνικών νοοτροπιών, με την ελπίδα αυτές να είναι προς το καλύτερο.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής