ΑΠΟΨΗ
Το συμφέρον μας, τελικά, αγαπητοί συμπατριώτες, οφείλει να είναι συνυφασμένο με τον καθορισμό μιας πανεθνικής στρατηγικής συμμαχιών
Επειδή πολλοί συμπολίτες μας εκφέρουν είτε γνώμη είτε ανησυχία για τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία -και ιδιαίτερα σήμερα μετά το προχθεσινό δημοψήφισμα στην Κριμαία- ως προς το που κλίνει το συμφέρον της Κύπρου σε αυτήν την περίπτωση, νιώθω έντονα την ανάγκη να εκφράσω την πιο κάτω άποψη: Πρώτα απ’ όλα οφείλουμε να εγκύψουμε σοβαρά και να αναλύσουμε τι οδήγησε και ποιοι βρίσκονται πίσω από την πρόσφατη αναταραχή στην Ουκρανία. Όταν το πράξουμε αυτό, τότε να αποφασίσουμε αν είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε μια νέα τάξη πραγμάτων, που θα ορίζει το μέλλον της ευαίσθητης εκείνης περιοχής από τα επικίνδυνα ανερχόμενα νεοναζιστικά στοιχεία ή όχι, και εάν επευφημούμε πραξικοπηματικές ανατροπές ενός όντως διεφθαρμένου καθεστώτος, ανατροπή η οποία θέτει σε άμεσο κίνδυνο το 50% του πληθυσμού.
Δεύτερον, να αποφασίσουμε εάν και εφόσον είμαστε υπέρ της πολιτικής των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Όταν πια ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε στα πιο πάνω σημεία, τότε οφείλουμε να μελετήσουμε και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των δύο μεγάλων αντιπάλων στην περιοχή, της Ρωσίας και των ΗΠΑ. Υπάρχει κάποιος νοήμων άνθρωπος, ο οποίος να έχει την εντύπωση ότι οι ΗΠΑ θα δέχονταν την τοποθέτηση ρωσικών πυραύλων, ας πούμε, στο Μεξικό; Πολύ το αμφιβάλλω και, εξάλλου, είδαμε διαχρονικά την αντίδραση των ΗΠΑ σε παρόμοιες καταστάσεις.
Απλώς να σας θυμίσω μερικές: Κούβα, Χιλή, Νικαράγουα, Παναμάς, Βενεζουέλα, Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, Ελλάδα, Κύπρος. Το συμφέρον μας, τελικά, αγαπητοί συμπατριώτες, οφείλει να είναι συνυφασμένο με τον καθορισμό μιας πανεθνικής στρατηγικής συμμαχιών. Εξάλλου, σε τέτοια διλήμματα θα έπρεπε να καταφεύγουμε και στη σοφία του παππούλη Θουκυδίδη: Το δίκαιο κλίνει πάντα με τους διαθέτοντας την ισχύ. Εκεί, λοιπόν, κλίνει το συμφέρον και της δικής μας πατρίδας, με όποιο κόστος και αν αυτό εμπερικλείει.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ
Οργανωτικός Γραμματέας Κ.Υ.Μ.Α. (Κέντρο Υπερκομματικής Μαχητικής Αντίστασης)
