Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΣΗΜΕΡΗΣ ΣΤΗ «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΜΕ ΕΝΑΝ ΔΙΣΚΟ, ΗΔΗ, ΣΤΟ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΣΤΑ ΣΚΑΡΙΑ, ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

«Μικρός μού άρεσε να λαμβάνω μέρος σε διαγωνισμούς ταλέντων. (…) Σήμερα, όμως, δεν θα ελάμβανα και ούτε μπήκα στον πειρασμό να λάβω μέρος στους γνωστούς τηλεοπτικούς διαγωνισμούς. Θεωρώ πως δεν μου ταιριάζει»


Ένας ευγενέστατος νέος από την Κύπρο, ο Δημήτρης Μεσημέρης, εδώ και μερικά χρόνια άρχισε να δίνει το «παρών» του στα μουσικά πράγματα του τόπου. Μετά τις σπουδές του στην Αγγλία, επέστρεψε στην Κύπρο για να υπηρετήσει τη μουσική, την τέχνη που τον παρέσυρε από τα παιδικά του χρόνια! Έχει την τύχη να προέρχεται από μουσική οικογένεια, κάτι που του εμπλούτισε τα ακούσματά του από την παιδική του ηλικία. Με έναν δίσκο, ήδη, στο ενεργητικό του, και έναν ακόμα στα σκαριά, αναζητεί τα όνειρά του μέσα στο τοπίο της μικρής πατρίδας. Με λόγο ώριμο και σεμνό, μιλήσαμε και αγγίξαμε πολλά θέματα περί μουσικής και όχι μόνον!

Ο ρόλος της οικογένειας

Δημήτρη, προέρχεσαι από μια μουσική οικογένεια. Αυτός είναι ο κύριος λόγος της ενασχόλησής σου με τη μουσική;

Είμαι ευλογημένος που γεννήθηκα σε μία μουσική οικογένεια, καθώς και οι δύο μου γονείς είναι μουσικοί. Σίγουρα, «το μήλο κάτω που τη μηλιά θα ππέσει», όπως μας λένε και πολλοί οικογενειακοί φίλοι. Από την ημέρα που είδα φως περιτριγυρίζομαι συνεχώς από μουσική. Θυμάμαι να κάθομαι μικρός πάνω στο πάλκο όπου έπαιζε με το σχήμα του ο πατέρας μου και να παρακολουθώ με θαυμασμό τους μουσικούς… Στο τέλος κάθε παράστασης, θυμάμαι να φορτώνω τον πατέρα μου με απορίες, όπως «γιατί ακούγεται έτσι αυτό; Τι όργανο είναι αυτό; Πώς ακούγεται;». Ένιωθα ότι είναι τόσα πολλά, και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η μουσική είναι πραγματικά απέραντη και μαγική…

Μίλησέ μας για τις μουσικές σου σπουδές. Σκέφτηκες ποτέ να παραμείνεις στο εξωτερικό;

Αποφοίτησα με άριστα τον περασμένο Οκτώβριο από το Πανεπιστήμιο του Cambridge Anglia Ruskin University στον κλάδο Popular Music στο τραγούδι. Διαπίστωσα από πολύ νωρίς τι θα έκανα στη ζωή μου, έτσι ακολούθησα μαθήματα φωνητικής, κιθάρας και πιάνου από πολύ μικρή ηλικία. Το πανεπιστήμιο και συνάμα η παραμονή μου στην Αγγλία με βοήθησαν να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου, να ψάξω, να μελετήσω και να γίνω καλύτερος από πριν.

Πιστεύω ότι το πανεπιστήμιο είναι μια τεράστια σχολή που, αν τη διαχειριστείς σωστά, το μόνο που έχει να κάνει είναι να σε κάνει καλύτερο, φτάνει να το θέλεις πραγματικά.Στο εξωτερικό δεν σκέφτηκα ποτέ να παραμείνω μόνιμα. Ο σημαντικότερος λόγος είναι επειδή αγαπώ να τραγουδώ ελληνικά, τη μητρική μου γλώσσα, τη γλώσσα της ψυχής μου. Στο πανεπιστήμιο, μεταξύ άλλων ρεπερτορίων, τραγουδούσα ρεμπέτικα τραγούδια, όπου έκανα και τη διατριβή μου.

Η ΣΜΕΦ

Ποιες είναι οι μνήμες σου από τη θητεία σου στη Στρατιωτική Μουσική της Εθνικής Φρουράς; Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η εμπειρία για τη μουσική σου καριέρα;

Η Στρατιωτική Μουσική της Εθνικής Φρουράς (ΣΜΕΦ), ήταν μια πολύ μεγάλη εμπειρία, που μου έμαθε πολλά. Θα μπορούσα να πω πως ήταν και αυτή μια μεγάλη σχολή που καθώς περνούν τα χρόνια αντιλαμβάνομαι την αξία της. Ζούσαμε καθημερινά μέσα στη μουσική, στις πρόβες, σε απαιτητικές υπηρεσίες, παρελάσεις και συναυλίες. Προσωπική ομορφότερη εμπειρία στη ΣΜΕΦ, ήταν όταν είχαμε την τιμή η ορχήστρα να συμπράξουμε μαζί με την Ελένη Δήμου και τον Κωνσταντίνο Χριστοφόρου και να τραγουδήσουμε για μια τιμητική παράσταση που δόθηκε για τους αδικοχαμένους αδελφούς Μίλτο και Χρήστο.

Πώς κατάφερες σε μια τόσο μικρή ηλικία να εκδώσεις την πρώτη σου δουλειά, τα πρώτα σου τραγούδια; Ετοιμάζεις κάποια επόμενη δουλειά;

Πάντα ήθελα να τραγουδώ δικά μου τραγούδια. Το 2014, στην ηλικία των 20 ετών, βρήκα την ευκαιρία να κυκλοφορήσω μια πρώτη μου δουλειά με τίτλο «Εικόνα δίχως χρώμα». Ένας δίσκος που περιέχει δυο τραγούδια σε δική μου μουσική. Ήταν μια εμπειρία που με ώθησε να μάθω περισσότερα για τον χώρο της δισκογραφίας αλλά και για τον τρόπο γραφής και σύνθεσης.

Μετά τις σπουδές μου και πέρα από διάφορες εμφανίσεις και παραστάσεις ετοιμάζω έναν νέο δίσκο, που αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός του 2018, επίσης έχω τη χαρά να συμμετέχω στο δίσκο «Κόντρα στη σιωπή» σε μουσική Αχιλλέα Τσαγγαρίδη και στίχους Έλενας Σιούφτα με το τραγούδι «Μια κουκκίδα στη Μεσόγειο».

«Ό,τι είναι καλό έχει προοπτική»

Ποια είναι η σχέση σου με το αγγλικό τραγούδι; Πολλοί Έλληνες και Κύπριοι ερμηνευτές γράφουν και ερμηνεύουν τραγούδια στην Αγγλική. Πιστεύεις ότι αυτό έχει προοπτική;

Ό,τι είναι καλό έχει προοπτική, είτε είναι ελληνικό είτε ξένο. Μου αρέσει πολύ η ξένη μουσική και συγκεκριμένα η μπλουζ και η τζαζ. Έχω ερμηνεύσει ξένα τραγούδια, όχι μόνο αγγλικά αλλά και ισπανικά και ιταλικά. Δεν έχω γράψει ξένο τραγούδι μέχρι σήμερα. Όπως είπα και πριν όμως, αγαπώ να τραγουδώ ελληνικά. Όσο και να τραγουδήσω ξένα τραγούδια, δεν θα είναι πότε το ίδιο με το να τραγουδώ ένα τραγούδι στη μητρική μου γλώσσα, όπως είπα και πριν. Είναι η γλώσσα που βγαίνει κατ’ ευθείαν από την καρδιά και από την ψυχή μου, χωρίς να περνά από το μυαλό.

Έχεις επιλέξει να υπηρετείς το ποιοτικό ελληνικό τραγούδι. Πώς προέκυψε αυτή η επιλογή σου, η οποία σημαίνει ότι διαλέγεις τη δύσκολη οδό;

Ποιοτικό ελληνικό τραγούδι ή καλύτερα την καλή ελληνική μουσική θα έλεγα. Τα τελευταία χρόνια προσπαθώ να μη βάζω σε κατηγορίες τα τραγούδια και να παρουσιάζω ένα πρόγραμμα που να περιέχει καλή ελληνική μουσική. Νιώθω, και είμαι σίγουρος πως αρκετοί το αντιλαμβάνονται, ότι υπάρχει ένα μεγάλο μπέρδεμα γύρω από τα είδη της ελληνικής μουσικής, το οποίο έχει συγχύσει τον κόσμο. Τι είναι το λαϊκό; Τι είναι το έντεχνο; Τι είναι το ελληνικό ροκ; Αυτές είναι συχνές συζητήσεις που έχω με φίλους και ανθρώπους γύρω μου.

Βλέπεις, προσπαθώ κι εγώ να βρω μέσα από τις απόψεις του κόσμου μια διέξοδο για το πώς αντιλαμβάνονται τα μουσικά είδη παράλληλα με το τι γνωρίζω. Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα, το οποίο πάντα καταλήγει στο ότι η μουσική είναι απέραντη. Μου αρέσει να είμαι επιλεκτικός στο τι θα τραγουδήσω και θεωρώ πως όντως αυτό με βάζει σε δύσκολα μονοπάτια. Δεν θα με δεις να αποδέχομαι όλα τα αιτήματα από το κοινό ή τις «παραγγελιές», ή ακόμη πιο απλά, το «ό,τι θέλει ο κόσμος». Αντιθέτως, προσπαθώ να επηρεάσω, όσο μπορώ, τον κόσμο και ιδιαίτερα συνομήλικούς μου να ακούσουν και κάτι άλλο, να αντιληφθούν ότι μπορούν να περάσουν καλά και με αυτά τα τραγούδια, τα οποία εμπεριέχουν βιώματα και αλήθειες.

Μπήκες ποτέ στον πειρασμό να λάβεις μέρος στους τηλεοπτικούς διαγωνισμούς, έτσι ώστε να αποκτήσεις περισσότερη φήμη και ίσως να βρεθείς να πραγματοποιείς τα όνειρά σου πιο γρήγορα;

Μικρός μου άρεσε να λαμβάνω μέρος σε διαγωνισμούς ταλέντων. Έτυχε να λάβω μέρος και σε τηλεοπτικό διαγωνισμό για μικρότερες ηλικίες, στα 14 μου. Ήταν μια όμορφη εμπειρία. Σήμερα όμως, δεν θα ελάμβανα και ούτε μπήκα στον πειρασμό να λάβω μέρος στους γνωστούς τηλεοπτικούς διαγωνισμούς. Θεωρώ πως δεν μου ταιριάζει. Θέλω να χτίζω την πορεία μου σιγά σιγά και με σταθερά βήματα.

«Έχω πολλά όνειρα»

Πώς βλέπεις την καλλιτεχνική σου πορεία σε 5 χρόνια από σήμερα; Είσαι αισιόδοξος;

Έχω πολλά όνειρα, θα ήθελα να κάνω πολλά στον χώρο της μουσικής, όμως δεν μπορώ να σκεφτώ το πώς θα είμαι σε 5 χρόνια, προσπαθώ να βλέπω πάντα το επόμενό μου βήμα. Ναι, είμαι αρκετά αισιόδοξος, γιατί γνωρίζω τι θέλω να κάνω. Όπως γράφει και ο Napoleon Hill, το πρώτο στάδιο για τον δρόμο της επιτυχίας είναι να γνωρίζεις ακριβώς αυτό που θέλεις να κάνεις και να το υλοποιείς καθημερινά με σωστά βήματα.

Η Κύπρος είναι εύφορο έδαφος για σένα και για νέα παιδιά της ηλικίας σου που ονειρεύονται μια καριέρα στο ελληνικό τραγούδι;

Η Κύπρος είναι μικρή αγορά σε σχέση με την Ελλάδα. Στο επίπεδο παραστάσεων και εμφανίσεων το νησί μας πιστεύω πως βρίσκεται σε πολύ καλό βαθμό. Αυτό που είναι δύσκολο στον τόπο μας σήμερα, είναι το να προωθούνται νέες δισκογραφικές δουλειές από νέα άτομα. Παρ' όλ' αυτά, μέσω του διαδικτύου πολλοί νέοι καλλιτέχνες μπορούν να ακουστούν και έξω από το νησί. Γενικά πρέπει να παλεύεις καθημερινά, όπου και αν βρίσκεσαι, χωρίς εφησυχασμό.

Ονόμασέ μας τον πιο αγαπημένο σου ερμηνευτή και το πιο αγαπημένο σου ελληνικό τραγούδι.

Είναι αδύνατον να σου πω ένα όνομα, είναι αρκετοί. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι μου αρέσει να παίρνω τα καλά στοιχεία από τους καλλιτέχνες που με εκφράζουν, κυρίως από παλιούς ερμηνευτές. Πολλά τα αγαπημένα τραγούδια, αλλά θα σου πω ένα. «Το δίχτυ», του Νίκου Γκάτσου και του Σταύρου Ξαρχάκου. «Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής, κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι».

Ποια είναι τα επόμενα βήματα που θα ήθελες να κάνεις στον καλλιτεχνικό χώρο;

Θα ήθελα να γράψω και να ερμηνεύσω όμορφα, ξεχωριστά τραγούδια όπως και να συνεργαστώ με αξιόλογους συνθέτες και ερμηνευτές. Διαχρονικά όμως θέλω να προβάλλω πάντοτε την καλή μουσική.