Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΩΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΟΝΟΜΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΠΑΘΟΣ, ΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΣΣΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗ. ΜΕ ΤΟΝ ΠΗΧΗ ΨΗΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ «ΠΑΡΩΝ» ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

«Ο Γρηγόρης Αυξεντίου έδωσε ό,τι πολυτιμότερο είχε, την ίδια του τη ζωή, υπερασπίζοντας τα ανθρώπινα ιδανικά, την ελευθερία, την αγάπη, τη φιλία, τον σεβασμό στον άνθρωπο, στη φύση, την πίστη στην πατρίδα του, τον σεβασμό στους προγόνους του»

Είναι πέρα για πέρα ελπιδοφόρο όταν συναντά κανείς έναν νέο Κύπριο ηθοποιό, ο οποίος, αν και νέος στην ηλικία, κουβαλά μια ωριμότητα, μια παιδεία και έναν λόγο που ξεχωρίζει. Ο Κωνσταντίνος Αλκιβιάδης από τη Βιβλιοθηκονομία βρέθηκε να υπηρετεί την υποκριτική με ένα πρωτόγνωρο πάθος, με μια περισσή αγάπη και αφοσίωση. Με τον πήχη ψηλά, συνεχίζει την καλλιτεχνική του πορεία μέσα από εμπόδια και δυσκολίες και καταφέρνει να δίνει το δικό του «παρών» και το δικό του στίγμα με αξιοπρέπεια.

Συναντήσαμε τον Κωνσταντίνο με την ευκαιρία της νέας παράστασης «Αποχαιρετισμός» του Γιάννη Ρίτσου, όπου υποδύεται τον ρόλο του Γρηγόρη Αυξεντίου, μια παράσταση η οποία θα περιοδεύσει σε όλη την Κύπρο. Πρόκειται για ένα έργο μέσα από το οποίο θα θυμηθούμε ξανά τι πάει να πει αγωνιστικότητα και αγνός πατριωτισμό στον τόπο μας αυτούς τους καιρούς, όπου ο υλισμός και οι δυσκολίες έχουν απομακρύνει τους συμπατριώτες μας από αξίες και ιδανικά.

Η επαγγελματική μεταλλαγή

Από τη Βιβλιοθηκονομία, στην Υποκριτική! Πώς έγινε αυτή η μεταλλαγή στην επαγγελματική σου διαδρομή;

Ξεκίνησα τις σπουδές μου στη Βιβλιοθηκονομία στο Τ.Ε.Ι Αθηνών. Πάντα αγαπούσα τα βιβλία. Θεωρώ ότι πήρα κάμποσα εφόδια, τα οποία χρησιμοποίησα στις μετέπειτα σπουδές μου στη Δραματική Σχολή. Ο ηθοποιός οφείλει να διαβάζει, να μελετά συνεχώς. Άρα από τη Βιβλιοθηκονομία στην Υποκριτική δεν έγινε μεταλλαγή στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία αλλά συνέχεια της διαδρομής μου.

Τι ρόλο έπαιξαν οι σπουδές σου στην Αθήνα για τη μετέπειτα πορεία σου; Από ποια στιγμή αγάπησες τoν Ελληνικό Πολιτισμό;

Πέντε όμορφα χρόνια στην Αθήνα. Γεμάτα εμπειρίες, γνώσεις, δύσκολες στιγμές, πρωτόγνωρες καταστάσεις και άλλοτε στιγμές που η ψυχή μου ξεχείλιζε από ευτυχία. Η Αθήνα με άλλαξε σαν άνθρωπο, με καλλιέργησε πνευματικά, με «έψησε». Έμαθα να ζω με ένα ευρώ, έμαθα όμως να ξοδεύω και χιλιάρικο. Λατρεύω την Αθήνα, τη νοσταλγώ και την επισκέπτομαι όσο πιο συχνά μπορώ. Ο Ελληνικός Πολιτισμός, η Αρχαία Ελλάδα, αυτή η χρυσή εποχή με τους φιλοσόφους, τους ποιητές, τους παιδαγωγούς που έδωσε τα φώτα της και άφησε πολιτιστική κληρονομιά στη μετέπειτα ανθρωπότητα, πώς μπορεί να σε αφήσει ασυγκίνητο; Είμαι λάτρης της Αρχαίας Ελλάδας, του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

Υποβαθμισμένη η υποκριτική στην Κύπρο

Μίλησέ μας για το Θέατρο στην Κύπρο. Πες μας για τις παραγωγές που πραγματοποιούνται στο νησί. Έχουν ανταπόκριση; Υπάρχει ένας καλλιτεχνικός οργασμός σε επίπεδα που να ικανοποιούν τις προσδοκίες σου;

Στη μικρή μας Κύπρο το θέατρο, το σινεμά και γενικά η υποκριτική είναι μια τέχνη υποβαθμισμένη. Έχουμε εξαιρετικούς ηθοποιούς, σκηνοθέτες, διευθυντές φωτογραφίας, ηχολήπτες κ.λπ, παλαιούς και νέους. Οι καταστάσεις όμως και οι δυνατότητες, τα μέσα που έχουμε, ο οικονομικός παράγοντας, η αντίληψη της σημαντικότητας γι' αυτήν την τέχνη είναι σε πρώιμη κατάσταση.

Γενικά ο τομέας του πολιτισμού, της παιδείας στο νησί μας ασθενεί. Βιώνουμε κρίση παιδείας, καλλιέργειας του πνεύματος, της αντίληψης, έχουμε λανθασμένη κοσμοθεωρία. Έχουμε αναγάγει τη μετριότητα, ρίξαμε πολύ τον πήχη. Αν δεν το αντιληφθούμε, σε λίγα χρόνια θα μας πνίξει η ασημαντότητα φωτογραφημένη σε εξώφυλλα περιοδικών, που θα διευθύνει μια παρέα ανθρώπων, των οποίων η ασχετοσύνη, η ημιμάθεια και η μισαλλοδοξία δεν τους αφήνει να δουν ότι, στον κόσμο που φτιάχνουν, θα μεγαλώσει και το δικό τους παιδί.

Ένας μεγάλος αριθμός Ελλαδιτών ηθοποιών και καλλιτεχνών γενικότερα καταφεύγουν στην Κύπρο για να απασχοληθούν. Αυτό έχει να κάνει βασικά με το θέμα της οικονομικής κρίσης, που είναι πια μια σκληρή πραγματικότητα. Τι έχεις να μας πεις γι' αυτό το φαινόμενο;

Η κάθοδος των Ελλαδιτών ηθοποιών και καλλιτεχνών έχει θετικά και αρνητικά αποτελέσματα. Υπάρχουν Ελλαδίτες που με την παρουσία τους προσφέρουν σε μας πολιτισμό, παιδεία. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να γίνεται καλύτερη αξιολόγηση και επιλογή όσον αφορά ποιους καλούμε για να κάνουν πράγματα στο νησί.

Η νέα πρόκληση

Αυτόν τον καιρό έχεις επιλεγεί να υποδυθείς τον ρόλο του Γρηγόρη Αυξεντίου στον «Αποχαιρετισμό», έναν συνταρακτικό μονόλογο που έχει γράψει ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Πώς έγινε αυτή η προσέγγιση και πώς ένιωσες όταν αποφάσισες να αποδεχτείς αυτόν τον ρόλο;

«Αποχαιρετισμός» του Γιάννη Ρίτσου. Βρίσκομαι σε μιαν «αναμέτρηση» με έναν σπουδαίο ποιητή, έχοντας μπροστά μου ένα από τα σπουδαιότερα ποιήματά του. Δεν υποδύομαι, δεν ενσαρκώνω τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Η δουλειά που κάνω έγκειται στην προσπάθειά μου να δώσω ζωή, να ζωντανέψω επί σκηνής τον γραπτό λόγο του ποιητή, σκεφτόμενος τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Αυτή η διαδικασία μού προκαλεί έντονο προβληματισμό και τεράστια ευθύνη, συναισθήματα που με αναγκάζουν να δουλεύω, να μελετώ, να ασκούμαι σωματικά και πνευματικά. Όταν ερωτώ τον εαυτό μου τι είναι ευτυχία, μού απαντώ ότι η ευτυχία είναι στιγμές. Ε, λοιπόν, αυτή η αναμέτρηση είναι για μένα μια στιγμή ευτυχίας, επαγγελματικής.

Πραγματοποιήθηκε ήδη η πρεμιέρα του «Αποχαιρετισμού». Πώς αισθάνεσαι γι' αυτήν την τόσο ιδιαίτερη παράσταση; Mίλησέ μας για τον Μαρίνο Ανωγυριάτη και τη συνεργασία σας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συντελεστές της παραγωγής, τον φίλο και σκηνοθέτη της παράστασης Μαρίνο Ανωγυριάτη για την εποικοδομητική μας συνεργασία, τον φίλο Λάκη Γενεθλή για το ευρηματικό σκηνικό και το κοστούμι, την Ελεάννα Ζεγκίνογλου για τη μουσική που έγραψε για την παράσταση, τη Βέρα Παπαλάμπρου που επιμελήθηκε τα βίντεο και τις προβολές. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Πόλυ Κυριάκου, διευθυντή της παραγωγής, που υλοποίησε και οργάνωσε την παραγωγή. Και φυσικά τον χορηγό μας κ. Νίκο Μουγιάρη και τον οργανισμό Hellenic American Leadership Council.

Πιστεύεις ότι το κοινό της Κύπρου μπορεί να ταυτιστεί σήμερα, το έτος 2018, με τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου και να καταλάβει τον λόγο που έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα; Γιατί πρέπει να θυμηθούμε αυτήν την αυτοθυσία; Γιατί πρέπει να θυμηθούμε αυτήν τη συγκεκριμένη εποχή τον Γρηγόρη Αυξεντίου;

Ο Ρίτσος στον «Αποχαιρετισμό» μιλάει για έναν άνθρωπο που θυσιάστηκε, έδωσε την ίδια του τη ζωή όντας όμως λάτρης της ζωής. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου έδωσε ό,τι πολυτιμότερο είχε, την ίδια του τη ζωή, υπερασπίζοντας τα ανθρώπινα ιδανικά, την ελευθερία, την αγάπη, τη φιλία, τον σεβασμό στον άνθρωπο, στη φύση, την πίστη στην πατρίδα του, τον σεβασμό στους προγόνους του. Έννοιες διαχρονικές και πάντα επίκαιρες, πόσω μάλλον στις μέρες μας, ειδικά στην ημικατεχόμενη πατρίδα μας όπου τέτοιες έννοιες έχουν ξεχαστεί, έχουν ξεθωριάσει, τις έχουν καλύψει άλλες έννοιες, της μισαλλοδοξίας, του εγωισμού, της δίψας για εξουσία και πλούτο.

Δώσε μας μιαν αγαπημένη σου φράση από τον «Αποχαιρετισμό» του Ρίτσου. Κάτι που σε συγκλόνισε εσένα προσωπικά.

«Είμαι είκοσι εννιά μόλις χρονών και το μόνο που ξέρω, είναι πως θέλω να ζήσω».

Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτήν την όμορφη συνέντευξη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Κωνσταντίνος Αλκιβιάδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Εκπληρώνοντας τη στρατιωτική του θητεία φεύγει στην Αθήνα για σπουδές. Το 2004 άρχισε τις σπουδές του στο Τ.Ε.Ι. Αθηνών στο τμήμα της Βιβλιοθηκονομίας. Το 2006 γίνεται η πρώτη επαφή με την υποκριτική, μπαίνοντας στην Ακαδημία Τέχνης στην Αθήνα. Παράλληλα φοιτούσε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Συμμετοχή σε σεμινάρια με καταξιωμένους ανθρώπους του Θεάτρου όπως Κώστας Φιλίπογλου (σωματικό θέατρο), Αντώνης Καφετζόπουλος (υποκριτική), Κώστας Γεωργουσόπουλος, Παύλος Χαϊκάλης κ.ά. Θα συνεχίσει τις σπουδές του στο Queen Margaret Univercity κάνοντας BA in performing arts.

Με την επιστροφή του στο νησί το 2010 ξεκίνησε να εργάζεται ανελλιπώς. Θεατρικές παραγωγές στις οποίες συμμετείχε είναι: Θεατρική ομάδα Σόλο για Τρεις «Η Αϊσιέ πάει διακοπές», σε σκηνοθεσία Μαρίας Καρσερά, Θέατρο Σκάλα «Πηνελόπη» του Elda Wash σε σκηνοθεσία του Κλείτου Κλείτου, «Ο Θησέας στην κοιλιά του Μινώταυρου» του Μιχάλη Πασιαρδή σε σκηνοθεσία του Φώτου Φωτιάδη, «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας» στην ΕΘΑΛ, σε σκηνοθεσία Χρίστου Ζάνου, Θέατρο Versus «rotvailer» του Γκιγιέρμο Έρας σε σκηνοθεσία Μαρίνου Ανωγυριάτη, Θέατρο Ένα «Αντιγόνη του Σοφοκλή» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Χριστοδουλίδη, «Το αμάρτημα της μητρός μου» σε σκηνοθεσία Χρίστου Ζάνου, κ.ά.

Τηλεοπτικές Παραγωγές όπου συμμετείχε είναι: ΡΙΚ 1 «Στην άκρη του παράδεισου», ΑΝΤ 1 «Εκείνο το καλοκαίρι», ΡΙΚ 1 «Πέτρινο Ποτάμι», ΡΙΚ 1 «Χάλκινα Χρόνια». Το 2016 συμμετέχει στην πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, Sunrise in kimmeria, σε σκηνοθεσία του Σάιμον Φαρμακά.