ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΠΙΕΡΗΣ: «Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ»

«ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΤΟ ΝΑ ΕΝΩΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΥΤΟΣΚΟΠΟ. ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΤΡΑΒΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΙΚΙ. ΕΚΕΙ, ΟΜΩΣ, ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΩ ΩΣ ΑΓΩΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΤΟ ΚΑΝΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ»

«Στην Κύπρο ο πολιτισμός είναι ομφαλοκεντρικός. Ο κάθε δημιουργός που ξεχωρίζει λίγο, γίνεται εθνικός μας δημιουργός, αλλά, σε σύγκριση με τον ευρύτερο ελληνικό πολιτισμό, στον οποίο, θέλοντας ή μη, μετέχουμε, μιλάμε τις περισσότερες φορές για μετριότητες»

Ένας Κύπριος δημιουργός κατάφερε μέσα στα χρόνια να περάσει το ταλέντο του και την αγάπη του για τη μουσική μ’ έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Ο Γιώργος Χατζηπιερής, δικηγόρος το επάγγελμα, με μιαν απέραντη αγάπη για τη μουσική, μας χάρισε μια σειρά από τραγούδια που αγαπήθηκαν. Πολλοί, σίγουρα, θα έχουμε ακούσει τα υπέροχα, τα γεμάτα εικόνες και συναίσθημα τραγούδια του για τα παιδιά! Τον “Τεμπέλη δράκο”… Ήσυχα και σιωπηλά, ο Γιώργος δίνει το "παρών" του με μόνο εργαλείο του το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση, που μας χάρισε πολλές πληροφορίες για το έργο του!

Γιώργο, θαρρώ ότι θα συμφωνείς με την εξής αίσθηση: Ότι η μουσική δεν είναι μια ενασχόληση, η οποία απαραίτητα απαιτεί επίπονες μουσικές σπουδές για να ολοκληρωθεί. Η μουσική είναι υπόθεση ψυχής και αισθητικής, πέρα από σπουδές.

Με συμφέρει πολύ αυτό που λες, οπότε συμφωνώ ανενδοίαστα. Με ελάχιστες μουσικές γνώσεις κυκλοφορώ με μια σχετική άνεση στη δισκογραφία τα τελευταία είκοσι πέντε τόσα χρόνια. Ακριβώς γιατί αφοσιώνομαι σε αυτό που κάνω, και το κάνω χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς όσον αφορά το αισθητικό αποτέλεσμα. Όμως, να μην ισοπεδώσουμε εντελώς τα πράγματα. Οι μεγάλες μουσικές έχουν γραφτεί από ανθρώπους με απύθμενο βάθος μουσικής γνώσης και παιδείας και έχουν χαραχθεί στην πλάκα της συλλογικής μνήμης της ανθρωπότητας. Η μουσική, εκτός από έμπνευση, απαιτεί και τεχνική γνώση και δεξιοτεχνία.

Ασκείς το επάγγελμα του δικηγόρου για πολλά χρόνια, με μεγάλη επιτυχία μάλιστα! Πιάνεις ποτέ τον εαυτό σου ξαφνικά να αναρωτιέται πώς κατάφερες να είσαι ανάμεσα σε δύο πράγματα τόσο αντίθετα; Δικηγορική και μουσική...

Να σου πω την αλήθεια, δεν αναρωτιέμαι, γιατί διάγω εν πλήρει ισορροπία. Η μουσική με βοηθάει να είμαι δημιουργικός στη σκέψη και να βρίσκω λύσεις σε νομικά προβλήματα. Η δικηγορία με βοηθά να διεκπεραιώνω τα οργανωτικά κομμάτια της μουσικής. Η δικηγορία, βέβαια, καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου, οπότε η μουσική μου ενασχόληση πραγματοποιείται με τα ψίχουλα του ελεύθερου χρόνου μου.

Παπάζογλου - Μάλαμας

Τέλη της δεκαετίας του '80 γνώρισες τον Νίκο Παπάζογλου και τον τότε κιθαρίστα του, Σωκράτη Μάλαμα. Ο πρώτος δεν είναι πια μαζί μας. Ο δεύτερος τυχαίνει να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς τραγουδοποιούς της Ελλάδας. Τι θυμάσαι από την εμπειρία σου μαζί τους 37 χρόνια μετά...

Ο Νίκος ερχόταν στο καφέ-τεϊοποτείο “Πράσινη Γραμμή” στον Άγιο Κασσιανό, ένα πολύ πρωτοποριακό στέκι της δεκαετίας του ογδόντα. Έπαιζε με τους μουσικούς του χωρίς μικροφωνική και ήταν πραγματική μυσταγωγία. Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, Σύμης Σιουκιούρογλου, με επιστράτευσε σαν… ταξιτζή, για να μεταφέρω τον Νίκο και τους μουσικούς όχι μόνο από και προς το αεροδρόμιο, αλλά και στα διάφορα χωριά που πηγαίναμε για εκδρομές. Εννοείται ότι οι εκδρομές κατέληγαν σε μυθικά γλέντια, που κρατούσαν από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα.

Ο Νίκος και η παρέα του έβλεπαν την Κύπρο όχι μόνον ως ένα κομμάτι της Ελλάδας, αλλά το πιο αμόλυντο και αυθεντικό της. Κι εμείς, από την άλλη, διαμέσου τους, γευόμασταν αληθινή γεύση μιας μεγαλύτερης Ελλάδας, ακούαμε από πρώτο χέρι ιστορίες με γίγαντες, όπως τον Σαββόπουλο, τον Νίκο Ξυδάκη, τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, τον Χατζιδάκι. Μέσα από αυτήν τη συγκυρία, κτίστηκε και μια βαθιά φιλική σχέση, η οποία επισφραγίστηκε το 1993 με τον δίσκο Μικρή Γαλέρα, που παρήχθη στο στούντιο Αγροτικόν, στη Θεσσαλονίκη, από τον Νίκο και από συναυλίες που κάναμε μαζί την ίδια χρονιά.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά σου ήταν ο δίσκος "Θαμώνες - 12 τραγούδια από τη Λευκωσία", όπου οργάνωσες την παραγωγή με τραγούδια 12 νέων καλλιτεχνών από τη Λευκωσία. Μέσα σ’ αυτήν τη δουλειά βρέθηκαν ταλέντα, ερμηνευτές, ερμηνεύτριες, συνθέτες και στιχουργοί, οι οποίοι δεν είχαν άλλο τρόπο να διοχετεύσουν την αγάπη τους για το ελληνικό τραγούδι τότε. Μίλα μας γι' αυτό το έργο. Σ’ αρέσει να ενώνεις τους ανθρώπους;..

Να πάμε πίσω στο 1994, όταν υπήρχε μια άνευ προηγουμένου ευφορία στην παραγωγή μουσικής απ’ όλη την Ελλάδα. Υπήρχε το κίνημα της Θεσσαλονίκης με τον Παπάζογλου και τον Μάλαμα, αλλά και τις Τρύπες, εμφανίστηκε από τη Λάρισα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Η Κρήτη δήλωσε συμμετοχή με τους Χαΐνηδες και η Κως με τις Μικρές Περιπλανήσεις. Η Κύπρος εμφανιζόταν με λαμέ και μαλλί κομμωτηρίου, αφού τροφοδοτούσε τις ελληνικές πίστες με τα πρώτα ονόματα στο λαϊκό-ποπ. Έτυχε να έχω την εμπειρία παραγωγής δίσκου στην Ελλάδα με τις καλύτερες προδιαγραφές.

Έτυχε να παίξω μουσική με ένα ερασιτεχνικό σχήμα, τους “Εν Πλω”, όπου μεταξύ των μελών υπήρχαν παιδιά που έφτιαχναν δικά τους τραγούδια. Έτυχε, επίσης, μια μαγική βραδιά στο νέο στέκι του Σύμη, τα Έπεα Πτερόεντα, όπου άκουσα μια παρέα από πολύ νέα παιδιά που έπαιζαν δικά τους τραγούδια με απίστευτες μελωδίες και στίχους, που πραγματικά προκαλούσαν συγκίνηση. Τέλος, ήταν καθοριστική και η ενθάρρυνση από τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, που ήταν μέρος όλου αυτού του σκηνικού και είχε αρχίσει να διαγράφει τη δική του λαμπρή πορεία.

Αποφάσισα να πάρω όλο αυτό το ετερόκλητο υλικό που το ένωνε η γνησιότητα και η αγάπη για τη μουσική και να οργανώσω την παραγωγή των Θαμώνων ως την ψηφίδα της Κύπρου σε αυτό το πανελλήνιο μωσαϊκό. Και, απαντώντας στην ερώτησή σου, δεν θεωρώ το να ενώνεις ανθρώπους αυτοσκοπό. Κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει δουλειές που τις τραβάς από το μανίκι. Εκεί, όμως, που μπορώ να λειτουργήσω ως αγωγός για να μπορέσουν να γίνουν κάποια πράγματα, το κάνω με μεγάλη ευχαρίστηση.

Τα τραγούδια για τα παιδιά

Έγραψες παιδικά τραγούδια στη συνέχεια! Έγραψες όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρεις ολόκληρους δίσκους με τραγούδια που αγγίζουν τις ψυχές μικρών και μεγάλων παιδιών. Πώς γεννήθηκε τούτη η ανάγκη σου; Θα πρέπει να αγαπάς πολύ τα παιδιά για να τους χαρίζεις τόσα τραγούδια, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους!

Να το πάρουμε διαφορετικά. Ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μέσα του ένα παιδί. Ένα κομμάτι από γνήσιο και αυθεντικό υλικό, το οποίο με τα χρόνια κρύβεται μέσα σε πέπλα σοβαροφάνειας, καθωσπρεπισμού, ματαιοδοξίας, πλήξης και ανίας. Υπάρχουν ενήλικες που συντηρούν αυτό το υλικό και το κρατούν ανέπαφο. Που διατηρούν τον ενθουσιασμό για τη ζωή, την περιέργεια για το γύρω τους, την απλή και σοφή σκέψη. Γράφοντας τραγούδια για παιδιά, προσπαθώ να είμαι σε άμεση επικοινωνία με αυτό το γνήσιο κομμάτι μέσα μου, αφού είναι και ο μόνος τρόπος να μιλήσεις στα παιδιά ως ίσος προς ίσον και να σε λάβουν υπ’ όψιν.

"Ο Τεμπέλης Δράκος και άλλες Ιστορίες", "Η Επιστροφή του Τεμπέλη Δράκου", "Τα ταξίδια του Τεμπέλη Δράκου"… Πέραν των σαράντα τραγουδιών γεμάτα παραμύθια, γεμάτα εικόνες, γεμάτα ευαισθησία. Η κοινωνία της Ελλάδας και της Κύπρου με ποιον τρόπο εισέπραξε αυτά τα τόσο χρωματιστά και τόσο ιδιόμορφα τραγούδια που έγραψες για τους μικρούς μας φίλους;

Ο πρώτος "Τεμπέλης Δράκος" κυκλοφόρησε το 2005. Στην Κύπρο έγινε μεγάλη επιτυχία το "Σκουλουκούιν", που ήταν και η σημαία που πήρε τον δίσκο μπροστά. Στην υπόλοιπη Ελλάδα αντιμετωπίστηκε το υλικό ως σύνολο, και η καθιέρωση ήρθε αργά, αλλά σταθερά. Στα χρόνια που μεσολάβησαν, οι δίσκοι του "Τεμπέλη Δράκου" είναι συνεχώς πρώτοι σε πωλήσεις από όλους τους δίσκους της φθίνουσας ελληνικής δισκογραφίας. Ο κόσμος τούς θεωρεί ως ένα αντίβαρο και μια εναλλακτική λύση στα παιδιάστικα και φασαριόζικα παιδικά τραγούδια που κυκλοφορούν.

Χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα

Όταν ζητούσες από ένα σωρό σημαντικούς ερμηνευτές, όπως είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Ελένη Τσαλιγοπούλου και τόσοι άλλοι... Ποια ήταν η αντίδρασή τους, καθώς αυτό που τους ζητούσες ήταν να ερμηνεύσουν καθαρά παιδικά τραγούδια;

Όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες υπηρετούν το ελληνικό τραγούδι με ειλικρίνεια, σεβασμό και χωρίς εκπτώσεις. Όλοι ανεξαιρέτως ενθουσιάστηκαν με το υλικό και αρκετοί όχι μόνο δέχτηκαν με χαρά να τραγουδήσουν, αλλά μου το έκαναν ξεκάθαρο να μην τολμήσω να κάνω άλλο δίσκο και να μην τους καλέσω για συμμετοχή. Υπ’ όψιν ότι όλοι τραγούδησαν χωρίς κανένα χρηματικό αντάλλαγμα.

Τα σχολεία της Κύπρου έδειξαν ενδιαφέρον γι’ αυτό το υλικό;

Προσπαθώ να διατηρώ το υλικό μου ανέπαφο και αυτόνομο από τους θεσμούς. Από πεποίθηση και από αποστροφή προς τη γραφειοκρατία και την ανεπάρκεια του θεσμικού πλαισίου και αρκετών -όχι όλων - των στελεχών του, δεν αιτούμαι και δεν λαμβάνω καμία χορηγία ή βοήθεια από την Πολιτεία. Το Υπουργείο μού ζήτησε άδεια και ενέταξε κάποια τραγούδια μου σε διδακτική ύλη. Επίσης έχω παρακολουθήσει σχολικές παραστάσεις, οργανωμένες από μερακλήδες δασκάλους, με κεντρικό θέμα τον "Τεμπέλη Δράκο". Μερικά σχολεία με έχουν καλέσει να μιλήσω στα παιδιά και το έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση. Στην Ελλάδα ξέρω ότι υπάρχει δίσκος μου σε κάθε δημοτικό και νηπιαγωγείο.

Μίλησέ μας για τον Πολιτισμό στο πολύπαθο νησί μας. Έχεις βιώσει την Κύπρο όλα αυτά τα χρόνια. Έχεις βιώσει όμως και τον Πολιτισμό της Ελλάδας. Είμαστε σε καλό δρόμο;

Δεν νομίζω να είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Στην Ελλάδα υπάρχει πολύ υψηλό επίπεδο, αλλά και κοινό που να υποστηρίζει παραστάσεις επιπέδου. Υπάρχει το Ηρώδειο, η Επίδαυρος, υπάρχουν θεσμοί, υπάρχει κριτική, υπάρχει παρελθόν και ελπίζω και μέλλον. Στην Κύπρο ο πολιτισμός είναι ομφαλοκεντρικός. Ο κάθε δημιουργός που ξεχωρίζει λίγο, γίνεται εθνικός μας δημιουργός, αλλά, σε σύγκριση με τον ευρύτερο ελληνικό πολιτισμό, στον οποίο, θέλοντας ή μη, μετέχουμε, μιλάμε τις περισσότερες φορές για μετριότητες. Δεν με αφορά τι κάνουν και τι πιστεύουν οι άλλοι δημιουργοί, αλλά για μένα ο πολιτισμός της Κύπρου είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού και λειτουργώ και κρίνομαι με γνώμονα αυτήν την πεποίθηση.

Ολοκληρώνοντας αυτήν την όμορφη συζήτηση, πες μας τι δρομολογείς για το μέλλον με το ένδυμα του τραγουδοποιού... Σου εύχομαι να γράφεις πάντα υπέροχα τραγούδια, για μικρούς και μεγάλους!

Αυτήν την εποχή γράφω χριστουγεννιάτικα τραγούδια για μια παράσταση που θα γίνει τον Δεκέμβρη στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στην Αθήνα. Νιώθω όπως τους καταστηματάρχες που στολίζουν τις βιτρίνες τους από τον Οκτώβρη, αφού η σκέψη μου είναι επικεντρωμένη σε φάτνες, μάγους, αστέρια και Αϊ-Βασίληδες. Έχω επίσης στα συρτάρια αρκετό υλικό για «ενήλικα τραγούδια». Τέλος, ο "Τεμπέλης Δράκος" άρχισε να "ποκνιάζεται", σημάδι πως πάει να ξυπνήσει και μπορεί σύντομα να θέλει να ξαναεμφανιστεί.