Η Οριάνα Φαλάτσι γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1929 και πέθανε στις 15 Σεπτεμβρίου 2006. Ήταν Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, γνωστή για τη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη, τις καυστικές συνεντεύξεις της με διάφορα πρόσωπα της παγκοσμίου πολιτικής σκηνής κατά τη δεκαετία του 1970, αλλά και για τη μεταστροφή της προς τα δεξιά και τις αντιμουσουλμανικές της απόψεις μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Γνωστά έργα της είναι το «Ένας άντρας: μια ιστορία», στο οποίο αναφέρεται στη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη, το «Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ», το «Η οργή και η περηφάνια» και το «Ινσαλλάχ». Το πιο επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο της, The «Rage and The Pride», που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το μίσος εναντίον των μουσουλμάνων. Για πολλά χρόνια ζούσε γνωρίζοντας ότι έχει καρκίνο στο στήθος, από τον οποίο και πέθανε τελικά. Από καρκίνο είχε πεθάνει και η μητέρα της κατά την περίοδο που η Φαλάτσι έπνιγε το πένθος της για τον άντρα της ζωής της, Α. Παναγούλη, γράφοντας το βιβλίο «Ένας Άντρας».

Ένα άλλο σημαντικό βιβλίο της ήταν και εκείνο που κυκλοφόρησε στα αγγλικά το 1976 με τίτλο «Συνέντευξη με την Ιστορία». Σε αυτό παρουσιάζει δεκατέσσερεις πολιτικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα, οι οποίες άλλαξαν τον ρουν της ιστορίας των χωρών τους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο Κίσινγκερ, η Ιντίρα Γκάντι, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ', ο Αράφατ και ο Γουίλι Μπραντ. Γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου της: «Ακούστε. Για μένα το πιο ωραίο μνημείο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια εξακολουθεί να είναι ένα που είδα χαραγμένο σε ένα λόφο στην Πελοπόννησο. Δεν ήταν άγαλμα, δεν ήταν σημαία, αλλά τρία γράμματα που στα ελληνικά σημαίνουν NO - ΟΧΙ», αναφερόμενη στην ελληνική αντίσταση εναντίον των ναζί χαραγμένα τη δεκαετία του '40, τα οποία παρέμειναν ανεξίτηλα μέχρι τη δεκαετία του '70.

Η προσωπική της ζωή παρέμεινε στάσιμη μετά τον χαμό του συντρόφου της, όπως αποκαλούσε τον Αλέκο Παναγούλη, καθώς δεν δημιούργησε δική της οικογένεια. Πιστή της φίλη για αρκετά χρόνια υπήρξε η Ιζαμπέλα Ροσελίνι.

Κατά το 2000 υπήρξε πολέμια συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας Σομαλών μεταναστών στη Φλωρεντία. Σύμφωνα με περιγραφές που δίνει στο έργο της «Η οργή και η περηφάνια», κατάφερε, με προσωπική πρωτοβουλία που ανέλαβε, να ενεργοποιήσει την ιταλική Αστυνομία και να τις διαλύσει.

Για περισσότερες πληροφορίες αποταθείτε στο www.artaeri.com.
Μακαρίου 71, Λ/σία