ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΟΣΙΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ

ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΣΤΗ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ «ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ», ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΒΗΜΑ-ΒΗΜΑ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΕΣ

Πιστεύω πως η ενασχόληση με την τέχνη σε όποια μορφή της είναι μονόδρομος όταν γίνεται με ειλικρίνεια. Είναι ανάγκη, όπως η αναπνοή. Όλα είναι πολύ ρευστά πια για να βρεθεί κάποια θέση ή να μη βρεθεί

Οι αληθινοί καλλιτέχνες βρίσκουν πάντα το νερό απ’ την πηγή. Ξέρουν καλά τα κατατόπια του ονείρου τους, και μ’ αυτά ξεδιψάνε μέρα-νύχτα. Ο Απόστολος Μόσιος, με το ένα πόδι στη δικιά του πορεία και με το άλλο στη σημαντική ορχήστρα «Εστουδιαντίνα», περπατάει και αναγνωρίζει βήμα-βήμα τους μουσικούς του χάρτες. Ένας από τους νέους τραγουδοποιούς και ερμηνευτές, που ξέρουν ότι μέσα στις σημερινές δυσκολίες όποιος αντέξει, μπορεί και να βγει νικητής στο τέλος της ημέρας.

Από τη Λάρισα στον Βόλο! Ο Βόλος είναι μια πόλη που έδωσε πολλά στην ελληνική μουσική. Τι σε μάγεψε σ’ αυτήν την πόλη;

Γεννήθηκα στη Λάρισα καθώς εκεί ήταν ο γιατρός της μαμάς! Τρέχανε οι δικοί μου κατακαλόκαιρο στον κάμπο για να γεννηθώ. Ο Βόλος ήταν πάντοτε το σπίτι μας. Μεγάλωσα ανάμεσα στη Νέα Ιωνία και την Αγριά, όπου ήταν το σπίτι του παππού. Ωραία παιδικά χρόνια, με πολλή μουσική στο σπίτι. Ο Βόλος είναι πανέμορφος τόπος. Το Πήλιο, οι παραλίες, τα τσιπουράκια, η οικογένεια, οι αγαπημένοι φίλοι και οι μουσικές εκεί μου έδωσαν και μου δίνουν μεγάλη δύναμη.

Επισκέπτομαι τον Βόλο όσο πιο συχνά μπορώ, ακόμη παίζουμε συχνά εκεί, στα στέκια τα οποία μας ανδρώσανε μουσικά. Όντως ο Βόλος έχει γεννήσει συνθέτες, τραγουδοποιούς, και γενικά πολλούς ανθρώπους της τέχνης, γλύπτες, ζωγράφους, σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές. Αλλά και πολύ σπουδαίους μουσικούς, σολίστες που άφησαν και αφήνουν σημαντικό στίγμα στην ελληνική μουσική. Μαγικό μέρος, πάντα μέσα στην καρδιά μου.

Αλλά στο τέλος σε κέρδισε η Αθήνα. Αναγκαίο κακό ή επιλογή;

Μάλλον αναγκαίο κακό αρχικά, γιατί από ένα σημείο και μετά δεν είχα επιλογή. Για πολλά χρόνια η μουσική αναζήτηση με έσπρωχνε εκεί, πίστευα πάντα πως μπορώ να συνδυάσω το να ζω στον Βόλο και να κατεβαίνω στην Αθήνα όποτε αυτό χρειαζόταν, αλλά αποδείχτηκε πολύ δύσκολο στην πορεία. Τελικά όμως θεωρώ ότι μου έκανε καλό, παρόλο που ήμουν πολύ διστακτικός. Έκανα νέους φίλους, γνώρισα από κοντά συναδέλφους που εκτιμώ αφάνταστα, και έχω πλέον την ευκαιρία να παρακολουθώ αυτήν την πόλη, που σφύζει πραγματικά από μουσικές, από πολύ κοντά.

Και αυτό είναι κάτι που μου δίνει πολλή δημιουργική ενέργεια. Προσπαθώ να πηγαίνω σε πολλά live και μεγάλες ή μικρότερες μουσικές παραστάσεις, να μιλώ με ανθρώπους και να ανταλλάζω απόψεις. Αγαπώ πολύ τους ανθρώπους της μουσικής, κατά κάποιον τρόπο ακόμη κι αυτούς που δεν γνωρίζω προσωπικά, τους νιώθω αδερφικά.

Θεωρείσαι «τραγουδοποιός». Γράφεις στίχους, μουσική, και παράλληλα ερμηνεύεις. Πόση ελευθερία σού προσφέρει το να είσαι τραγουδοποιός; Το απολαμβάνεις;

Το απολαμβάνω σίγουρα! Δεν είμαι βέβαια και τόσο παραγωγικός, κυρίως στους στίχους που γράφω, ίσως είμαι και πολύ απαιτητικός από τον εαυτό μου. Πάντως σέβομαι πολύ τους ανθρώπους που γράφουν και δεν εξισώνω αυτά που γράφω εύκολα με αυτά που ακούω και με συγκινούν. Γράφω αυθόρμητα και όταν προκύψει κάτι όμορφο το χαίρομαι διπλά. Από την άλλη, δεν έχω το «κόλλημα» να τραγουδώ μόνο όσα γράφω ο ίδιος, κάτι που θα φανεί πολύ έντονα στον δίσκο που έρχεται.

Θεωρώ πως το να γράψεις κάτι αληθινό θέλει κάποιες φορές μεγάλη ενδοσκόπηση και για να είμαι ειλικρινής αυτό είναι κάτι που πάντα με φοβίζει κατά κάποιον τρόπο. Βέβαια, μου αρέσει πού και πού να αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο και να γράφω χωρίς να ξέρω πού θα με βγάλει, είτε αγγίζοντας πράγματα που για μένα είναι σημαντικά είτε πλάθοντας ιστορίες. Και όταν γράφω μουσική είναι κάτι που μου έρχεται πηγαία, συνήθως ταυτόχρονα με τους στίχους.

Αν και νέος σε ηλικία, έχεις κυκλοφορήσει μια δισκογραφική δουλειά ήδη. Αυτή η εποχή όμως δεν αποφέρει οικονομικά ούτε σε πολύ επώνυμους καλλιτέχνες.  Ο κόσμος δεν αγοράζει τα τραγούδια σας. Τα ακούει μόνο μέσω ίντερνετ. Πώς καταφέρνεις να επιβιώνεις αυτά τα χρόνια, Απόστολε;

Ο πρώτο δίσκος ήταν κάτι σαν μονόδρομος, και ομολογώ πως άργησε κιόλας κάπως να έρθει, καθώς αποτελείται κυρίως από τραγούδια που ήδη για αρκετά χρόνια παίζαμε ζωντανά ανάμεσα σε άλλα, και στα μέρη όπου παίζαμε τα έμαθε ο κόσμος, τα τραγουδούσε από κάτω, και τα αγάπησε τόσο πολύ που μέχρι και στο ραδιόφωνο έπαιζαν το ντέμο ενός από αυτά.

 Παίζω ζωντανά, και αυτό είναι κάτι που μου δίνει μεγάλη ενέργεια για όλα τα υπόλοιπα, φτιάχνω τα τραγούδια μου, αλλά ασχολούμαι και με την επιμέλεια παραγωγής άλλων δίσκων και συμμετέχω σε κάποιους από αυτούς είτε ως τραγουδιστής είτε ως μουσικός, ασχολούμαι και με τη μουσική για το παιδικό θέατρο και διδάσκω. Είναι πράγματα που ούτως ή άλλως με γοήτευαν και μπορώ να τα κάνω, πλέον επιβάλλεται όμως και να τα κάνω.

Πάντα όμως σε όλα αυτά προτεραιότητα ήταν και θα είναι η προσωπική μου ανησυχία για δημιουργία και ό,τι κάνω το κάνω με πολλή αγάπη. Δεν νομίζω πάντως πως κάποιος επιλέγει τον δρόμο της μουσικής για να βγάλει χρήματα. Είναι χαζό να σκεφτείς έτσι εξαρχής, και αν το κάνεις είσαι καταδικασμένος να αποτύχεις. Ποτέ δεν το σκέφτηκα, και νομίζω πως κανείς από όσους έχουν κάνει τη διαφορά δεν έχει σκεφτεί έτσι.

Όσο για το πώς επιβιώνω, δεν θα ντραπώ να πω ότι τα βγάζω πέρα δύσκολα, όπως όλοι, αλλά δεν με ρίχνει τίποτα, με πολλή δουλειά και επιμονή όλα γίνονται.

Στο βιογραφικό σου κυριαρχεί η λέξη «Εστουδιαντίνα».  Πώς βρέθηκες στα γρανάζια αυτής της τόσο σημαντικής ορχήστρας του Βόλου;

Ήμουν τυχερός που αυτή η υπέροχη ορχήστρα γεννήθηκε στα μέρη όπου μεγάλωσα. Αρχικά ως μαθητής του ωδείου συμμετείχα στη χορωδία της «Εστουδιαντίνας», και στη συνέχεια μού έδωσαν την ευκαιρία από νωρίς να συμμετέχω στο σώμα της ορχήστρας ως μουσικός και ως τραγουδιστής, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα όπου είναι δυνατό. Το ότι έχω την τιμή και τη χαρά να λέγομαι μέλος της οφείλεται στην ίδια την ορχήστρα, στους ανθρώπους της, που με αγκάλιασαν εξαρχής, με εμπιστεύθηκαν και με βοήθησαν πολύ σε πολλά επίπεδα.

Πώς μεταφράζεις την προσφορά της «Εστουδιαντίνας» καθώς την ακολουθείς σε πολλές από τις παρουσίες της σ’ όλον τον κόσμο;

Προσωπικά μιλώντας, η «Εστουδιαντίνα» μού φέρθηκε γενναιόδωρα ως μουσικό αλλά και ως άνθρωπο. Μου έδωσε μεγάλες και ουσιαστικές εμπειρίες μέσα από τα μουσικά της ταξίδια, τα οποία είναι πλέον πολλά. Συνολικά, κατάλαβα από την πρώτη στιγμή τη σημαντική της προσφορά στη διατήρηση της μουσικής μας ιστορίας και παράδοσης αλλά και, ίσως το πιο σημαντικό, την προσφορά της στην εξέλιξη της ελληνικής και όχι μόνο μουσικής.

Εκτός από το ότι γέννησε κάποια σημαντικά τραγούδια της νεότερης ελληνικής σκηνής (κυρίως με τον δίσκο «Δάκρυ Στο Γυαλί»), φέρνει στο σήμερα έναν ήχο μοναδικό, που έχει κάτι από παλιά αλλά ταυτόχρονα είναι φρέσκος. Καταπιάστηκε με τις μουσικές της Μεσογείου, με τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες ανά την εποχή και πολλά άλλα πράγματα, τα οποία έδειξαν τη μεγάλη της αξία ως ορχήστρα. Και σίγουρα θα έχουμε να δούμε κι άλλα νέα και ουσιώδη πράγματα από την «Εστουδιαντίνα».

Mπορείς να βρεις μια «θέση» που να σου ταιριάζει στη σημερινή μουσική πραγματικότητα, με τα σημερινά της δεδομένα; Σου αρέσει το μουσικό τοπίο στο οποίο ζεις και αναπνέεις;

Πιστεύω πως η ενασχόληση με την τέχνη σε όποια μορφή της είναι μονόδρομος όταν γίνεται με ειλικρίνεια. Είναι ανάγκη, όπως η αναπνοή. Όλα είναι πολύ ρευστά πια για να βρεθεί κάποια θέση ή να μη βρεθεί. Το τοπίο ξεκάθαρα δεν μου αρέσει, αλλά δεν νομίζω ότι θα μου άρεσε και ποτέ, και αυτό είναι το ζητούμενο. Να φέρνουμε εμείς τον κόσμο στα μέτρα μας. Προσπαθώ να μη συμβιβάζομαι και αυτό είναι που δίνει ζωή σε αυτό που κάνω. Είναι ίσως λίγο μεγάλα λόγια αυτά που λέω, και ίσως να μην είναι απόλυτα εμφανές ακόμη, όμως προσπαθώ με τον τρόπο μου να κάνω τη διαφορά. Να είμαι αληθινός και να υπηρετώ τη μουσική με όλο μου τον εαυτό βάζοντας σε δεύτερη μοίρα οτιδήποτε στενεύει τους ορίζοντές μου.

Πειραματίζομαι συνεχώς και εκ πρώτης ίσως φαίνομαι σε κάποιους μουσικά «ψυχασθενής». Από τη μία ο ηλεκτρικός ήχος που πάντα με εκφράζει, από την άλλη τα δικά μας ντόπια ακούσματα, οι διασκευές που κάνουμε σε ξένα και ελληνικά τραγούδια, η εσωστρέφεια αλλά και η υπερβολική εξωστρέφεια σε άλλες περιπτώσεις στη σκηνή και σε αυτά που γράφω ή τραγουδώ προσπαθούν να δώσουν χωρίς τύψεις στα αφτιά που μας ακούν το αληθινό μου πρόσωπο, πολλές φορές με αρκετό ρίσκο.

Υπάρχει χώρος για νέα ταλέντα στις μέρες μας;

Βέβαια! Ποτέ η καλή μουσική δεν είναι αρκετή. Και επιβάλλεται η αλληλεγγύη μεταξύ μας, να βοηθούμε όλοι στο να γίνονται καινούρια πράγματα. Υπάρχουν πάρα πολλά νέα και αξιόλογα σχήματα και καλλιτέχνες σε όλα τα μουσικά είδη, και εδώ είναι ίσως ένα από τα καλά της εποχής μας. Όλα αυτά τα νέα πράγματα μέσω του ίντερνετ βρίσκουν κατά ένα μέρος πιο εύκολα τους αποδέκτες τους στο σημερινό κοινό, αρκεί να έχουμε λίγο τις κεραίες μας τεντωμένες. Έχει τύχει μέσω του διαδικτύου να ανακαλύψω απίστευτες μουσικές που διεύρυναν τους μουσικούς ορίζοντες που είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Βέβαια, οι καιροί είναι δύσκολοι για να δοθεί εύκολα δημιουργικό έδαφος, αλλά πάντα ανά την ιστορία οι καιροί ήταν δύσκολοι. Χώρος όμως υπάρχει, και πάντα θα υπάρχει για ανθρώπους με αληθινό ταλέντο.

Πρώτα μίλησέ μας για τα άμεσά σου σχέδια και ύστερα περίγραψέ μας το πιο χρυσοποίκιλτό σου όνειρο!

Στα άμεσα σχέδια, πέρα από τις εμφανίσεις, είναι η ολοκλήρωση του δίσκου που έρχεται από το Ogdoo Music Group. Είναι ο δεύτερος προσωπικός δίσκος, είναι ποικιλόχρωμος μουσικά, και σε αυτόν συμμετέχουν καταξιωμένοι συνθέτες και στιχουργοί της σύγχρονης ελληνικής σκηνής, και είναι για μένα πολύ σημαντική στιγμή. Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το τραγούδι «Θα σε μισήσω, θα σε αγαπήσω» ως προάγγελος αυτού, σε μουσική Ανδρέα Κατσιγιάννη και στίχους Νίκου Αναγνωστάκη. Ταυτόχρονα συνεχίζω την ενασχόλησή μου με το παιδικό θέατρο ως δημιουργός και είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ! Επίσης, τον τελευταίο χρόνο ξεκίνησα μία συνεργασία με τη σουηδική εταιρεία Nobel Records με έδρα το Γκέτεμποργκ και ανυπομονώ για τη συνέχεια.

Το όνειρό μου έχει πολλές προεκτάσεις, είναι μάλλον συνολικό και δεν έχει αλλάξει πολύ από παλιά, ίσως λίγο μόνο να μεγαλώνει ή να εξελίσσεται. Όταν πραγματοποιείται ένα του μέρος,  θέλω γρήγορα να φτάνω στο επόμενο σκαλί και να προχωρώ. Είναι το να μπορώ να κάνω μουσική σε όλα τα επίπεδα που ανέφερα, και στη σκηνή και στο στούντιο. Θέλω πολύ να συμπράξω και με άλλους καλλιτέχνες από διάφορους χώρους, που τους αγαπώ και τους θαυμάζω, που είτε τους ακούω από μικρός είτε τους ανακάλυψα αργότερα.

Θέλω να μπορώ να φτιάχνω ή και να τραγουδώ όμορφα τραγούδια και να τα μοιράζομαι με όλους, να μπορώ να εκφράζομαι ελεύθερα, να μαθαίνω συνεχώς και να ανακαλύπτω. Κάπως έτσι η ζωή θα κυλάει τέλεια για μένα! Η μουσική για μένα είναι απόλυτη ανάγκη όπως η αναπνοή και αυτό που θέλω πάνω απ’ όλα είναι να μπορώ να αναπνέω.