Από τον Ιούλιο του 1570 στην 9η Ιουλίου 1821 έως την 9η Ιουλίου 2017

[…]/εμείς αυτό τον μήνα / πάντα ντυνόμαστε / χιτώνες ξηρασίας / φοράμε φίδια περιλαίμια/[…]/Βρόγχοι, βροχή / πικρή / σκληρή / καταμεσίς του Ιούλη / στις δεκαπέντε, στις εννιά, / στις είκοσι και βάλε /[…]/Θάψαμε τους κρεμασμένους / γράψαμε τραγούδια δυο, / μ’ αγωνία διπλώσαμε / τα φτερά της ιστορίας / και καρτερούμε./[…]/Δευτερογιούνη Μάγιστρε/[…]/Πού βρήκες τόσο χαλασμό / τόσην οργή πού βρήκες, / στη μέση του καλοκαιριού; / Πες μου / γιατί μάς έπνιξες, / τι θέλεις και μας πνίγεις;».

Δεν βρίσκω πιο ενδεικτικούς στίχους ασθματικών στόνων και τόνων ελεγειακών, που να πλέκουν τον σπαραγμό της απόγνωσης με την πίκρα της πολύχρονης εγκαρτέρησης απέναντι στα δεινά της τραγωδίας μας· έστω κι αν αποσπασματικά τούς επικαλέστηκα από την αριστοτεχνική σύνθεση «Οργή Δευτερογιούνη» της φίλης ποιήτριας Νάγιας Ρούσου στην ομώνυμη ποιητική της συλλογή του 1992.

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...