Έξι χρόνια μετά την πρώτη του έκθεση με τίτλο «Εγώ», ο εικαστικός Στέλιος Ερμογενίδης επιστρέφει με τη δεύτερη ατομική του «αφήγηση» στον χώρο του «space» (Κωστή Παλαμά 12, Λευκωσία 1096), αφήνοντας 20 και παραπάνω έργα - διαφόρων διαστάσεων - να εξιστορήσουν μια ιστορία σύγχρονης κοινωνικής «πραγματικότητας».Μια πραγματικότητα, όπου η απεικόνιση του πόνου - οποιουδήποτε πόνου - είναι η κεντρική αρτηρία στο χέρι του εικαστικού, δίνοντας την αφετηρία για την πραγμάτωση της αφήγησης στο χαρτί.

Σκέψεις που φωνάζουν, κωμικοτραγικά στιγμιότυπα μιας σημερινής ζωής, μονόλογοι, φανταχτερά χρώματα, άπλετο μελάνι, τοπικοί ήρωες, κυπριακή πραγματικότητα, μικροαστική κοινωνία, συνθέσεις σκόπιμα υπερβολικές που προκαλούν εντάσεις, ανησυχίες, αμηχανίες, φέρνοντας τον θεατή αντιμέτωπο με τον εαυτό του και τον συγκαλυμμένο εσωτερικό του πόνο.

Paint: Ζωγραφίζω Pain: πόνος

«Είναι δύσκολο να τον παραγνωρίσω γιατί βρίσκεται παντού. Δύσκολο να τον εκφράσω με λέξεις, να τον περιγράψω, να τον δω με τα μάτια μου. Η προσπάθεια να τον απεικονίσω είναι μια ανάγκη για να τον αντιμετωπίσω και να καταλάβω την σημασία του…».

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...