Κάτι έχει αλλάξει ριζικά, oντολογικά από τον καιρό πο 'χει να βρεθούμε. Μερικά χρόνια, ‘’μόνο’’. Η πρακτική άσκηση σε κάνει καλύτερο (στο γράψιμο, στο σχέδιο). Σε όλα, συμφωνεί. Μιλούμε Ελληνικά και Εγγλέζικα μαζί, ό,τι μας έρχεται πρώτο στη γλώσσα, σαν ‘’τσάρληδες’’ και χωρίς τύψεις. Κουράζομαι, λέει. Γιατί; Γιατί χρειάζονται συνεχείς λήψεις αποφάσεων ανά πάσα στιγμή, όταν δουλεύεις. Αυτό κουράζει. (Άμα έχεις επιλογές, καλώς, σκέφτομαι ‘αυτοκυνικά’). Εδώ όλα είναι ‘’Τake it or leave it’’. Βίτσιο η δουλειά.

Η άλλη άφησε, λέει, μισθό 170 χιλ. τον χρόνο σε Τράπεζα, ‘’για κάτι.. . καλύτερο’’, στον ίδιο τόπο που οι συντάξεις χιλιάδων ανθρώπων είναι 500 ευρώ τον μήνα, και με ΕΕ κάπου εκεί κοντά, που το κραδαίνουν ως κοινωνικό επίτευγμα. Α, οι νέοι δημοτικοί σύμβουλοι της Λεμεσού βάλαν μπρος για αυξήσεις στην αποζημίωση: ο καθείς τα κάστανα στην πίτα του λέγεται ‘’συνδικαλισμός’’. Πολλοί -ισμοί: Μονεταρισμός σε ένα νησί που δεν παράγει ούτε κρεμμύδια πια, και Μοντερνισμός ακόμα που φοβούνται να τον πουν, μπας και θεωρηθεί passe.

Ανα-παράσταση! Κάρολος Δαρβίνος και Κάρολος Μαρξ!

Ο Τζίπρας είναι παραστατικός. Ανα-παριστά τη ζωή αφηγηματικά, εικαστικά, σε διάφορες διαστρωματώσεις που δείχνουν ότι εκείνο που βλέπουμε δεν είναι ΕΤΣΙ. O Δαρβίνος και ο Mαρξ, από το evolution ώς το revolution, είναι στρογγυλοκαθισμένοι μαζί σε δίκυκλο, σε ένα πίνακά του, έτσι ξεκίνησαν οι πατεράδες μας, με την Ιστορικότητα του Χέγκελ ακόμα να αντιμάχεται την κατακερματισμένη πραγματικότητα, των πολλαπλών ‘’ταυτοτήτων’’, του ‘’μεταμοδερνισμού’’ των διπλών - τριπλών αφηγήσεων, άλλο αυτό.

Δεν ξέρω κανένα με Μίαν ταυτότητα, ιδίως εμείς οι νησιώτες, μικρών τόπων, που σε διώχνουν, διεσπαρμένοι γόνοι πολυγονεϊκών πατρίδων, πο 'χει κύρη Κύπριο, μάνα Κερκυραία, που βρίσκονται στο Κάρντιφ, της Ουαλλίας, ‘κάνουν’ τον Ζήνωνα, που τον θέλαν... φυσικόν (φυσικό, ποιος ήθελε τότε άρτιστ ή... αρτίστα στην οικογένειά του) που 'χει κόρη τη Σεμέλη, έφηβη, με μάνα Εγγλέζα Βρετανή κι αυτή καλλιτέχνη, τις γνώρισα και τις δυο, κι άλλα αδέρφια από μάνα Ουαλή, σε μια έκθεση που του διοργάνωσα το 2008 στο Λονδίνο, με τίτλο, ‘’Αποδομώντας την Τροία’’ κι οι τρεις τους δουλεύουν (πολύ) μαζί και ξεχωριστά.... Νοt killing time, η ηθική της εργατικής τάξης και, κυρίως, ΝΟΤ ΚΙLLING anything…

Ντίλι-ντίλι ολόγρουσον μαντήλιιι!

Κάτι έχει αλλάξει δραστικά, δραματικά. Ναι, με ενδιαφέρει το θέατρο, λέει. Η ζωγραφική του έχει γίνει πιο ζέουσα, πιο κολοράτη, πιο εξπρεσιονιστική. Του λέω ‘δραματική’, αφηγηματική. Σαν να διηγείται μια ολόκληρη ιστορία, με διαλόγους, παύσεις, στίξη, flashbacks, σκέψεις που θες να κρύψεις, ‘’Η απρόσκλητη ξένη’’ (2017), μόνη της. Ποιος διάολος την κάλεσε; Άντε πίσω στον πάππο Freud. Σ’ αρέσει η Caryl Churchill; Nαι, πολύ.

Ο σκηνοθέτης της, Max είναι γιος του Ψυχίατρου David Stafford-Clark, σταρ που ‘’ασκήθηκα’’ κοντά του, στην κλινική ψυχολογία, και στο Appartheid στη York Clinic του Guy’s Ηοspital και είχε σπίτι διακοπών στην Κερύνεια!!! Έφυγαν το 1974 με την εισβολή και δεν ξαναγύρισαν ποτέ στην Κύπρο. Πήγανε Κρήτη. Παίζεται έργο της Τσέρτσιλ τώρα στην Κύπρο, με σκηνοθέτη την Αθηνά Κάσιου. Ο Αριθμός. Για κλωνοποίηση και αποτυχημένους γονείς. Πατέρα. Η Τσέρτσιλ, γράφει με συμπάθεια, μα όχι με συγκατάβαση για τις γυναίκες και για δυσλειτουργικές οικογένειες.

Ξέρετε καμιά μη; Ο Ζήνων Τζέπρας είναι ‘φεμινιστιστής’ με τον ίδιο τρόπο που (δεν) είμ’ εγώ. Ούτε σ’ αυτόν αρέσουν οι… bimbos. Oι barbies. Aνεξαρτήτως... φύλου. Μα η Τσέρτσιλ δεν είναι μεταμοντέρνα. Πόρρω. Τη Γάζα δεν την κάνεις μετανεωτερική με καμία κυβέρνηση. Ούτε τα ‘Top Girls’ και τον Θατσερισμό. Η Τερέζα Μαίη είναι η αναίρεση πολλών γυναικών, η αποθέωση του μεταμοντερνισμού. Tout va! Δεν πα’ να!

Οι συνεντεύξεις της θα μείνουν ιστορικές: κανένας δισταγμός να πατήσει το κουμπί για πυρηνικό πόλεμο, αλλά βαθύς συλλογισμός, όταν ο (καλός) δημοσιογράφος τη ρώτησε σε συνέντευξη γιατί οι νοσοκόμες στη Βρεταννία τρώνε σε κοινωνικά συσσίτια. Την έριξε σε κώμα η ερώτηση. Χρειάζεται πολλή ανάλυση, είπε... και άρχισε τα διάφορα για την οικονομία... Όχι, δεν της πέρασε από τον νουν ότι δεν έχουν αρκετά λεφτά ν' αγοράζουν φαγητό οι νοσοκόμες, λέει ο δημοσιογράφος.

No time for killing, NOW!

Η Γκαλλερύ Alpha C.K. στη Λευκωσία, με ευγένεια άνοιξε μέρα που είναι κλειστή για να δω την έκθεσή του, μου λέει. Ο Ζήνωνας θα 'φευγε το απόγευμα για Λονδίνο. Υπό πίεση. Δεν έχεις καιρό για να σκοτώσεις...(πια). Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε πρωί - πρωί, 8.30, έδραμε στο Προεδρικό, ‘’a la recherch? du temps perdu’’, να βρει τρόπο να ξαναρχίσει μια δεύτερη Γενεύη με νέα διαδικασία διαπραγμάτευσης, αρχομένης της συζήτησης της Ασφάλειας και Εγγυήσεων, ο κ. Ακιντζί δε θέλει καμία ‘πρόταξη’, άρα ή θα 'χουμε υπαναχώρηση - φαίνεται ιδιαίτερα πιεσμένος έξωθεν ο ΠτΔ και δη από τα Ην. Έθνη (!!!) - αλλά η γεώτρηση της Τοτάλ - ερευνητική, θα την πουν - είναι καθ’ οδόν. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ (διαδικασίες). Έχουν τον καιρό: Ας σκοτωθούν αργότερα με την άνεσή τους, σαν το 1963. Ουρανοκατέβατη η Τουρκία με ναπάλμ υπό μάλης. Ξανά μανά το 1974. Στην Αμμόχωστο. Η φωτογραφία του Ιάκωβου Παστού, 14 χρονών, εργατάκι δούλευε σε ξενοδοχείο, δεν πρόλαβε να πάει στο χωριό του, Άη Γιώρκη του Σπαθαρικού, τον βρήκε μια ναπάλμ και τον κρέμασε ανάποδα από το παντζούρι. Killing time, ήταν!

ΔΡ ΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ
Κριτικός πολιτισμού και πολιτικής

Κilling Time /Killing Life !
No killing time. Ο Ζήνων φεύγει. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Ιsis -τελικά- βρίσκει ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ αδιάκριτα, γύρω στις 10.30 ώρα Κύπρου, 23 ανθρώπους, πολλοί οι πληγωμένοι και αγνοούμενοι, το πιο νεαρό πλάσμα μια Κυπριωτοπούλα γεννημένη στη Βρετανία, Σάφυ Ρόουζ Ρούσσος, 3η γενιά, που πήγε με τη μαμά και την αδερφή της στη Συναυλία, στο Μάντσεστερ.

Εκεί όλοι ξέρουν ο ένας τον άλλον, τους θυμούμαι καλά όλους τους, ξέρω το Μάντσεστερ, δεν σκοτώνεις τον καιρό σου εκεί, όλοι δουλεύουν πολύ, προκόβουν. Στο Μουσείο τους έχουν το Καράβι της Κερύνειας μινιατούρα... Μου το δείχνουν με καμάρι! Βγάζουμε φωτος. ΤΟΤΕ. Άνδρες-γυναίκες, γνωρίζονται, βρίσκονται στην εκκλησία και σ' ένα κυπριακό εστιατόριο με ψάρια, έξω από την πόλη. Σαν να σκότωσαν συγγενείς τους κλαίνε όλοι τους τώρα, μου λέει η Κίκα. Η μάνα του παιδιού, σε καταστολή, αναβολή του θανάτου του. Όλοι πενθούν. Ο τζιχαντιστής, οικογενειακώς ISIS.

Ο πατέρας του, που συνελήφθη στην Τρίπολη, είπε ότι είναι κι αυτός μέλος του ΙSIS, συνέλαβαν και τον μεγαλύτερο αδερφό του βομβιστή αυτοκτονίας, που κι αυτός είπε ότι ανήκει στον ISIS. Από το 2012 φαίνεται να ‘’ριζοσπαστικοποιήθηκε’’ ο νεκρός ένοχος, τον ξέραν αλλά δεν τον θεώρησαν άξιο σύλληψης. Το 2011, έφυγε ο πατέρας από τη Βρετανία να πάει να πολεμήσει κατά του Καντάφι... Ακόμα γίνονται συλλήψεις, 7 ώς την ώρα. Όλα τα στοιχεία της υπόθεσης δημοσιοποιήθηκαν στις ΗΠΑ, ονόματα, εκρηκτικά, μια μέρα πριν απ' όσο ήθελαν οι βρετανικές Αρχές. Νo killing time οι Αμερικανοί!

ΥΓ. Την παράλλη μέρα, Tετάρτη, 24 του Μάη, 34 πτώματα χωρίς σωσίβια, τα πιο πολλά νηπίων, ανασύρθηκαν κοντά στη Λιβύη. 1.700 Λίβυοι μετανάστες περισυλλέγησαν από δέκα βάρκες... ειδικές για να πνιγεί εύκολα το πλάσμα, κάμποσους περιέσωσαν, Ιταλοί, Ισπανοί, Βρετανοί, Γιατροί δίχως σύνορα, και διάφορα αλιευτικά... Κilling toddlers . Κilling people. Killing Time. Σκοτώνοντας Χρόνο (Ζωή). ΝΚ