Γεώργιος Χαριτωνίδης

Τα λογοτεχνικό τοπίο στον ελλαδικό, κυρίως, χώρο και υποτυπωδώς στον κυπριακό, προϊούσης της οικονομικής κρίσης, διευρύνεται με ποσοτικούς αυξητικούς ρυθμούς, κατ’ αντίστροφη, προφανώς, αναλογία προς τον ποιοτικό του εμπλουτισμό με τη νεοσύστατη θεματική κατηγορία του είδους, που έχει πλέον εγγραφεί ως «λογοτεχνία της κρίσης».

Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, εφόσον το μουντό σκηνικό με τα καθημερινά δρώμενα μιας προβληματικής επιβίωσης σίγουρα θ’ αναζητούσε τους ήρωες και τους συγγραφείς του, προκαλώντας τους αισθήματα και σκέψεις υπαρξιακού προβληματισμού από την επιφάνεια έως την εμβάθυνση της πρόσληψής τους· εξ ου και το μέτρο της ειδοποιού ποιοτικής διαφοράς, που δεν συναρτάται μόνο με τον ενδότερο ψυχισμό του συγγραφέως, αλλά και με τη συγγραφική ικανότητα λογοτεχνικής μετουσίωσης των φαινομένων και την αισθητική παιδαγωγία τών επιδράσεών τους.

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...