‘Εύοινος και ευέλαιος’

βροτοκτονείσαι ανέκαθεν
Αχ Μάνα μου,
φωτογραφημένη
τσίτσιδη Αφροδίτη
στη Φάρμα των Φαύλων
να στάζεις βρότο
στα σφαγεία των δικών

Η πέριξ ουσία
Η μόνη περιουσία
που η Μάνα Αθηνά
έδεσε σε μαντήλι
στον κόρφο μου:
‘Σύναξε τις λέξεις μας
και σύνταξε
και φύτεψέ τες
στο New Southgate

Να μυρίζουν
ανάμεσα σε πρόσφυγες
και μετανάστες του κόσμου
Την κυρία Χρυστάλλα
και την Αρμενούδα Λούσυ
που έρχονταν για καφέ και
τύχη.

Έβαλα μέσα ένα κωνσταντινάτο
και μερικά ονόματα
Πέτρος Γιάλλουρος για όλους
και Αντρέας Μαραγκός
για τους μισούς
του μίσους τους.
Δεν σ’ έχει χρεία
η Φάρμα των Φαύλων.

Καταργήθη
η καλλιέργεια.
Εισάγουμε μόνο χρέος.
Απομειούται η Μνήμη
και ταυτοποιείται
η παράδοση.
Φύγε κόρη μου’.

ΣΗΜ(*). Ο Στράβων, Γεωγραφικά, ΧΙV (5) για την Κύπρο. «Κατ´ ἀρετὴν δ´ οὐδεμιᾶς τῶν νήσων λείπεται· καὶ γὰρ εὔοινός ἐστι καὶ εὐέλαιος σίτῳ τε αὐτάρκει χρῆται·»

Η ΜΑΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΡΕΛΙΩΝ

Η Μαρία των Αγρελιών
και των Μανιταριών
Στα ορμάνια της Γιαλούσας
Της Γαλαζοκυματούσας 1.

Το κεφάλι ξέσκεπο χωρίς μαντήλι
Μες στη λαξιά
με τη σπατζιά
και με το χαμομήλι 2.

Άντικρυ θαλασσινός
Άης κοιτά ο Θέρισσος
τάμα παίρνει πεταλλίνες
αχινούς φτεροκαΐνες 3.

Να κρατήσει τούν’ το θέρος
που μοσχοβολάει σαν έρως
έρωτας ταμ - τάμα
να κρατήσει θε’ το θάμα. 4.

Άλλοι λένε βάσκανο
άλλοι ασκέρι βάρβαρο
η Μαρία ρημαγμένη
κι η Γιαλούσα συλημένη 5.

Λένε πως την είδανε να φεύγει
το κεφάλι σκύβει, γέρνει
σα’ σκότεινη σκιά γυρνάει τη Λεμεσό
κι άδικα γυρεύει Άη Θέρισσο. 6.

Ένας είπεν είδεν την μεσ’ στη Γιαλούσα
Με φασκιόλι κόκκινο
Μαρία την Γαιματούσα 7.

Σαλή και σαλεμένη
νανουρίζει
τον υιόν που της επήραν
΄ποκοιμίζει 8.

‘Γιε μου εγώ σε αγροικώ
πίσω δε θα σ’ αφήσω
πάλε θα σ’ αναστήσω
δε σε νεκροφιλώ. 9.

Είμαι η Μαρία η Μάνα σου
Μαρία η Γαιματούσα
δεν είμαι γιε μου Άγια,
δεν είμαι η Ελεούσα. 10.

Στη ράχη μου σε κουβαλώ
άχθος ανθός
σαρξ της σαρκός
μα δε σε θάβω 11.

Γυρνώ μαζί σου
πόλα σέλα
ωσότου φθάσει η μέρα
ν’ αφρίσει αφρόν
ο αιγιαλός 12.

Φατσούκλια να φυτρώσουν στις πλαγιές
στα κύματα ν’ ανθίσουν αντρουλιές
καπνά οι κάμποι και σπαλατζιές 13.

Οι βράχοι
η γη μας κι ο γιαλός μας δεν εχάθη
Είμαι η Μαρία η Μάνα σου
Μαρία Ελευθερία
Υιούλλη μου
δεν σε αφήνω στα θερία 14.

Η Μαρία είμαι η Μάνα σου
Γιαλούσα Ουρανία και Χθόνια
από των Αχαιών τα χρόνια 15.

Να διαβαστεί μάς πρέπει
και η δική μας η Γραφή
που γράφει ‘Η Γιαλούσα θα λουστεί
Ξανά στο φως το θαλασσί’.
Έτσι είπεν η Μαρία των Αγρελιών
και των Μανιταριών 16.

Νάτην πάει την Γιαλούσα
τη Θαλασσοκυματούσα
με κεφάλι ξέσκεπο ξανθό
με στο φως διάφανη
σαν ξωτικό. 17.

Με βαρύ μποξά στη ράχη
ξεφορτώνει τα μονάχη
σπίτια, Θέρισσο και υιό αντάμα
κι έγινε πάλι το Θάμα,
κι η Μαρία
ταμ ταμ, ήτουν το Τάμα. 18.

ΛΕΩ ΠΩΣ ΘΑΡΘΩ

TOY AΓNOOYMENOY ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ, ΦΙΛΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΟΥΤΖΙΑΝΗ

Λέω πως θάρτω
σε ώρα ανύποπτη
-μην περιμένεις
κούτσαλα-κούτσαλα
απ' τη Γιαλούσα της Κυριακής

Θάρτω σημάδι
μιας Γιαλούσας ερειπωμένης
Λέω πως θάρτω
μη με πιστεύεις
να καρτερείς

Φέρνω αγρέλια
μεσ' στο μαντήλι
μιας Μαρίας ξενητεμένης
Φέρνω αχινούς
μεσ' στου Μιχάλη το σακκί
και δυο μηνύματα του Καουτζιάνη
αγνοουμένου
πως τον σκοτώσαν
Μην καρτερείς.

Λέω πως θάρτω
κούτσαλα-κούτσαλα
Μην περιμένεις
να καρτερείς. ΝΚ 2016

Δρ ΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ
ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ