Ο ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΝΔΡΕΑΤΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ

Στην τριαντάχρονη και βάλε πορεία του έχει να επιδείξει ένα σημαντικό έργο, ενώ έχει συνεργαστεί με μια πλειάδα σπουδαίων συνθετών και στιχουργών, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Γιάννος Σπανός, και άλλοι πολλοί

«Είναι πολύ σκληρό να παρατηρείς πως τόση ψυχή και τόσες ατέλειωτες ώρες δημιουργίας, που κατέθεσαν κάποιοι μεγάλοι καλλιτέχνες, οι οποίοι δημιούργησαν τον νέο ελληνικό πολιτισμό, δεν έχουν καμιάν αξία ή και αγνοούνται ακόμα από κάποιους που θέλουν να λέγονται παραγωγοί»

«Η επιλογή μου είναι η προσωπική μου ζωή. Οι άνθρωποί μου, η οικογένεια, που εγώ πήρα την απόφαση και την ευθύνη να δημιουργήσω»

«Ο τρόπος σκέψης, αντίληψης, επεξεργασίας των δεδομένων και στη συνέχεια η προσαρμογή τους στην τέχνη τους, είναι τόσο διαφορετικά από καλλιτέχνη σε καλλιτέχνη, που και μόνο η παρατήρησή τους σε κάνει σοφότερο»

Ένας ερμηνευτής που λατρεύει και υπηρετεί το λαϊκό τραγούδι. Αγαπητός και ευχάριστος ανάμεσα στους μουσικούς, τους καλλιτέχνες αλλά και ανάμεσα στους πολυάριθμους θαυμαστές του. Υπηρετεί το ελληνικό τραγούδι με ευλάβεια και αξιοπρέπεια περισσότερο από 32 χρόνια. Αυτός είναι ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, ο οποίος χάρισε αυτήν την πολύ ζεστή κουβέντα για τους αναγνώστες της «Σημερινής»!

Από το 1985 μέχρι σήμερα πέρασαν 32 ολόκληρα χρόνια. Τι αποκόμισες μέσα απ' όλην αυτήν τη διαδρομή σαν ερμηνευτής, σαν δημιουργός αλλά και σαν άνθρωπος;

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό και ευλογημένο, γιατί όλα αυτά τα χρόνια είχα -και έχω- την ευκαιρία να έρχομαι σε επαφή με τον εσώτερο εαυτό, να τον ανακαλύπτω, να γιατρεύω τις πληγές του και να εκφράζομαι μέσα από κάτι που τόσο πολύ αγαπώ. Προχωρώντας και βελτιώνοντας τον εαυτό μου μπορώ να εκφράζομαι και καλύτερα, με αποτέλεσμα καλύτερες ερμηνείες. Αυτό είναι η δική μου συνεισφορά στη δημιουργία του τραγουδιού!

Συνεργάστηκες με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Γιάννη Σπανό, τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, τον Παντελή Θαλασσινό, τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Γιώργο Νταλάρα, τη Χάρις Αλεξίου, τη Γλυκερία, τον Χρόνη Αηδονίδη, τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, την Ελένη Βιτάλη, τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου και πολλούς άλλους. Μέσα από τους πιο παλιούς αλλά και τους πιο νέους συνεργάτες σου μπορείς να μας μιλήσεις για τις εμπειρίες που σου χάρισαν τη σημερινή σου εικόνα στον χώρο του ελληνικού τραγουδιου;

Είναι αλήθεια τόσοι πολλοί και σπουδαίοι καλλιτέχνες. Ένα μικρό σύμπαν ο καθένας μόνος του! Είναι γεγονός πως η συναναστροφή μου μαζί τους με επηρέασε βαθύτατα και συνετέλεσε στη δημιουργία της σημερινής μου ταυτότητας. Ο τρόπος σκέψης, αντίληψης, επεξεργασίας των δεδομένων και στη συνέχεια η προσαρμογή τους στην τέχνη τους, είναι τόσο διαφορετικά από καλλιτέχνη σε καλλιτέχνη, που και μόνο η παρατήρησή τους σε κάνει σοφότερο.

Αν προσθέσεις και τις πολύ ιδιαίτερες και τεράστιες ευαισθησίες που διαθέτουν, τότε έχεις υλικό για μαθήματα μιας ολόκληρης ζωής. Το καλό είναι ότι μπορείς να παρατηρήσεις όλα αυτά μέσα από τις ερμηνείες ή τις δημιουργίες τους. Συνειδητοποίησα ότι μπορείς να διαχειριστείς μια παράσταση με πολύ άγχος όσο και με καθόλου, και να είναι το ίδιο καλό το αποτέλεσμα! Θέλω να πω ότι οι προσεγγίσεις είναι πάμπολλες και αυτήν τη γνώση την οφείλω σε αυτές τις συνεργασίες!

Κουβαλάς την ετικέτα του λαϊκού τραγουδιστή. Αυτός ήταν ο στόχος σου;

Ναι, αυτός ήταν και είναι ο στόχος μου. Φυσικά με την εξέλιξη του τρόπου ζωής εξελίσσεται και το τραγούδι. Λαϊκό πλέον δεν είναι μόνο αυτό που παίζεται με μπουζούκι και πατάει στους παραδοσιακούς λαϊκούς ρυθμούς (ζεϊμπέκικο ή χασάπικο κ.λπ), αλλά ό,τι εκφράζει τον λαό σήμερα, ανεξάρτητα αν έχει μπουζούκι ή αν είναι μια μπαλάντα. Αρκεί να είναι αληθινό στις προθέσεις του και να περιέχει προσωπικά βιώματα. Δεν σου κρύβω, βέβαια, ότι με συγκινεί ιδιαίτερα ένα στιβαρό ζεϊμπέκικο ερμηνευμένο και εκτελεσμένο με μεράκι, αλλά δεν στέκομαι μόνο εκεί... Γενικότερα θα έλεγα ότι στόχος μου είναι να ερμηνεύω τραγούδια που δονούν το «είναι» μου και συναρπάζουν την ψυχή μου.

Υπάρχει δημιουργία σήμερα στο λαϊκό τραγούδι; Μπορούν οι σημερινοί συνθέτες να βγάλουν τον αυθορμητισμό και τη φρεσκάδα που μας χάρισε ο Τσιτσάνης και οι άλλοι της εποχής του;

Βεβαίως και υπάρχει δημιουργία στο λαϊκό τραγούδι. Το θέμα είναι ότι, για να έχει τη φρεσκάδα των παλιών δημιουργών του είδους, θα πρέπει να προτείνει κάτι πρωτότυπο που, όσο κανείς το ψάχνει προσπαθώντας να αντιγράψει εκείνα τα τραγούδια, είναι σε λάθος δρόμο. Πρέπει σαν γενιά, να πιστέψουμε περισσότερο στους εαυτούς μας και να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τον καινούργιο αυθεντικό ελληνικό ήχο. Το να ακούμε ξένες μουσικές είναι καλό, να τις αντιγράφουμε, όμως, όχι.

«Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια». Ένα τραγούδι που σου έδωσε μια τεράστια ώθηση. Ένα τραγούδι σε μουσική του μεγάλου Έλληνα συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε στίχους του επίσης σημαντικού Μιχάλη Γκανά. Έχει κάποια ιστορία αυτό το τραγούδι, την οποία θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

Η ιστορία -θρίλερ για μένα- του τραγουδιού, είναι ότι ο Δημήτρης Παπαδημητρίου είχε συμβόλαιο σε διαφορετική από εμένα εταιρεία. Η δική μου, δεν έδινε άδεια στην εταιρεία του Δημήτρη για τη συμμετοχή μου. Οι διαπραγματεύσεις κράτησαν καιρό και, λίγο πριν το πει κάποιος από την άλλη εταιρεία, δόθηκε η πολυπόθητη άδεια. Για τον ίδιο λόγο ενώ το τραγούδι «έσπαγε ταμεία» εγώ δεν διαφημίστηκα καθόλου γιατί δεν συνέφερε καμία από τις δύο εταιρείες... Τελικά η δικαίωση δεν άργησε!

Ένα και μόνο τραγούδι μπορεί να χαρακτηρίσει έναν ερμηνευτή σε τέτοιο βαθμό, που να τον ακολουθεί σ’ όλη του τη ζωή. Πόσο εύκολο είναι σήμερα να φτάσει ένα τέτοιο τραγούδι στα χέρια ενός καλλιτέχνη;

Είναι μάλλον πολύ δύσκολο σε αυτήν την εποχή που οι εταιρείες -όσες απέμειναν- δεν είναι και στα καλύτερά τους και με το χρήμα μπορεί κανείς να ελέγξει -σε ένα βαθμό- κάποια μέσα ενημέρωσης. Με λίγα λόγια, όσο το τραγούδι απομακρύνεται από τη βάση του, που είναι ο ανεπηρέαστος ακροατής, τόσο τα πράγματα συγχέονται και στραβώνουν, με αποτέλεσμα να είμαστε όλοι χαμένοι. Όσοι προσπαθούν να επιβάλουν κάτι μέτριο δεν μπορούν να το επιτύχουν και οι καλές προσπάθειες δεν φτάνουν στον κόσμο. Εάν αυτό δεν αλλάξει, δεν θα ακούμε τραγούδια ικανά σε αριθμό να δημιουργήσουν το καινούργιο τραγούδι που θα μας εκφράζει.

Τι μπαίνει πρώτο στη ζωή σου; Η προσωπική σου ζωή ή η επαγγελματική σου καριέρα;

Η επιλογή μου είναι η προσωπική μου ζωή. Οι άνθρωποί μου, η οικογένεια, που εγώ πήρα την απόφαση και την ευθύνη να δημιουργήσω. Βέβαια επειδή το τραγούδι δεν είναι μια «δουλειά» για μένα αλλά μέρος του εαυτού μου, πρέπει να το χωρέσω κι αυτό στη ζωή μου και στην καθημερινότητά μου. Και ενώ η σύζυγος ή τα παιδιά μου μπορούν να διεκδικήσουν από μένα τον χρόνο μου, το τραγούδι σαν ανάγκη έκφρασης και σαν χρόνος που απαιτείται για να δρομολογηθούν τα επαγγελματικά δεν έχει μιλιά και έτσι έρχονται στιγμές -μέσα από τα ψυχοσωματικά μου- που κατανοώ ότι πρέπει να του αφιερώσω περισσότερο χρόνο. Κάπως έτσι κυλάει η ζωή μου... (ο οικογενειάρχης καταλαβαίνει ακριβώς τι εννοώ....)

Ποιο είναι το κριτήριό σου για να αποδεχθείς ή να απορρίψεις μια καλλιτεχνική πρόταση;

Θα πρέπει πρώτα απ' όλα να με «ψήνει», να με συγκινεί. Κι αυτό μπορεί να συμβεί: Αν έχει καλλιτεχνικό έρεισμα, αν προτείνει κάτι πρωτότυπο και αξιόλογο, αν είναι πάνω στον δρόμο που έχω χαράξει π.χ. αφιερώματα σε σπουδαίους δημιουργούς (Τσιτσάνης, Άκης Πάνου, Θεοδωράκης κ.ά.), αν μου δίνει την ευκαιρία να συνευρεθώ με καλλιτέχνες που θαυμάζω και γενικά αν εμπεριέχει σεβασμό και ήθος.

Η σημερινή δυσκολία στη δισκογραφία σε αναγκάζει να καθυστερείς ή να αναβάλλεις την έκδοση κάποιας νέας σου δουλειάς;

Σίγουρα ναι. Πρέπει πια να πληρώνουμε ολόκληρη την παραγωγή του δίσκου και η πιθανότητα να μας επιστραφούν τα χρήματα είναι μηδαμινή, γιατί οι δίσκοι πλέον δεν αγοράζονται. Η προβολή και οι αναμεταδόσεις είναι και αυτές ελεγχόμενες σε μεγάλο βαθμό και έτσι δεν το αποφασίζει κανείς εύκολα. Το διαδίκτυο είναι ένα μέσο που -υπό συνθήκες που τις ψάχνουμε ακόμα- θα μπορούσε να βοηθήσει. Ακόμα όμως το τοπίο είναι θολό.

Ο τελευταίος σου δίσκος ήταν μια συνεργασία με τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου. Μίλησέ μας γι' αυτήν τη δουλειά. Πες μας δυο λόγια για τον Σταμάτη.

Ο Σταμάτης είναι πολύ έξυπνος και ταλαντούχος δημιουργός. Έχει μεγάλη ευκολία στο να αφουγκράζεται και να κάνει τραγούδι ό,τι του κινήσει το ενδιαφέρον. Είναι μεγάλος καλλιτέχνης και αδικείται από τη δυσκολία της δισκογραφικής βιομηχανίας σήμερα. Έχει πολύ χιούμορ, είναι πολύ ευχάριστος στην παρέα, αλλά και πολύ ευαίσθητος και μπορεί αυτά τα στοιχεία να τα μεταφέρει με μεγάλη ευκολία στους -πάντα πρωτότυπους- στίχους του.

Τα καλά τραγούδια συχνά δεν είναι η προτεραιότητα των σημερινών ραδιοφώνων. Πόσο σκληρό είναι αυτό για σένα και για τους φίλους σου που υποστηρίζουν το τραγούδι της απέναντι όχθης;

Είναι όντως πολύ σκληρό να παρατηρείς πως τόση ψυχή και τόσες ατέλειωτες ώρες δημιουργίας, που κατέθεσαν κάποιοι μεγάλοι καλλιτέχνες που δημιούργησαν τον νέο ελληνικό πολιτισμό, δεν έχουν καμιάν αξία ή και αγνοούνται ακόμα από κάποιους που θέλουν να λέγονται παραγωγοί. Και βέβαια ούτε λόγος γι' αυτούς που προσπαθούν και που έχουν καταφέρει πολλά στο καλό ελληνικό τραγούδι. Οτιδήποτε είναι γνήσιο ελληνικό, δεν χωράει στο χωνί της παγκοσμιοποίησης.

Τι μας ετοιμάζεις στο σύντομο μάλλον και πού θα σε απολαύσουμε το καλοκαίρι που μας έρχεται;

Μια συνεργασία-όνειρο είναι αυτή στις συναυλίες «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη», με τη συμμετοχή χορωδιών απ' όλην την Ελλάδα με πρώτη αυτή στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο), στις 19 Ιουνίου. Θα κάνω, επίσης, συναυλίες με δυο εξαιρετικούς νέους καλλιτέχνες, που ξεχώρισαν με το ήθος, το ταλέντο και τις επιλογές τους στο «Τhe voice», τον Σπύρο Καββάδα και τη Νικολέττα Μηλιώνη, σε όλη την Ελλάδα και ελπίζω και στην Κύπρο.

Όλοι οι φίλοι σου μιλάνε για σένα με τα καλύτερα λόγια. Πώς κατάφερες να έχεις τόση αγάπη από τους γύρω σου;

Πιστεύω στην αγάπη και στην ειλικρίνεια. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν «κακοί» άνθρωποι. Είμαστε όλοι ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο. Επιλέγω το καλύτερο. Σε γλιτώνει και από πολλούς μπελάδες.

Είναι απαραίτητο το μπουζούκι στη ζωή σου;

Ναι, δεν το συζητώ. Είναι για μένα ένα μέσο έκφρασης αναντικατάστατο. Οι πεννιές του μού αγγίζουν πολύ την ψυχή. Με συμπληρώνει και με γιατρεύει. Αν δεν υπήρχε ο Ζαμπέτας, η ζωή μου θα ήταν φτωχότερη!

Ποια ήταν η σχέση σου με τον Βαγγέλη Κορακάκη;

Περίμενα καρτερικά κάτι «δικό μου» για να γνωριστώ με τον κόσμο στη δισκογραφία. Μόλις γνώρισα τον Βαγγέλη και μου πρότεινε συνεργασία, είπα: «Εδώ είμαι!!!». Και από τότε είμαστε συνεργάτες και φίλοι. Συνοδοιπόροι στη ζωή! Τον αγαπώ, τον πιστεύω και τον θαυμάζω! Και είμαι υπερήφανος που ξεκίνησα την πορεία μου με τα τραγούδια του!

Θα σε δούμε σύντομα στην Κύπρο;

Το ελπίζω. Ήδη συνομιλώ με κάποιους φίλους για εμφανίσεις κοντά σας και εύχομαι το συντομότερον!